Μικροί…παίκτες κουκλοθεάτρου έγιναν την Παρασκευή, 12 Ιανουαρίου, οι μαθητές και οι μαθήτριες της Γ’ τάξης. Με μεγάλη χαρά κι ενθουσιασμό έπαιξαν στους/στις μαθητές/τριες των άλλων τάξεων και στους εκπαιδευτικούς τη θεατρική παράσταση “Τα χαρτιά ανακυκλώνονται”, ένα διασκευασμένο απόσπασμα από το κείμενο για κουκλοθέατρο της Εύης Τσιτιρίδου. Τα παιδιά κατασκεύασαν μόνα τους τις φιγούρες των ρόλων τους και καθοδηγήθηκαν από τις εκπαιδευτικούς Αγγελική Σταυρίδου (ΠΕ70) και Μαρίνα Τσελεπή (ΠΕ91.01).
Κάδος: Ε, σταματήστε επιτέλους τη φασαρία, μου πήρατε τ’ αυτιά! ∆ίποτα δε σέβεστε πια!
Εφημερίδα: Μα, κύριε Κάδε, υπάρχει πολύς συνωστισμός εδώ μέσα, θα σκάσουμε. Πώς να το ανεχτώ αυτό εγώ, μια σοβαρή Εφημερίδα μεγάλης κυκλοφορίας;
Τετράδιο: Α, για να σας πω, αρκετά σας ανέχτηκα! Για να τσακωνόμαστε μας έφεραν εδώ;
Χαρτί γραφομηχανής: Γκουχ γκουχ! (βήχει). Μη φωνασκείτε, περικαλώ! Εγώ θα σας εξηγήσω: ευρισκόμεθα εδώ διά να περισυλλεγώμεν, να διαλεχθώμεν, να ανακυκλωθώμεν και να ξαναγίνομεν χρήσιμα εις την κοινωνίαν χαρτοπροϊόντα!
Αυγοθήκη: Ποπό, μόρφωση! Αυτό θα πει να έχεις θείτσα γραφομηχανή.
Βιβλίο: Προς το παρόν, κυρία Αυγοθήκη μου, πείτε στην ξαδέρφη σας να μην ανησυχεί. Όλα εμείς τα χαρτοπροϊόντα θα πάμε γι’ ανακύκλωση. Ο κυρ Κάδος μάς φιλοξενεί προσωρινά. Θα έρθουν οι φίλοι μας από την Οικολογική Ομάδα, θα μας φορτώσουν στο φορτηγάκι τους και μετά…
Φάκελος αλληλογραφίας: Μετά… τέρμα η ξάπλα αγκαλιά με το Γραμματόσημο!
Βιβλίο: Μη με διακόπτεις, Φάκελε! Μετά θα μας πάνε στην αποθήκη, θα ξεχωρίσουν τα λευκά χαρτιά από τα σκούρα και τα χρωματιστά, τα χοντρά χαρτόνια από τα λεπτά, τα εξώφυλλα των βιβλίων από τις εσωτερικές τους σελίδες. Θα ξεχωρίσουν, επίσης, τα γυαλιστερά χαρτιά περιτυλίγματος, τις αφίσες και τα χαρτιά συσκευασίας, γιατί αυτά δεν μπορούν να ανακυκλωθούν, και μετά…
Χαρτοσακούλα: Μετά τη διαλογή, θ’ αλλάξουμε ζωή; Αχ, τι καλά! Πάντοτε ήθελα από Χαρτοσακούλα να γίνω μια τσαχπίνα Σερπαντίνα!
Βιβλίο: Σωπάστε επιτέλους να ολοκληρώσω, γιατί θα με πιάσουν τα νεύρα μου και θα γίνει… του Χαρτοπόλεμου εδώ μέσα! Λοιπόν, μετά τη διαλογή, θα μας πάνε στο εργοστάσιο χαρτοποιίας, θα μας κάνουν χαρτοπολτό και, αφού καθαριστούμε και ξαναγίνουμε χαρτί, τότε… θ’ αναλάβουμε καινούρια αποστολή. Ουφ, τα είπα όλα και… καθάρισα!
Χαρτόκουτο: Υπέροχα, από μικρός ήθελα να διορθώσω τη σιλουέτα μου! Αυτή η γραμμή δε με κολακεύει καθόλου! Λύστε μου όμως μια απορία: σε τι βοηθάει η ανακύκλωση τους ανθρώπους;
Εφημερίδα: Μα πού ζεις εσύ; Δεν ξέρεις ότι, ανακυκλώνοντας το χαρτί, οι άνθρωποι προστατεύουν τα δάση και γενικότερα τη φύση, και απολαμβάνουν καθαρότερες τις γειτονιές και τις πόλεις τους; Δεν ξέρεις ότι όλα εμείς τα χαρτοπροϊόντα είμαστε παιδιά των δέντρων κι ότι, αν οι άνθρωποι συνεχίσουν να τα κόβουν για να μας φτιάξουν, στο τέλος δε θα βρίσκουν οξυγόνο ν’ αναπνεύσουν;
Χαρτόκουτο: Φτάνει, φτάνει, κατάλαβα! Όλοι μαζί (τραγουδιστά):
Θα σε πάρω να φύγουμε
σ’ άλλη γη, σ’ άλλα μέρη
αγκαλιά για να λιώσουμε
χαρτοσούπα να γίνουμε
και τα δάση να σώσουμε
χαρτονένιο μου ταίρι!
Αλουμινόχαρτο: Ε, ψιτ! Πού πάτε και μας αφήνετε; Τι θ’ απογίνουμε εμείς τ’ Αλουμινόκουτα των αναψυκτικών κι οι ξαδέρφες μας οι Κονσέρβες;
Χαρτιά (όλοι μαζί): Ααα, το καλό που σας θέλουμε! Εσείς να γυρίσετε στους κάδους σας και να πείτε να σας γράψουν ένα δικό σας έργο. Αυτό ήταν το δικό μας!
Διασκευασμένα αποσπάσματα από το κείμενο για κουκλοθέατρο της Εύης Τσιτιρίδου,
στο ένθετο «Οι ερευνητές» της εφημερίδας Η Καθημερινή