Στο πλαίσιο των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων και στη θεματική ενότητα : “Μαθαίνω να αναγνωρίζω και να εκφράζω τα
συναισθήματά μου” οι μαθητές και οι μαθήτριες της Β΄ τάξης του σχολείου μας, ασχολήθηκαν με την ενότητα των
συναισθημάτων. Μέσα από συζητήσεις, παραδείγματα, βίντεο, παραμύθια και βιωματικές δραστηριότητες, εξασκήθηκαν στο να αναγνωρίζουν πώς νιώθουν, να εκφράζονται με σεβασμό και να διαχειρίζονται τις σχέσεις τους με περισσότερη κατανόηση και ενσυναίσθηση.
Το «Βάζο με τα Ευγενικά Λογάκια»
Στην τάξη δημιουργήθηκε το “Βάζο με τα ευγενικά λογάκια”. Πάνω σε καραμέλες χάρτινες και πλαστικοποιημένες αποτυπώθηκαν μικρές, θετικές φράσεις που μπορούν να χρησιμοποιούνται καθημερινά, όπως:
«Σε παρακαλώ, μπορείς να…»
«Σε ευχαριστώ»
«Παρακαλώ»
«Θα μπορούσα…»
«Θα ήθελα…»
«Συγγνώμη»
Όποτε ένας μαθητής δυσκολεύεται να διαχειριστεί μια κατάσταση με κάποιον συμμαθητή του, μπορεί να πάρει ένα «ευγενικό λογάκι» από το βάζο και να το χρησιμοποιήσει στη συνομιλία ή στην επίλυση της διαφωνίας. Στη συνέχεια, το επιστρέφει στον ειδικό πίνακα της τάξης, ώστε να είναι διαθέσιμο και για τους υπόλοιπους. Μέσα από αυτή τη διαδικασία οι μαθητές αντιλήφθηκαν πως τα καλά λόγια δεν εξαντλούνται, αλλά μοιράζονται και ενισχύουν τις σχέσεις μεταξύ τους.
«Η τσαλακωμένη καρδιά του Πρασινούλη»
Έπειτα, η δασκάλα διάβασε στους μαθητές το παραμύθι «Η τσαλακωμένη καρδιά του Πρασινούλη». Μέσα από την ιστορία του μικρού ήρωα, τα παιδιά αντιλήφθηκαν πώς τα άσχημα λόγια, οι κοροϊδίες και οι κακές συμπεριφορές δημιουργούν «τσαλακώματα» στην καρδιά ενός ανθρώπου, όπως ακριβώς τσαλακώνεται ένα φύλλο χαρτιού.
Βιωματική Δραστηριότητα
Οι μαθητές και οι μαθήτριες συμμετείχαν σε μια απλή αλλά ουσιαστική
δραστηριότητα:
1. Κάθε παιδί κράτησε ένα κόκκινο χαρτί σε σχήμα καρδιάς. Ταυτόχρονα τσαλάκωναν ο καθένας τη δική του χάρτινη καρδιά, κάθε φορά που άκουγαν να πληγώνεται από λόγια ή πράξεις συμμαθητών του ο Παρσινούλης, συμβολίζοντας τα συναισθήματα πόνου και στενοχώριας που μπορεί να προκληθούν από κακότροπες συμπεριφορές.
2. Προσπάθησαν στη συνέχεια να την ισιώσουν ξανά. Παρατήρησαν όμως ότι, ακόμα κι αν η καρδιά έγινε πάλι επίπεδη, οι ζάρες δεν εξαφανίστηκαν εντελώς.
3. Τα “γαζαπλάστ” του Πρασινούλη. Στη συνέχεια, κάθε παιδί κλήθηκε να κολλήσει πάνω στην καρδιά του ένα ή
περισσότερα “γαζαπλάστ” — ένα μικρό αυτοκόλλητο ή μια χαριτωμένη ετικέτα με λόγια φροντίδας και ενθάρρυνσης, όπως: «Είσαι σημαντικός/ή», «Σε εκτιμώ», «Μπορείς να προσπαθήσεις ξανά», «Είμαι εδώ για σένα». Έτσι συνειδητοποίησαν ότι τα λόγια και οι πράξεις μας αφήνουν σημάδια και ότι χρειάζεται να σκεφτόμαστε με προσοχή πριν μιλήσουμε ή ενεργήσουμε απέναντι στους άλλους. Με την χρήση των “γαζαπλάστ” συμβολίστηκε ότι, παρόλο που μια πληγή αφήνει σημάδια, η αγάπη, η καλοσύνη και η στήριξη βοηθούν να επουλωθεί. Ακολούθησε μια όμορφη και ώριμη συζήτηση: Τι μας πληγώνει; Πώς ζητάμε συγγνώμη; Πότε καταφέρνει η συγγνώμη να γιατρέψει
μια πληγή; Πώς προστατεύουμε τη δική μας καρδιά αλλά και των συμμαθητών μας;
Συμπεράσματα
Μέσα από τις δύο αυτές δράσεις, οι μαθητές κατανόησαν ότι:
Η ευγένεια δεν είναι μόνο λόγια, αλλά και στάση ζωής.
Η καλοσύνη δεν κοστίζει τίποτα, αλλά έχει μεγάλη αξία.
Η συγγνώμη βοηθά να επουλώνονται πληγές, χωρίς όμως να σβήνει πάντα τα
σημάδια.
Ο σεβασμός προς τον εαυτό τους και τους άλλους αποτελεί βασικό στοιχείο
για την αρμονική συνύπαρξη στην τάξη.
Η Β’ τάξη του σχολείου κάνει μικρά αλλά σημαντικά βήματα κάθε μέρα — τσαλακώνει όλο και λιγότερο τις «καρδιές» και μεγαλώνει περισσότερο την κατανόηση και την αγάπη μεταξύ των μαθητών.
