Είναι σχεδόν «μαγικό» να παρακολουθεί κάποιος παιδιά να περιφέρονται σε μουσεία ή σε αρχαιολογικούς χώρους με άνεση, να χειρίζονται ορθά το ενημερωτικό υλικό που είναι ενδεχομένως διαθέσιμο, να επιλέγουν τα ίδια τι επιθυμούν να μελετήσουν. Και είναι εξίσου «μαγικό» να ακούει κάποιος τα παιδιά να συζητάνε για όσα βλέπουν και αισθάνονται σε τέτοιους χώρους και να τα συνδέουν με όσα έμαθαν στο σχολείο ή το αντίθετο, δηλ. να αξιοποιούν στο σχολείο τις γνώσεις και τις εμπειρίες που έχουν ήδη αποκτήσει από επισκέψεις σε μουσεία ή σε αρχαιολογικούς χώρους.