Καλωσήρθατε στο Blogs.sch.gr. Αυτό είναι το πρώτο σας άρθρο. Αλλάξτε το ή διαγράψτε το και αρχίστε το “Ιστολογείν”!

  Ο ‘Αγιος Τρύφων, γιορτάζεται την 1η Φεβρουαρίου και θεωρείται προστάτης των αμπελιών. ‘Οπως σε όλη τη Θράκη, ο Αγιασμός της 1ης Φεβρουαρίου που γίνεται κάθε πρωτομηνιά στην εκκλησία, ραντίζεται από τους αμπελουργούς στα κλήματά τους, για να είναι ευλογημένη και πλούσια η παραγωγή. Κατά την παράδοση, την ημέρα αυτή οι αμπελουργοί πρέπει να τιμούν τη μνήμη του Αγίου και να μην κλαδεύουν το αμπέλι τους, επειδή κάποιος δε που δεν ακολούθησε την παράδοση τραυματίστηκε με το κλαδευτήρι του. Του επεισοδίου αυτού γίνεται αναπαράσταση στα Δίκαια ανήμερα της εορτής του Αγίου Τρύφωνα, σε ύψωμα των Δικαίων όπου υπάρχει εκκλησάκι του και έχει διαρρυθμιστεί ανάλογος χώρος με αμπέλια, περίπτερα και χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων. ‘Ενας χωρικός ντυμένος με την παλιά στολή του προβαίνει σε κλάδεμα του αμπελιού του και τραυματίζεται επειδή παραβαίνει την εντολή.

Ακολουθεί θεραπεία με την επίκληση του Αγίου, ράντισμα των αμπελιών με τον αγιασμό και διασκέδαση με τοπικό κρασί και πολλά εδέσματα. Το απόγευμα γίνεται χορός στην πλατεία των Δικαίων και κοπή ειδικής πίττας και διανομή των κομματιών. Σε όποιον θα τύχει παράς, θα είναι το επόμενο έτος ο “Τρύφωνας”, ο πρωταγωνιστής δηλαδή του εθίμου. Το έθιμο αυτό γίνεται για να εξασφαλιστεί η προστασία του Αγίου και η εξασφάλιση της παραγωγής.

 

Στο βορειότερο μέρος του νομού, βρίσκονται τα Δίκαια με πληθυσμό του να πλησιάζει το 700, το κεφαλοχώρι της περιοχής, υπήρξε η έδρα του παλαιότερου Δήμου Τριγώνου. Στο χωριό υπάρχουν διάφορες υπηρεσίες, όπως τράπεζες, πυροσβεστική, αστυνομικό τμήμα και σιδηροδρομικός σταθμός, καθώς και παιδικός σταθμός, νηπιαγωγείο, δημοτικό σχολείο, γυμνάσιο και λύκειο. Επίσης στα Δίκαια υπάρχει μεγάλο υπαίθριο αμφιθέατρο, χωρητικότητας 1.500 θέσεων, στο οποίο φιλοξενήθηκαν μεγάλες εκδηλώσεις.

 

Στα Δίκαια εγκαταστάθηκαν Καβακλιώτες, Δημητρικιώτες, Αρβανίτες αλλά και μια οικογένεια Σαρακατσάνων. Οι περισσότεροι ήρθαν από το Καβακλί, το σημερινό Τοπόλοβγκραντ της Βουλγαρίας.

Οι Δημητρικιώτες ήρθαν από το Δημητρίκιοϊ ακριβώς απέναντι από τον Έβρο. Οι Αρβανιτόφωνοι προήλθαν από το Μεγάλο Ζαλούφι της Ανατολικής Θράκης σημερινή Ευρωπαϊκή Τουρκία.

Αλλάζει η διάθεση του επισκέπτη τους καλοκαιρινούς ιδίως μήνες. Την 1η του μηνός Φεβρουαρίου αναβιώνει το έθιμο του “Τρύφωνα”, προστάτη των αμπελουργών. Στις 26 Οκτωβρίου εορτή του Αγίου Δημητρίου οργανώνεται μεγάλο πανηγύρι. Διασκέδαση, κέφι και γλέντι χαρίζεται σ΄αυτούς που συμμετέχουν στα πανηγύρια των Δικαίων.

 

Κάθε καλοκαίρι τον Δεκαπενταύγουστο ο Δήμος Τριγώνου διοργανώνει Φεστιβάλ παραδοσιακών χορών “Ευρώπη και Παράδοση Συνάντηση στον Έβρο” στο υπαίθριο θέατρο Δικαίων.

Ακόμη, στους τύμβους των Δικαίων ο επισκέπτης θα δει τους κεραμοσκεπείς τάφους (όσοι απ΄αυτούς έχουν ανοιχθεί), μέσα στους οποίους βρέθηκαν χρυσά δαχτυλίδια, σκουλαρίκια, χάνδρες, γυάλινα δοχεία και νομίσματα του 2ου μ.χ αιώνα. Επίσης θα δει τους τάφους των γαιοκτημόνων της εποχής του αυτ/ρα Κομμόδου (117-192 μ.Χ.) όπου βρέθηκαν αγγεία με τέσσερις λαβές, χάλκινη πόρπη, ανάγλυφα ζάρια κλπ.

 

Στην περιοχή μαγειρεύεται η Καρκαβίτσα, παραδοσιακό χριστουγεννιάτικο φαγητό από χοιρινό έντερο, κρέας και συκώτια. Επιπλέον ξεχωρίζουν οι διάφορες πίτες. Κωλμπουρέκ ονομάζεται η τυλιχτή πίτα. Το Κιούλ είναι σούπα που μαγειρεύεται από κοτόπουλο και χυλό από αλεύρι.

Πετρωτά

Στο χωριό Πετρωτά, ακόμη και σήμερα παραμένουν οι μνήμες των μεγάλων μαστόρων της πέτρας, που σύμφωνα με την παράδοση εγκαταστάθηκαν στο χωριό από την ‘Ηπειρο ή την Μάλτα στις αρχές του 16ου αιώνα, για να κτίσουν τη μεγάλη γέφυρα επάνω στον ‘Εβρο, στο ύψος του σημερινού Σβίλενγκραντ (“Mustafa Pasha Koprusu”) και διάλεξαν να μείνουν στην περιοχή για τη θέση και τα άφθονα υλικά που πρόσφερε.

Εδώ κατασκευάζονταν οι μυλόπετρες για όλη τη Θράκη με πρώτη ύλη την εξαίρετης ποιότητας πέτρα, τα λατομεία της οποίας χρονολογούνται από την κλασική περίοδο της ελληνικής αρχαιότητας. Η πέτρα των Πετρωτών, ανήκει στην κατηγορία του ζεόλιθου που είναι χρήσιμος στη βιομηχανία για τον καθαρισμό νερού, άλλων υγρών και αερίων, καθώς και για την απομάκρυνση ραδιενεργών καταλοίπων. Στα ενδιαφέροντα της περιοχής και μια σπηλιά “Του Κουγιουμτζή η Τρύπα”, όπου ένας χρυσοχόος κατασκεύαζε μικρά κομψοτεχνήματα για τις αρχόντισσες που ζούσαν στα κάστρα της περιοχής. Εντυπωσιάζουν οι στολές της περιοχής και ιδιαίτερα οι γυναικείες

Από τα τελευταία σωζόμενα παραδείγματα της τοπικής παράδοσης, είναι ο προσφάτως αποκατασταθείς Μύλος των Πετρωτών, που χτίστηκε το 1932 , ένα προ-βιομηχανικό κτίσμα με πολλές φάσεις και χρησιμοποιείται στις μέρες μας ως Διαβαλκανικό Πολύκεντρο Πολιτισμού και Τέχνης.