Λίγα λόγια για το Σχολείο μας
Το Σχολείο μας ιδρύθηκε τη σχολική χρονιά 1976-77 με την ονομασία «Δημοτικό Σχολείο Διλόφου Βάρης»,με οργανικότητα 2θέσιου σχολείου(ένας δάσκαλος για Α΄,Β΄,Γ΄τάξεις και ο β΄δάσκαλος για Δ΄,Ε΄ και ΣΤ΄τάξεις) και με δυναμικό 45 μαθητές συνολικά. Τη σχολική χρονιά 1979-80 με την αύξηση του μαθητικού πληθυσμού αναβαθμίζεται σε 3θέσιο (2 τάξεις ανά δάσκαλο). Τη σχολική χρονιά 1984-85 αυξάνονται σε 4 οι οργανικές θέσεις των διδασκόντων.
Από τη σχολική χρονιά 1986-87 και εντεύθεν με την αύξηση του μαθητικού πληθυσμού αυξάνεται διαρκώς και ο αριθμός των τμημάτων καθώς και των εκπαιδευτικών .Το 2010 μετονομάστηκε σε «1ο Ολοήμερο Δημοτικό Σχολείο Διλόφου Βάρης» (ΦΕΚ 1177/Τ.Β/5-8-2010).
Τα πρώτα χρόνια από την ίδρυση του μέχρι το 1982 στεγαζόταν σ’ένα οίκημα επί της οδού Πανός 32.Από τη σχ. χρονιά 1982-83 στεγάζεται στο σημερινό κτίριο στο οποίο έγιναν και προσθήκες με τη διαρκή αύξηση του μαθητικού πληθυσμού.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ
Το σχολείο μας βρίσκεται στην περιοχή Δίλοφο Βάρης. Η σημερινή περιοχή της Βάρης-Βάρκιζας ταυτίζεται με τον αρχαίο δήμο του Αναγυρούντος, έναν από τους 120 και κατ’ άλλους 179 αρχαίους Αττικούς δήμους. Πολλές ανασκαφικές έρευνες που έγιναν στην περιοχή, αποκαλύπτουν τη φυσιογνωμία του αρχαίου αυτού δήμου. Η μορφή και η ποιότητα των ευρημάτων αποδεικνύουν ότι ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς δήμους του Αθηναϊκού κράτους με διάρκεια ζωής και παρουσίας από τα προϊστορικά χρόνια μέχρι σήμερα. Το σύγχρονο όνομα Βάρη έχει αρβανίτικη ρίζα VAR και σημαίνει τάφος, μνήμα, και δόθηκε αυτό το όνομα λόγω των πολλών ταφικών μνημείων και τάφων που βρέθηκαν με τις ανασκαφές στη Βάρη και οι οποίοι αποτελούν πηγή έρευνας για τα δημογραφικά στοιχεία του Αναγυρούντος.
(πηγή: ΒΑΡΗ, Οδοιπορικό Γνώσης, εκδ. Δήμος Βάρης,2007)
Το Δίλοφο της Βάρης ή τα Βλάχικα, όπως έχει επικρατήσει να λέγεται η γειτονιά με τις πολλές ταβέρνες και την τσίκνα από τα ψητά, είναι μια περιοχή άμεσα συνυφασμένη με την ιστορία των Σαρακατσάνων, της νομαδικής αυτής ελληνικής φυλής που έχει τις ρίζες της βαθιά στην αρχαιότητα. Στην πλειονότητά τους δεν είναι Βλάχοι οι κάτοικοι των Βλάχικων, όσο οξύμωρο κι αν ακούγεται αυτό. «Μετά την Τουρκοκρατία, πρόβατα είχες, βλάχο σε φώναζαν» λένε οι κάτοικοι της περιοχής.
Τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα, ο Αστέρας Βουλιαγμένης και οι γύρω περιοχές ήταν οι βοσκότοποι στους οποίους κατέβαιναν οι Σαρακατσάνοι από τα ορεινά της Πάρνηθας και της Πεντέλης για να ξεχειμωνιάσουν. Το 1917 τρία, τέσσερα σόγια Σαρακατσάνων έστησαν για πρώτη φορά τα κονάκια τους στο Πανόραμα και αποφάσισαν να εγκατασταθούν εκεί μόνιμα.