Μήνας: Νοέμβριος 2025

Στο μικρό μας σχολείο, ο Νοέμβριος ήταν αφιερωμένος σε ένα δέντρο-σύμβολο για τον τόπο μας: την Ελιά. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ελιάς στις 26 Νοεμβρίου, από τις πρώτες κιόλας μέρες του μήνα, συμμετείχαμε σε μια σειρά από δραστηριότητες που άνοιξαν ακόμη ένα παράθυρο στη φύση, στην ιστορία και στον πολιτισμό μας. Παρακολουθήσαμε εκπαιδευτικά βίντεο που μας ταξίδεψαν στην ιστορία της ελιάς. Μέσα από το μάθημα της Ιστορίας,  μάθαμε πώς το ιερό αυτό δέντρο λατρεύτηκε από αρχαίους πολιτισμούς, από τους Μινωίτες και τους Αρχαίους Έλληνες μέχρι λαούς της Μεσογείου που το τίμησαν ως σύμβολο ειρήνης, υγείας και σοφίας. Συζητήσαμε για τις παραδόσεις, τα έθιμα και τους μύθους που συνδέονται με την ελιά, και ιδιαίτερα για τη σημασία της στον δικό μας τόπο — έναν τόπο που εδώ και αιώνες ζει από και μαζί με τη γη.

Μέσα από προβολές και συζητήσεις, γνωρίσαμε τον θησαυρό που κρύβεται μέσα στον καρπό. Το ελαιόλαδο, οι ελιές, αλλά και τα υποπροϊόντα της ελιάς, αποτέλεσαν αφορμή για να μιλήσουμε για τη μεσογειακή διατροφή, για την αξία της καλής ποιότητας τροφής και για τον ρόλο της ελιάς στην υγεία μας. Ακόμα παρατηρήσαμε τον ετήσιο κύκλο φροντίδας του δέντρου: το κλάδεμα, το πότισμα, το ράντισμα, την ανθοφορία και φυσικά το λιομάζωμα. Μέσα από τα Μαθηματικά αντιληφθήκαμε την αναλογία: κιλά καρπού προς κιλά ελαιόλαδου. Ήταν πραγματικά εντυπωσιακό για όλους, όταν συνειδητοποιήσαμε πόση επιμέλεια, προσπάθεια και υπομονή χρειάζεται για να φτάσει μια σταγόνα λαδιού στο τραπέζι μας.

Όπως πάντα, δεν μείναμε μόνο στη θεωρία. Αποφασίσαμε λοιπόν, για 2 μέρες να αφιερώνουμε τις 3 τελευταίες ώρες για το μάζεμα των καρπών της δικής μας ελιάς. Με τη βοήθεια μάλιστα της κυρίας Βερονίκης, της δασκάλας της Φυσικής Αγωγής, το λιομάζωμα μετατράπηκε σε μια μικρή γιορτή για τη φύση και το θαύμα της μικρής μας αυλής, που αν και φυτεμένο μέσα στο τσιμέντο ήταν καλά φορτωμένο! Η διαδικασία συμπεριλάμβανε πεντανόστιμη μηλόπιτα, που ψήσαμε στη μαθητική μας κουζίνα κι έκανε όλο το σχολείο να μοσχομυρίζει (γιατί νηστικό αρκούδι ούτε χορεύει, ούτε ελιές μαζεύει), παραδοσιακή μουσική και φυσικά παραδοσιακούς χορούς.

Μέσα από αυτή τη δράση, κατακτήσαμε για ακόμα μία φορά πολύ σημαντικές δεξιότητες ζωής:

Το μάζεμα, η συγκέντρωση και ο διαχωρισμός του καρπού, μας έδωσε την ευκαιρία να εξασκηθούμε σε δεξιότητες αυτονομίας, συγκέντρωσης και υπευθυνότητας. Επιπλέον, αγγίζοντας τα φύλλα, παρατηρώντας το χρώμα του καρπού, “ακούγοντας” τα αρώματα που αναδύονται, αλλά και τον ήχο της ελιάς που πέφτει στο πανί, ενεργοποιήσαμε όλες μας τις αισθήσεις. Εξ’ άλλου, η άμεση επαφή με τη φύση ενισχύει την αισθητηριακή ωρίμανση και την γνωστική ανάπτυξη.

Σε αντίθεση με τεχνητές σχολικές δραστηριότητες, η ενασχόληση με την ελιά μάς έφερε σε επαφή με μια πραγματική, αυθεντική διαδικασία. Μάθαμε τι σημαίνει κόπος, υπομονή και συνεργασία. Κατανόησαμε στην πράξη τον κύκλο του φυτού και τη σχέση ανθρώπου–φύσης.

Οι επαναλαμβανόμενες κινήσεις του λιομαζώματος μας βοήθησαν να αναπτύξουμε ρυθμό και εσωτερική οργάνωση. Κάθε κίνηση είχε νόημα: το τέντωμα για να φτάσουν τα ψηλότερα κλαδιά, η λεπτή κινητικότητα για να μαζέψουμε απαλά τον καρπό, ο συντονισμός για να συνεργαστούμε. Όπως περιγράφει και η σπουδαία Παιδαγωγός Maria Montessori, μέσα από τέτοιες δραστηριότητες τα παιδιά φτάνουν σε καταστάσεις βαθιάς συγκέντρωσης που ενισχύουν την αυτοπειθαρχία και συνεπώς την “κανονικοποίηση”, αφού επιφέρουν την εσωτερική μας ισορροπία.

Μάθαμε να φροντίζουμε και να σεβόμαστε τη φύση. Συνειδητοποιήσαμε ότι η τροφή δεν “εμφανίζεται” απλώς στο πιάτο μας, αλλά είναι αποτέλεσμα κόπου και φυσικών διεργασιών. Αυτή η κατανόηση χτίζει οικολογική ευαισθησία και αίσθημα ευθύνης.

Τέλος, η συνεργασία, η αλληλοβοήθεια και η κατανομή των εργασιών, ανέδειξαν τη σημασία του να λειτουργούμε ως ομάδα.

Συνεπώς, η φετινή Παγκόσμια Ημέρα Ελιάς δεν ήταν απλώς μια γιορτή. Ήταν ένα ολοκληρωμένο ταξίδι εμπειριών, γνώσης και πράξης. Στο μικρό μας σχολείο, δεν μάθαμε μόνο «για» την ελιά — μάθαμε ΑΠΟ την ελιά και ΜΑΖΙ με αυτήν. Με φυσική περιέργεια, ενθουσιασμό και σεβασμό, αγγίξαμε ένα κομμάτι της παράδοσής μας, αλλά και ένα θεμέλιο της βιωματικής μάθησης.

Κι έτσι… η φύση έγινε σημείο έμπνευσης αλλά και δάσκαλος.

Την Παρασκευή 31/10/2025, στο Σχολείο μας έλαβε χώρα η πρώτη βραδιά φιλαναγνωσίας! Ωστόσο, με αφορμή την γιορτή του Halloween διοργανώσαμε κι άλλες παράλληλες δράσεις. Γύρω στις 7 μ.μ, ξεκινήσαμε να μαζευόμαστε και πάλι στην τάξη μας κι αφού τη στολίσαμε έτσι, ώστε να μοιάζει στοιχειωμένη, μπήκαμε στην κουζίνα για να ξεκινήσουμε την ετοιμασία του βραδινού μας. Το menu φυσικά είχε pizza, παράλληλα και με άλλες λιχουδιές που έφεραν οι γονείς.

   

 

Αφού συγυρίσαμε και βάλαμε την pizza στον φούρνο να ψήνεται, συνέβη κάτι εξωπραγματικό! 

Σκοτεινή μαγεία σκέπασε το Μεσοχώρι, την γειτονιά μας, καθώς κάποιος μαύρος Μάγος έκλεψε το Μαγικό Φανάρι από το Χωριό των Μάγων και το έκρυψε στην αυλή μας! Το Φάντασμα προστάτης του χωριού και φύλακας του Φαναριού, μας άφησε γρίφους για να το βρούμε, μόλις 30’ πριν το χωριό τους βυθιστεί ολόκληρο στο σκοτάδι για πάντα! Ευτυχώς καταφέραμε να λύσουμε έγκαιρα όλους τους γρίφους, οι οποίοι περιλάμβαναν σπαζοκεφαλιές Ορθογραφίας, Μαθηματικών (αριθμητικές παραστάσεις για την Στ’ τάξη και προπαίδειες για την Β’ και Γ’) αλλά και Φυσικών Επιστημών (μικρά πειράματα με το φως και τα μείγματα).

 

Ωστόσο το φαγητό μας ήταν έτοιμο, οπότε για να το γιορτάσουμε, απολαύσαμε όλα τα καλούδια του μπουφέ μας παρακολουθώντας την ταινία Coco, που προωθεί σημαντικά μηνύματα σχετικά με την οικογένεια, την πολιτισμική ταυτότητα και την αξία της μνήμης, συνδέοντάς την και με όσα γιορτάσαμε την 28η Οκτωβρίου πριν μερικές μέρες. Η ταινία μας δίδαξε ξανά την αξία της οικογενειακής αγάπης, της πολιτισμικής κληρονομιάς, και την ανάγκη να θυμόμαστε και να τιμούμε τους προγόνους μας. Ταυτόχρονα, ενθαρρύνει την αυτοπεποίθηση και τη δημιουργικότητα μέσω της τέχνης και συγκεκριμένα της μουσικής.

Mε το τέλος της ταινίας, ξεκινήσαμε να ετοιμαζόμαστε για ύπνο. Ακολουθήσαμε τη ρουτίνα υγιεινής μας, στρώσαμε τα κρεβατάκια μας, το κρεβατάκι της Ginger (το σκυλάκι του σχολείου μας) και αφού ξαπλώσαμε, ήρθε η ώρα της ιστορίας. Διαβάζοντας για τον Μαγικό Κήπο των Ονείρων, καταφέραμε να χαλαρώσουμε και να βυθιστούμε στον ύπνο.                                                                      

Ευχαριστούμε θερμά τους γονείς, που γίνονται καθημερινά πολύτιμοι συνεργάτες στην προσπάθειά μας, ώστε το Σχολείο μας να είναι ένας χώρος, όπου αισθανόμαστε ασφαλείς και μαθαίνουμε μέσα από την εμπειρία και την ελεύθερη εξερεύνηση. Περνώντας τη νύχτα όλοι μαζί, χωρίς την παρουσία τoυς, μάθαμε να φέρνουμε εις πέρας καθημερινές δραστηριότητες, βασιζόμενοι στις δικές μας δυνάμεις, υποστηρίζοντας παράλληλα ο ένας τον άλλο. Έτσι, καταφέραμε να ενισχύσουμε την επικοινωνία και τη συνεργασία της ομάδας, ενώ οι δεσμοί μεταξύ μας έγιναν ακόμα πιο δυνατοί. Η επιτυχής διανυκτέρευσή μας στο Σχολείο, συνέβαλε στην ανάπτυξη της θετικής αυτοεικόνας και αυτοεκτίμησής μας, σημαντική προϋπόθεση για την καλλιέργεια της αυτοπεποίθησης και της αυτονομίας μας.

Ήταν μία αξέχαστη εμπειρία, που σίγουρα θα επαναλάβουμε!

Την Τρίτη 28 Οκτωβρίου, το Σχολείο μας συμμετείχε στην παρέλαση και τη συλλογική εκδήλωση του Δήμου Σφακίων, για τον εορτασμό της ημέρας του ιστορικού “Όχι”.

 

 

Τη Δευτέρα 27/10, αφιερώσαμε την ημέρα στον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου. Αφού συζητήσαμε για τη σημασία της ημέρας, ανακαλώντας τις γνώσεις που κατέχουμε ήδη για τα ιστορικά γεγονότα, αναζητήσαμε τις αιτίες που οδήγησαν στην εκδήλωση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Παρατηρώντας και αναλύοντας φωτογραφίες της εποχής, ακολουθήσαμε την ιστορική διαδρομή από τα αποτελέσματα του Α’ Παγκοσμίου πολέμου στη σταδιακή άνοδο ολοκληρωτικών καθεστώτων, την υποδούλωση των πρώτων ευρωπαϊκών χωρών από τους Γερμανούς Ναζί, την έναρξη του πολέμου στη χώρα μας και την απόβαση των Γερμανών στην Κρήτη.

Στη συνέχεια, παρακολουθήσαμε την ταινία “Η ζωή είναι ωραία”. Στο τέλος της, συζητήσαμε για τις συνθήκες διαβίωσης των ανθρώπων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, αναφέροντας αντίστοιχα παραδείγματα από τη δική μας ιστορία, όπως τα βασανιστήρια, οι εκτελέσεις και το ολοκαύτωμα ολόκληρων χωριών στην Ελλάδα, την Κρήτη, αλλά και στον τόπο μας με το παράδειγμα του Καλλικράτη. Φυσικά, μπήκαμε και στη θέση του μικρού αγοριού από την ταινία, προσπαθώντας να καταλάβουμε τον τρόπο με τον οποίο βίωσε εκείνο τις πραγματικές συνθήκες. Καταλήγοντας, λοιπόν στο μήνυμα αυτής της ταινίας, κατανοήσαμε ότι το παρά τις δυσκολίες ή τον πόνο που μπορεί να έρθουν στη ζωή, η ελπίδα, η αγάπη και η ανθρώπινη αισιοδοξία συνεχίζουν να υπάρχουν.

Τέλος, με αφορμή και την Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία στις αρχές του μήνα (1/10), αφού παρακολουθήσαμε βίντεο με πραγματικές μαρτυρίες ανθρώπων που πολέμησαν (στον Στρατό ξηράς, το Ναυτικό και την Πολεμική Αεροπορία), φιλοξενήσαμε τον παππούς της κυρίας μας, κο Γιάννη Τσικαλάκη, ο οποίος ήρθε από τα Χανιά για να μας μιλήσει για τα δικά του βιώματα. Ο ίδιος, έχοντας γεννηθεί το 1939, μας διηγήθηκε πώς ήταν να είναι παιδί εκείνη την εποχή και απάντησε στις ερωτήσεις μας για το πώς ζούσε με τους γονείς του, τι έτρωγαν, τι φορούσαν κ.λπ. Η μέρα ολοκληρώθηκε τραγουδώντας όλοι μαζί τη “Μπαλάντα του κυρ Μέντιου” από τον Νίκο Ξυλούρη.

Κάνοντας αυτό το ταξίδι στον χρόνο μέσα από όλες αυτές τις ζωντανές πηγές, καταφέραμε να συναισθανθούμε τον μόχθο των αγωνιστών εκείνης της εποχής, να αντιληφθούμε τη βαρύτητα και τη σπουδαιότητα της εθνικής και τοπικής μας ιστορίας, να κατανοήσουμε σε βάθος την αξία της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας και της Αξιοπρέπειας, αλλά και να εμπνευστούμε, ώστε να συνεχίσουμε να προασπίζουμε τα ίδια ιδανικά, μέσα από τον δικό μας καθημερινό τρόπο ζωής.

Χρόνια Πολλά!!

Σπουδαία μέρα η Δευτέρα 06/09/2025, καθώς η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού συνέπεσε με το πρώτο μάθημα Γυμναστικής, μετά την τοποθέτηση Εκπαιδευτικού Φυσικής Αγωγής στο Σχολείο μας, κάτι που περιμέναμε πώς και πώς!

Αρχικά, προβληματιστήκαμε όλοι μαζί με την ερώτηση: “Τι κερδίζουμε όταν αθλούμαστε;”. Από όλους ακούστηκαν υπέροχες σκέψεις, οι οποίες μας έδωσαν τροφή για συζήτηση όσον αφορά στα οφέλη της άθλησης στην υγεία μας, τη θέσπιση προσωπικών ή ομαδικών στόχων (ανάλογα το άθλημα) και την προσήλωση σε αυτούς, την πραγματική σημασία της επιτυχίας, αλλά ιδιαίτερα την αξία της ήττας και φυσικά το σεβασμό και την ευγενή άμυλα.

Στη συνέχεια, η αγαπημένη μας κυρία Βερονίκη είχε οργανώσει αθλοπαιδιές με αγωνίσματα στίβου στην αυλή του Σχολείου μας. Πιο συγκεκριμένα, δοκιμάσαμε:

 

 

Διαδρομές με σωστή εκκίνηση

 

 

 

 

 

Άλμα εις μήκος

 

 

 

 

 

 

 

Διαδρομές με εμπόδια

 

 

 

 

 

 

 

Ρίψεις

 

 

 

Ενθαρρύνοντάς μας να ακολουθούμε πάντα τη σωστή τεχνική σε κάθε είδος αθλήματος, μας βοήθησε να αποκτήσουμε καλύτερο συντονισμό και πιο ολιστική επίγνωση του σώματός μας. Με τον τρόπο αυτό τέθηκαν ισχυρά θεμέλια για την ουσιαστική σωματική μας διάπλαση!

Πλέον έχουμε μπει για τα καλά στην ύλη των σχολικών μας βιβλίων και σιγά σιγά βρίσκουμε τους ρυθμούς εργασίας μας. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ζώων που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 04/10, εξασκώντας και αξιοποιώντας πρακτικά τις νέες μας γνώσεις στα Μαθηματικά, ξεκινήσαμε ακόμα ένα project: τη δημιουργία κοτετσιού! Πιο συγκεκριμένα, την Παρασκευή 03/10,

οι μαθητές της Γ’ τάξης, χρησιμοποιώντας τα γεωμετρικά σχήματα και στερεά σχεδίασαν το κοτέτσι,

 

οι μαθητές της Β’ τάξης εξασκήθηκαν στη χρήση του μέτρου για τη μέτρηση του χώρου, όπου θέλουμε να το τοποθετήσουμε, ενώ οι μαθητές της Στ’ τάξης ασχολήθηκαν με τις μετατροπές των αριθμητικών αυτών δεδομένων από εκατοστά σε μέτρα, ώστε να προμηθευτούμε αργότερα τα υλικά μας στις σωστές διαστάσεις.

 

Τέλος, παρακολουθήσαμε δύο σύντομα εκπαιδευτικά βίντεο σχετικά με τη σωστή φροντίδα των πουλερικών, αλλά και τη δημιουργία απλών και εύκολων κατασκευών για τις ανάγκες τους (φωλιές, ταΐστρες, κ.λπ.).

Ανυπομονούμε για τη στιγμή που θα μοιραστούμε την αυλή μας με τους νέους μας φίλους, αξιοποιώντας και τα υψηλής διατροφικής αξίας προϊόντα τους στη μαθησιακή μας κουζίνα!

Μέσα στην πρώτη εβδομάδα, εκτός των άλλων, φροντίσαμε ώστε κάθε μέρα να αφιερώνουμε λίγο χρόνο και για την οργάνωση των χώρων του Σχολείου μας. Ξεχωρίσαμε το υλικό που υπήρχε στα ράφια και τα ντουλάπια μας και το οργανώσαμε εκ νέου. Έτσι, καταφέραμε να δημιουργήσουμε μία γωνιά στην αίθουσα του ολοήμερου, η οποία από εδώ και στο εξής θα είναι η μαθησιακή μας κουζίνα. Την Δευτέρα 22/09/2025, λοιπόν, με τα πρώτα υλικά και εργαλεία μας, την εγκαινιάσαμε ετοιμάζοντας τον πρώτο πρωινό μας μπουφέ!

Δεν πρόκειται όμως για μία απλή δημιουργική δραστηριότητα. Σύμφωνα με τη σπουδαία Επιστήμονα Παιδαγωγό Dr. Maria Montessori (τη μεθοδολογία της οποίας ακολουθούμε και προσαρμόζουμε ανάλογα στην καθημερινότητά μας), τα παιδιά αναπτύσσουν μια ποικιλία πολύτιμων δεξιοτήτων στη μαθησιακή κουζίνα. Πιο συγκεκριμένα:

Οργανωτικές δεξιότητες: Τα παιδιά μαθαίνουν να μοιράζονται αρμοδιότητες, να κρατούν τον πάγκο τους, τα ράφια και το ψυγείο οργανωμένα και καθαρά, πρώτα απ’ όλα για λόγους υγιεινής, αλλά και για να διευκολύνεται το έργο τους, λειτουργώντας συντονισμένα.                                                                                                 Δεξιότητες για την καθημερινή ζωή: Αποκτούν πρακτικές ικανότητες που μπορούν να χρησιμοποιήσουν στην καθημερινότητά τους, π.χ. προετοιμασία υγιεινών και ισορροπημένων γευμάτων, για τη σωστή φροντίδα του εαυτού, αλλά και των άλλων.

Μαθηματικές δεξιότητες: Με την ζύγιση, την αριθμητική, τη μέτρηση και τον έλεγχο του χρόνου, εξασκούνται σε μαθηματικές έννοιες με διασκεδαστικό τρόπο. Ταυτόχρονα, με τη διαχείριση του ταμείου για την αγορά των υλικών τους, μαθαίνουν τη σωστή διαχείριση χρημάτων.

 

Λεπτή κινητικότητα και επιδεξιότητα: Μέσω της χρήσης των εργαλείων της κουζίνας και των τροφίμων, βελτιώνουν τις λεπτές κινητικές τους δεξιότητες.

Αισθητηριακή ανάπτυξη: Η επαφή με διάφορες υφές, μυρωδιές και γεύσεις προάγει την αισθητηριακή αντίληψη.

 

 

 

 

 

 

 

Αυτονομία και ανεξαρτησία: Τα παιδιά μαθαίνουν να εκτελούν αυτόνομα εργασίες όπως το κόψιμο, το ανακάτεμα ή το σερβίρισμα, γεγονός που ενισχύει την αυτοπεποίθησή τους.

 

 

 

 

 

 

Αίσθηση ευθύνης: Τα παιδιά μοιράζονται αρμοδιότητες και αναλαμβάνουν την ευθύνη για τις εργασίες τους και το αποτέλεσμά τους.

 

 

 

 

 

Κοινωνικές δεξιότητες: Η ομαδική εργασία για έναν στόχο, ωφέλιμο για ολόκληρη την ομάδα, ενισχύει την επικοινωνία, τη συνεργασία και την ενσυναίσθηση. Παράλληλα, μέσω του ελέγχου της ετικέτας των προϊόντων, τα παιδιά μαθαίνουν για την προέλευση των πρώτων υλών που χρησιμοποιούν, την αξία υποστήριξης της τοπικής οικονομίας, αλλά και τη μείωση του οικολογικού τους αποτυπώματος μέσω των συνετών επιλογών τους σε προϊόντα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, τα παιδιά μαθαίνουν να δρουν στην καθημερινή ζωή τους ως υπεύθυνοι και κριτικά σκεπτόμενοι ενεργοί πολίτες.

 

 

 

Πολιτισμικές και γλωσσικές δεξιότητες: Μέσα από τις συνταγές, τα παιδιά έρχονται σε επαφή με την παράδοση και τον πολιτισμό τόσο του δικού τους τόπου, όσο και άλλων λαών, διευρύνοντας έτσι την πολιτισμική τους κατανόηση, αλλά και το λεξιλόγιό τους μέσω της αναζήτησης και της καταγραφής των συνταγών.

 

 

Καλά μας μαγειρέματα! ♥️

Οι πρώτες μέρες μετά τον Αγιασμό, αφιερώθηκαν στην επανασύνδεση της ομάδας, μέσα από τη διαθεματική εργασία με τίτλο “Κόσμος”, η οποία θα είναι και η ευρύτερη θεματολογία που θα αποτελέσει “ομπρέλα” και για όλα τα μαθήματα και τις δραστηριότητές μας, καθ’ όλη τη διάρκεια της σχολικής μας χρονιάς. Την πρώτη εβδομάδα ασχοληθήκαμε με το σύμπαν, ανακαλύπτοντας ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τα χαρακτηριστικά των πλανητών του ηλιακού μας συστήματος, σημαντικούς σταθμούς από την ιστορία της επιστήμης της Αστρονομίας, πληροφορίες για σπουδαίους αστροναύτες και τα ταξίδια τους στο διάστημα, τον εξοπλισμό τους, τους διαστημικούς σταθμούς, αλλά κυρίως για τα αστέρια που παρατηρούσαμε κάθε βράδυ όλο το καλοκαίρι, τους αστερισμούς που δημιουργούν, μαθαίνοντας τελικά να “διαβάζουμε” τον χάρτη του νυχτερινού ουρανού στο σύνολό του και να προσανατολιζόμαστε.

 

 

 

 

 

 

(Ένα μουντό πρωινό, καλωσορίζοντας τα πρωτοβρόχια στον κύκλο της τάξης μας)

 

Μέσα στη βδομάδα ξεκινήσαμε σταδιακά να εντάσσουμε ένα ένα τα μαθήματά μας στο πλαίσιο της συγκεκριμένης θεματολογίας. Στα Μαθηματικά, κάναμε επανάληψη σε όσα μάθαμε την προηγούμενη χρονιά “μετρώντας αστέρια” και λύνοντας προβλήματα με “αστρονομικά ποσά”.

Αναλόγως, την Τετάρτη 17/09/2025 κάναμε μία πρώτη εισαγωγή στη Γλώσσα. Μιας και ο καιρός ήταν ακόμα εξαιρετικός, αποφασίσαμε να δουλέψουμε στην αυλή, κάτω από την όμορφη και φουντωτή ελιά μας. Εκεί, ανάμεσα στα πεσμένα λουλουδάκια της βουκαμβίλιας μας, στρώσαμε ένα τραπεζομάντηλο και τα πατάκια μας, μερικά χαρτιά Α4, ξυλομπογιές και… τις αστρομαντινάδες!  Όλες ήταν εμπνευσμένες από τον ήλιο, το φεγγάρι και τα αστέρια. Ο καθένας τράβηξε τυχαία μία και τη διάβασε. Όπως ήταν λογικό, είχαμε αρκετές άγνωστες λέξεις, οπότε στη συνέχεια χρειάστηκε να φέρουμε κι ένα λεξικό από την τάξη. Αφού βρήκαμε όλες τις άγνωστες λέξεις και καταφέραμε να καταλάβουμε το νόημα των μαντινάδων, ο καθένας διάλεξε εκείνη που του άρεσε περισσότερο και έφτιαξε μία ζωγραφιά.

Εκτός από την εξάσκηση στην ανάγνωση, την ορθογραφία και τον εμπλουτισμό του λεξιλογίου μας, ο ποιητικός λόγος άγγιξε τα συναισθήματά μας, ενώ η ζωγραφική μας βοήθησε να τα εκφράσουμε, να τα μοιραστούμε μεταξύ μας κι έτσι να έρθουμε ακόμα πιο κοντά. Τέλος, μέσα από το κρητικό ιδίωμα συνδεθήκαμε με τον πολιτισμικό πλούτο του μοναδικού μας τόπου.

Ιδού, λοιπόν, τα αποτελέσματα:

 

“Φεγγάρι μου, μη ξαφνιαστείς, αν θαμπωθεί το φως σου

στην πόρτα βγήκε η αγαπώ, δε θέλει το κακό σου.”                                                                                         -Βασίλης, Στ’

 

 

 

 

 

“Ήλιε μου, κοσμογυρευτή, στάσου καμάρωσέ τη

κι όσο μπορείς πιο τρυφερά, αχτινοχάιδεψέ τη.”                                                                                              -Μαρία, Στ’

 

 

 

 

 

“Μικρό κοπελιδάκι μου, ελίγο και ‘πιτήδειο,

ο ήλιος κι ένα βλέμμα σου μου φαίνονται το ίδιο.”                                                                                                      -Παύλος, Β’

 

 

 

 

 

 

“Οψάργας, που επέρνανε, μου ‘πενε το φεγγάρι

πως μόνο εσύ μοσκοβοολάς, τ’ αρισμαρί κλωνάρι.”                                                                                                    -Λεάντρο, Β’

 

 

 

 

 

“Κάθε σου βλέμμα, κοπελιά, με φως του ήλιου μοιάζει,

κι όταν στα μάθια με κοιτάς, μες στην καρδιά μου λιάζει.”                                                                                                                     -Νικήτας, Γ’

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“Φεγγάρι, χαιρετίσματα να δώσεις του πουλιού μου

και πε του, πως ούτε λεφτό δε φεύγει, ‘που το νου ”                                                                                                                             -Θοδωρής, Γ’