Feed
Άρθρα
Σχόλια

Αρχείο για την κατηγορία 'Προτάσεις'

Το παιχνίδι ως μέσο πρόληψης της βίας. Αγάπη,φιλία, χαρά, εκτίμηση, σεβασμός, εμπιστοσύνη, ειλικρίνεια, φροντίδα… λέξεις που μας ενώνουν. Ευχαριστούμε θερμά τους φοιτητές  τού ΕΛ.ΜΕ.ΠΑ. και την επόπτριά τους για την άριστη και δημιουργική συνεργασία!

 

IMG f69d04f6c099e80e57963746b4a74f3a V

2e4bdfe52a5bd63dee988203684f7c2e55b58681 4e4b078985c14430128aaec36237a52a2b4053af IMG de1673f04d5e22bef3b94bce087a0f42 V

  • Μάθαμε πολλά πράγματα για τα ζώα;
  • Ναι!
  • Γνωρίσαμε τον κόσμο των ζώων μέσα από τα λόγια των ειδικών;
  • Ναι!
  • Ποιες λέξεις ή φράσεις κρατήσαμε;
  • Συμβίωση, κατανόηση, ανάγκες των ζώων, αδέσποτα, δεσποζόμενα, τροφή, νερό… αγάπη.
  • Ευχαριστούμε θερμά τους κτηνιάτρους , κ. Θανάση Μοσχοβάκο & Νίκο Μανουσάκη για την παρουσία τους στο σχολείο μας και για την ενημέρωση που παρείχαν στους/στις μαθητές & μαθήτριες του Σχολείου μας.
  • .1 4
  • 2 3
  • 3 3
  • 11244

“Κινηματογράφος και φιλοζωία”

Το παιδί και η αλεπού 

Σκηνοθεσία: Λυκ Ζακέ

Με την ταινία αυτή ο δημιουργός της Λυκ Ζακέ μας προσκαλεί σ’ ένα ταξίδι, που ανοίγει την κρυφή  πόρτα της άγριας φύσης επιχειρώντας να επαναπροσδιορίσει τους χαμένους δεσμούς ανάμεσα στον άνθρωπο  και τα ζώα. Μετά από χίλιους φόβους και δισταγμούς έρχεται μια στιγμή που μπορούμε να δούμε ως δια μαγείας ένα μικρό  κορίτσι μέσα από τα μάτια μιας αλεπούς και τον κόσμο μιας αλεπούς μέσα από τα μάτια ενός κοριτσιού. Ένα βλέμμα αμοιβαίας αγάπης που γίνεται αφορμή για μια ουτοπική φιλία, σε μια ονειρική παραβολή, καθρέφτη της σχέσης  του ανθρώπου με τη φύση και τα ζώα. Το παιδί και η αλεπού γυριζόταν για δύο χρόνια από τον Λυκ Ζακέ, όμως το  εικαστικό (και όχι μόνο) αποτέλεσμα αξίζει τον κόπο.

 

Νικόστρατος. Ένα ξεχωριστό καλοκαίρι 

(Nicostratos le pélican / Un été grec)

Σκηνοθεσία: Ολιβιέ Ορλέ
Μεγάλη ελληνογαλλική παραγωγή με πρωταγωνιστή τον Εμίρ  Κουστορίτσα και γυρίσματα στις Κυκλάδες. Μια τρυφερή ιστορία που βασίζεται στο μπεστ-σέλλερ του Ερίκ Μπουασέ «Ο πελεκάνος Νικόστρατος».

Η υπόθεση του έργου μας μεταφέρει σ’ ένα άσημο κυκλαδικό νησί, όπου ζει ο μικρός Γιάννης με τον πατέρα του. Από τη μέρα που η μητέρα του έφυγε απ’ τη ζωή, οι δυο τους έχουν απομακρυνθεί και μοναδικό σημείο επαφής είναι η υποχρέωση του Γιάννη να βοηθά τον ψαρά πατέρα του.
Μια μέρα ο μικρός σώζει ένα παράξενο νεοσσό και τον φιλοξενεί στο σπίτι του κρυφά απ’ τον πατέρα του. Του δίνει το όνομα Νικόστρατος και αναπτύσσει μαζί του μια τρυφερή σχέση αγάπης που θα επηρεάσει τη συμπεριφορά του απόμακρου, αυταρχικού πατέρα, αλλά και ολόκληρης της μικροκοινωνίας του νησιού.
Μια ολόφρεσκη ταινία για όλη την οικογένεια που αφηγείται τη βαθιά φιλία που αναπτύσσεται ανάμεσα σ’ ένα μικρό αγόρι κι έναν πελεκάνο. Λουσμένη στο αιγαιοπελαγίτικο φως και πλημμυρισμένη από τα εκθαμβωτικά χρώματα και τις μεθυστικές μυρωδιές των Κυκλάδων.

 

Μπελ και Σεμπαστιάν, Δυο Αχώριστοι Φίλοι 

Γαλλική ταινία, σκηνοθεσία Νικολά Βανιέ

Στις γαλλικές Άλπεις του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ένα ορφανό εξάχρονο αγόρι γίνεται φίλος με έναν αδέσποτο σκύλο, τον οποίο οι χωρικοί θεωρούν υπεύθυνο για τα πρόβατα   που βρίσκουν σκοτωμένα

 

Χάτσικο

Ο Πάρκερ Γουίλσον, ένας μεσήλικας καθηγητής κολεγίου, βρίσκει εγκαταλειμμένο ένα πανέμορφο, αδέσποτο σκυλάκι, σπάνιας ράτσας, σε έναν σταθμό τρένου. Χωρίς δεύτερη σκέψη το παίρνει σπίτι του με την πρόθεση να βρει το αφεντικό του και να το επιστρέψει. Παρά τις προσπάθειες του όμως κανένας δεν αναζητά τον σκύλο και έτσι ο Πάρκερ αποφασίζει να τον κρατήσει. Τον ονομάζει Χάτσικο και μια όμορφη σχέση αγάπης ξεκινά. Κάθε μέρα ο Χάτσικο συνοδεύει το αφεντικό του στο τρένο και κάθε απόγευμα βρίσκεται στην ίδια θέση όπου τον περιμένει να επιστρέψει. Ο ισχυρός δεσμός δεν σταματάει ακόμα και όταν μια μέρα ο Πάρκερ δεν επιστρέφει ποτέ ξανά. Δείχνοντας την αφοσίωση του για τα επόμενα εννέα χρόνια, ο Χάτσικο πηγαίνει κάθε μέρα στο ίδιο σημείο και περιμένει…

 

Η αρκούδα (1989)

Σκηνοθεσία: Ζαν-Ζακ Αννώ
Διάρκεια: 90΄

Ένα αρκουδάκι μένει ορφανό πριν ολοκληρώσει τη μαθητεία επιβίωσης κοντά στην μάνα του. Αναζητά στοργή και προστασία από έναν αρκούδο, που καταδιώκεται από δύο αδυσώπητους αρκουδοκυνηγούς. Μαζί του μαθαίνει να βρίσκει την τροφή του, τις συνήθειες του είδους τους, ώσπου αιχμαλωτίζεται. Αρχίζει να εξημερώνεται…
Η σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στα άγρια αυτά ζώα και τον άνθρωπο εξελίσσεται και επιτέλους οι κυνηγοί κατανοούν ότι «η μεγαλύτερη συγκίνηση δεν είναι να σκοτώνεις, αλλά να αφήνεις να ζουν».
Οι κυνηγοί απελευθερώνουν το αρκουδάκι και φεύγουν. Οι αρκούδες συνεχίζουν το σκληρό αγώνα της επιβίωσης. Μέχρι να πέσουν οι πρώτες νιφάδες του χιονιού στα ψηλά βουνά. Τότε θα πέσουν σε χειμέρια νάρκη και θα βρουν τη γαλήνη.
Μια ταινία γυρισμένη σε φυσικούς χώρους με πραγματικές αρκούδες. Ένας ύμνος στην άγρια φύση, στο σεβασμό της και στην ανάγκη της συνύπαρξης…

 

THE FOX AND THE CHILD eaa147ca24b3ee13e559c10e44b15c856b3002a3acc575afca562746cb03b914 1769227bel ke sebastian dio ahoristi fili poster 12

Παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου 2024

”Αν θέλετε το παιδί σας να γίνει έξυπνο, διαβάστε του παραμύθια. Αν θέλετε να γίνει πιο έξυπνο, διαβάστε του περισσότερα παραμύθια”

ALBERT EINSTEIN

1 1

“Η ιστορία του Μάρκου”

Βοήθεια!!! Βρέχει και κάνει αφόρητο κρύο. Βοήθεια!!! Δε μ’ ακούει κανείς; Τι να κάνω; Θα κοιμηθώ λίγο εδώ που βρίσκομαι και το πρωί… Το πρωί ίσως με ακούσουν.(Ξαπλώνει κοιμάται για λίγο και σηκώνεται)

Ξημέρωσε. Ευτυχώς χωρίς βροχή. Βοήθεια!!! Γιατί εγώ; Γιατί;;; Που είναι η οικογένειά μου; Τα αδέρφια μου; Οι γονείς μου; Πώς βρέθηκα εδώ; Πώς;

Γεννήθηκα σε μια εγκαταλελειμμένη αποθήκη. Οι γονείς μου κι αυτοί είχαν γεννηθεί στην ίδια αποθήκη. Αδέσποτοι. Όλη η οικογένεια. Τρώγαμε από τα σκουπίδια ό, τι βρίσκαμε και πίναμε νερό αν βρίσκαμε ιδίως το καλοκαίρι. Πέντε αδέρφια και δυο γονείς. Μεγάλη οικογένεια. Ζούσαμε όμορφα όπως μπορεί να ζει μια οικογένεια αδέσποτων. Μπορεί να μην είχαμε φαγητό και νερό όπως θα θέλαμε όμως ήμαστε ελεύθεροι. Παίζαμε όλοι μαζί και από τους γονείς μας μάθαμε πολλά. Μια μέρα πάνω στο παιχνίδι απομακρύνθηκα από τα αδέρφια μου. Βρέθηκα σε ένα άγνωστο χώρο. Με βρήκε κάποιος και με πήρε σπίτι του. Δεν ξέρω γιατί. Με λυπήθηκε; Νόμιζε πως είμαι παιχνίδι; Όλη μέρα ήμουν κλεισμένος μέσα. Χωρίς φροντίδα. Εγώ, που είχα μάθει στην ελευθερία τώρα να είμαι κλεισμένος σε ένα διαμέρισμα. Με φωνές με φοβέρες, με χτυπήματα έτσι προσπαθούσε να με εκπαιδεύσει. Ήμουν αδέσποτο. Δεν ήξερα καλούς τρόπους. Να ζω με κάποιον  που φωνάζει,  με κάποιον που χτυπάει. Γιατί;;;

Μια μέρα μ’ έβαλε στο αυτοκίνητο. Νόμιζα για βόλτα. Με παράτησε σε ένα άγνωστο χωριό. Άρχισα να κάνω βόλτες. Δεν ήξερα πώς να περπατήσω στο δρόμο. Άκουγα κόρνες από αυτοκίνητα. Χτυπήθηκα και μια δυο φορές, ευτυχώς όχι σοβαρά. Βρήκα καταφύγιο κάτω από ένα αυτοκίνητο. Χειμώνας. Γιατί;;; Βοήθεια!!! Γαβ,γαβ γαβ γαβ.

Δε μπορώ να το πιστέψω. Κάποια χέρια με χαϊδεύουν. Χέρια μεγάλων μα και παιδιών. Είναι βιαστικοί. Δυστυχώς φεύγουν. Βοήθεια!!! Γαβ,γαβ που με αφήνετε; Ίσως να έχουν δουλειές. Το πήρα απόφαση. Δε θα κουνήσω από δω. Μου φάνηκαν καλοί άνθρωποι. Ίσως με καταλάβουν. Ίσως με κρατήσουν. Ίσως μου δώσουν λίγο φαγητό και μια γουλιά νερό. Ίσως μου δώσουν αγάπη και ασφάλεια. Μακάρι.Βοήθεια!!! Γαβ,γαβ γαβ γαβ.

Η ώρα πέρασε. Ακούγονται φωνές. Ήρθαν. Δυο μεγάλοι κι ένα παιδί. Με πλησίασαν. Με χάιδεψαν. Με αγκάλιασαν. Μου πρόσφεραν τροφή και νερό. Μου έστρωσαν μια ζεστή κουβέρτα να κοιμηθώ. Δε θα το ξεχάσω ποτέ. Θα είναι για πάντα η οικογένειά μου. Θα τους προστατεύω και κάθε μέρα θα τους δείχνω πόσο τους αγαπώ.

Ευχαριστώ, γαβ,γαβ ευχαριστώ.

Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού

ο μάγκας

Η ιστορία που σημάδεψε την παιδική ηλικία μιας ολόκληρης γενιάς παιδιών έχει στην καρδιά της δυο ξεχωριστούς πρωταγωνιστές – ένα 6χρονο αγόρι, τον Σεμπάστιαν και την Μπελ ένα αδέσποτο σκύλο – που ζουν στις Άλπεις. Ο μικρός Σεμπάστιαν ζει με τον παππού του και τα αδέλφια του καθώς η μητέρα του πέθανε μετά τον τοκετό.
Ο ταλαντούχος γάλλος σκηνοθέτης Νικολά Βανιέ (“Ο Τελευταίος Κυνηγός”) δίνει κινηματογραφική υπόσταση σε μια από τις πιο γλυκές και επιδραστικές γαλλικές ιστορίες και μας ταξιδεύει μέσα από τις σελίδες του πιο διάσημου μυθιστορήματος της Σεσίλ Ομπρί. Κλασσική πλέον, τόσο στη Γαλλία όσο και στην Αγγλία, η ιστορία της πιο όμορφης λογοτεχνικής φιλίας, μεταφέρεται για πρώτη φορά στη μεγάλη οθόνη, με τον πρωτοεμφανιζόμενο Φελίξ Μποσουέ στον ρόλο του Σεμπάστιαν, τον Τσέκι Καριό (“The Patriot”) στον ρόλο του παππού του και τον πρωταγωνιστή της πρωτότυπης σειράς του 1965, Μεχντί να επιστρέφει σε ένα μικρό ρόλο.
Σκηνοθεσία:Nικολά Βανιέ
Σενάριο (βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα):Ζουλιέτ Σαλ, Φαμπιάν Σουάρεζ, Νικολά Βανιέ , Σεσίλ Ομπρί
Παραγωγή:Φρεντερίκ Μπριγιόν, Ζιλ Λεγκράν, Κλεμάν Μιζερέ, Ματιέ Βάρτερ
Ηθοποιοί:Φελίξ Μποσουέ, Τσέκι Κάριο, Μαργκό Σατελιέ, Μεχντί Ελ Γκλαουί
Μοντάζ:Ραφαέλε Ουρτίν
Φωτογραφία:Ερίκ Γκισόρ
Κοστούμια:Αντελαίντ Γκοσλίν
Σκηνικά:Σεμπάστιαν Μπίρτσλερ
Διάρκεια:104′

“Ο κηπουρός”

“Σώπα, δάσκαλε, …”

Μια μέρα, ήταν άνοιξη, χαρά Θεού, τα παράθυρα ήταν ανοιχτά κι έμπαινε η μυρωδιά από μιαν ανθισμένη μανταρινιά στο αντικρινό σπίτι. Το μυαλό μας είχε γίνει κι αυτό ανθισμένη μανταρινιά και δεν μπορούσαμε πια ν’ ακούμε για οξείες και περισπωμένες. Κι ίσια ίσια ένα πουλί είχε καθίσει στο πλατάνι της αυλής του σκολειού και κελαηδούσε. Τότε πια ένας μαθητής, χλωμός, κοκκινομάλλης, που ’χε έρθει εφέτο από το χωριό, Νικολιό τον έλεγαν, δε βάσταξε, σήκωσε το δάχτυλο:

-Σώπα, δάσκαλε, φώναξε. Σώπα, δάσκαλε, ν’ ακούσουμε το πουλί! 

Νίκος Καζαντζάκης – Απόσπασμα από το βιβλίο «Αναφορά στον Γκρέκο»

 

4 1 3 2 1

 

 

 

 

 

1 1

 

 

 

 

« Πιο πρόσφατα Άρθρα - Παλιότερα Άρθρα »

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων