ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ Ε!!!!

 

 

 

 

Η μέρα της επετείου 50 χρόνων από την εξέγερση του Πολυτεχνείου ήταν ξεχωριστή!

Συζητήσαμε, είδαμε σκηνές από τα γεγονότα της εποχής, ζωγραφίσαμε και προβληματιστήκαμε…

Διαβάσαμε και ακούσαμε το ποίημα του Νίκου Γκάτσου ¨Κοίτα με στα μάτια¨ και στη συνέχεια τα παιδιά ζωγράφισαν τις εικόνες που μας κάνει ο ποιητής να φανταζόμαστε.

Κοίτα με στα μάτια κι έλα πιο κοντά
άγια μου καρδιά κι αγαπημένη
άκουσα κι απόψε πόρτα να χτυπά
πέτρες θα κυλάν οι πεθαμένοι.

Πώς να το ξεχάσω κείνο το παιδί
στο περιβολάκι τ’ Αϊ Νικόλα;
Έπινε τον ήλιο σαν χλωρό κλαδί
πριν το θυμηθούν τα πολυβόλα.

Κοίτα με στα μάτια και με το σουγιά
πάρε από τη φλέβα μου μελάνι
γράψε τ’ όνομά του στην αστροφεγγιά
χέρι φονικό να μην το φτάνει.

Πού είσαι Πέτρο; Πού είσαι Γιάννη;
Στου κάτω κόσμου το σιντριβάνι.
Νεράκι πίνω να λησμονήσω.
Γύρισε πίσω! Γύρισε πίσω!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τέλος, φτιάξαμε το δικό μας πανό με 3 φιγούρες που έχουν μέσα τους λέξεις που μας θυμίζουν τη σημαντικότητα του γεγονότος αλλά και τα συναισθήματα των ανθρώπων, δε θα μπορούσαμε να μην προσθέσουμε τα πιο γνωστά από τα συνθήματα της εξέγερσης!