Feed
Άρθρα
Σχόλια

Αρχείο για την κατηγορία 'Μουσική'

Η παράδοσή μας

Κόκκινα αυγά, λαμπάδες, πασχαλίτσες, νότες και μουσικές. Η ορθόδοξη παράδοση συναντά τη μουσική παράδοση. Ο Κωστής Αβυσσινός  ως γνήσιος εκφραστής της μουσικής παράδοσης του τόπου μας  βρέθηκε στο σχολείο μας και έντυσε με νότες και συναισθήματα την τελευταία μέρα πριν τις πασχαλινές μας διακοπές. Ευχαριστούμε πολύ κ. Κώστα , Αβυσσινέ, της καρδιάς μας!

Blank 5 Grids Collage

Μετάβαση στο padlet.com

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου.

H anoixh.ton chamenon poihton

Την Πέμπτη 20/2/25 (Τσικνοπέμπτη) οι μουσικοί Αντώνης Μανουσάκης & Στάθης Γιαλιτάκης παρουσίασαν στα παιδιά  δώδεκα μουσικά όργανα της παραδοσιακής μας μουσικής, αναλύοντας την ανατομία τους, την προέλευσή τους, καθώς και τις περιοχές που παίζονται μέχρι σήμερα. Τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να δουν και να ακούσουν από κοντά την ομορφιά και τον ήχο των οργάνων ενώ είχαν και  τη δυνατότητα να  τα πάρουν στα χέρια τους και να δοκιμάσουν κάθε ένα από αυτά. Στο τέλος έπαιξαν  τραγούδια στα οποία συμμετείχαν μαζί και τα παιδιά.

Ευχαριστούμε πολύ τους μουσικούς για την άρτια προετοιμασία τους , τον επαγγελματισμό και την αμεσότητα στην επικοινωνία με το κοινό τους .

Ευχαριστούμε πολύ το Σύλλογο Γονέων Κηδεμόνων του Σχολείου μας για την προσφορά της δράσης σε όλους/όλες μαθητές/τριες.

Five Circle Collage Blank

Ευχαριστούμε τους/τις μαθητές /τριες που πήραν μέρος στη γιορτή και τη δασκάλα τους κ. Ρουσάκη που είχε την επιμέλειά της!

unnamed

 

“Η ιστορία του Μάρκου”

Βοήθεια!!! Βρέχει και κάνει αφόρητο κρύο. Βοήθεια!!! Δε μ’ ακούει κανείς; Τι να κάνω; Θα κοιμηθώ λίγο εδώ που βρίσκομαι και το πρωί… Το πρωί ίσως με ακούσουν.(Ξαπλώνει κοιμάται για λίγο και σηκώνεται)

Ξημέρωσε. Ευτυχώς χωρίς βροχή. Βοήθεια!!! Γιατί εγώ; Γιατί;;; Που είναι η οικογένειά μου; Τα αδέρφια μου; Οι γονείς μου; Πώς βρέθηκα εδώ; Πώς;

Γεννήθηκα σε μια εγκαταλελειμμένη αποθήκη. Οι γονείς μου κι αυτοί είχαν γεννηθεί στην ίδια αποθήκη. Αδέσποτοι. Όλη η οικογένεια. Τρώγαμε από τα σκουπίδια ό, τι βρίσκαμε και πίναμε νερό αν βρίσκαμε ιδίως το καλοκαίρι. Πέντε αδέρφια και δυο γονείς. Μεγάλη οικογένεια. Ζούσαμε όμορφα όπως μπορεί να ζει μια οικογένεια αδέσποτων. Μπορεί να μην είχαμε φαγητό και νερό όπως θα θέλαμε όμως ήμαστε ελεύθεροι. Παίζαμε όλοι μαζί και από τους γονείς μας μάθαμε πολλά. Μια μέρα πάνω στο παιχνίδι απομακρύνθηκα από τα αδέρφια μου. Βρέθηκα σε ένα άγνωστο χώρο. Με βρήκε κάποιος και με πήρε σπίτι του. Δεν ξέρω γιατί. Με λυπήθηκε; Νόμιζε πως είμαι παιχνίδι; Όλη μέρα ήμουν κλεισμένος μέσα. Χωρίς φροντίδα. Εγώ, που είχα μάθει στην ελευθερία τώρα να είμαι κλεισμένος σε ένα διαμέρισμα. Με φωνές με φοβέρες, με χτυπήματα έτσι προσπαθούσε να με εκπαιδεύσει. Ήμουν αδέσποτο. Δεν ήξερα καλούς τρόπους. Να ζω με κάποιον  που φωνάζει,  με κάποιον που χτυπάει. Γιατί;;;

Μια μέρα μ’ έβαλε στο αυτοκίνητο. Νόμιζα για βόλτα. Με παράτησε σε ένα άγνωστο χωριό. Άρχισα να κάνω βόλτες. Δεν ήξερα πώς να περπατήσω στο δρόμο. Άκουγα κόρνες από αυτοκίνητα. Χτυπήθηκα και μια δυο φορές, ευτυχώς όχι σοβαρά. Βρήκα καταφύγιο κάτω από ένα αυτοκίνητο. Χειμώνας. Γιατί;;; Βοήθεια!!! Γαβ,γαβ γαβ γαβ.

Δε μπορώ να το πιστέψω. Κάποια χέρια με χαϊδεύουν. Χέρια μεγάλων μα και παιδιών. Είναι βιαστικοί. Δυστυχώς φεύγουν. Βοήθεια!!! Γαβ,γαβ που με αφήνετε; Ίσως να έχουν δουλειές. Το πήρα απόφαση. Δε θα κουνήσω από δω. Μου φάνηκαν καλοί άνθρωποι. Ίσως με καταλάβουν. Ίσως με κρατήσουν. Ίσως μου δώσουν λίγο φαγητό και μια γουλιά νερό. Ίσως μου δώσουν αγάπη και ασφάλεια. Μακάρι.Βοήθεια!!! Γαβ,γαβ γαβ γαβ.

Η ώρα πέρασε. Ακούγονται φωνές. Ήρθαν. Δυο μεγάλοι κι ένα παιδί. Με πλησίασαν. Με χάιδεψαν. Με αγκάλιασαν. Μου πρόσφεραν τροφή και νερό. Μου έστρωσαν μια ζεστή κουβέρτα να κοιμηθώ. Δε θα το ξεχάσω ποτέ. Θα είναι για πάντα η οικογένειά μου. Θα τους προστατεύω και κάθε μέρα θα τους δείχνω πόσο τους αγαπώ.

Ευχαριστώ, γαβ,γαβ ευχαριστώ.

“Ο κηπουρός”

“Εδώ Λιλιπούπολη”

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων