θάλασσα απέρασι, έκατσι και λάλησι
και γλυκοκελάηδησι:
Μάρτη, Μάρτη μου καλέ …
Την 1η του Μάρτη, όπως κάθε χρόνο, οι μαθητές της ΣΤ΄ τάξης του σχολείου μας, ντυμένοι με τις όμορφες τοπικές παραδοσιακές φορεσιές και κρατώντας το ξύλινο ομοίωμα της χελιδόνας, που περιστρέφεται γύρω από ένα ξύλινο στεφάνι, στολισμένο με λουλούδια, γυρίζουν από σπίτι σε σπίτι, σ’ όλη την Αιανή, απαγγέλοντας ρυθμικά το παραπάνω ποίημα της χελιδόνας.
Το έθιμο της χελιδόνας, που περνάει από γενιά σε γενιά, και αναβιώνει κάθε χρόνο στην Αιανή, προαναγγέλλει την άνοιξη καθώς το χελιδόνι θεωρείται καλός οιωνός και προάγγελος χαράς και ευτυχίας. Το έθιμο αναβιώνει κάθε 1η Μαρτίου, σηματοδοτώντας το τέλος του χειμώνα και τον ερχομό της άνοιξης και την αναγέννηση της φύσης.
