Feed
Άρθρα
Σχόλια
αρχείο λήψης

   Κάθε χρόνο στις 30 Ιανουαρίου η Εκκλησία τιμά από κοινού τους Άγιους Τρεις Ιεράρχες. Η γιορτή εκτός από τον εκκλησιαστικό χαρακτήρα έχει και εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Έχουν καθιερωθεί ως προστάτες της εκπαίδευσης και των γραμμάτων.

   Το σχολείο μας και τη φετινή χρονιά τίμησε τη μνήμη των Τριών Ιεραρχών. Το πρωί συμμετείχαμε στον καθιερωμένο εκκλησιασμό στην εκκλησία της ενορίας μας. Έπειτα, ακολούθησαν δραστηριότητες σχετικές με την ημέρα. Προβλήθηκε βίντεο με το βίο των Αγίων και την προσφορά τους στα γράμματα. Οι μεγάλοι αυτοί Πατέρες προσέφεραν παιδεία με τον λόγο, τα έργα και το ήθος τους. Οι δραστηριότητες ολοκληρώθηκαν με τη δημιουργία μιας όμορφης κατασκευής.

  Μικροί και μεγάλοι, ας παραδειγματιστούμε από τη σοφία και τη δράση των Τριών Μεγίστων Φωστήρων.

   Ο δήμος Αγρινίου στα πλαίσια της εκστρατείας ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των πολιτών για τα δεσποζόμενα και αδέσποτα ζώα συντροφιάς, επισκέφτηκε το σχολείο μας. Με μεγάλη χαρά υποδεχτήκαμε τις εκπροσώπους του δήμου, καθώς το θέμα είναι κάτι που μας απασχολεί, αφού τη φετινή χρονιά πραγματοποιούμε Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα με θέμα τα αδέσποτα.

  Αφού διακρίναμε τα ζώα συντροφιάς σε δεσποζόμενα, αδέσποτα και ημιδεσποζόμενα, ενημερωθήκαμε για τη σημασία του βιβλιαρίου υγείας του ζώου και της ηλεκτρονικής καταγραφής του. Αναφερθήκαμε στις γενικότερες υποχρεώσεις που έχει ο ιδιοκτήτης ενός ζώου αλλά και στους κινδύνους που διατρέχουν τα αδέσποτα. Οι μαθητές έδειξαν ενδιαφέρον μιας και αρκετοί είναι ιδιοκτήτες κάποιου ζώου.

   Ακολούθησε η προβολή της ταινίας μικρού μήκους «Ομπρέλα» με θέμα την εγκατάλειψη των ζώων συντροφιάς. Το μήνυμα που θέλει να μεταφέρει η ταινία είναι ότι τα ζώα δεν είναι παιχνίδια και η εγκατάλειψη θεωρείται έγκλημα. Η ενημέρωση ολοκληρώθηκε με την παρουσίαση στις υπεύθυνες των αποτελεσμάτων ενός ερωτηματολογίου που είχαν διανείμει οι μαθητές στα παιδιά του Δημοτικού και του Γυμνασίου σχετικό με το θέμα.  

   Ευχαριστούμε θερμά τις υπεύθυνες για την ενημέρωση και την προσπάθεια ευαισθητοποίησης των νεότερων γενιών, διότι τα παιδιά είναι το μέλλον.

Τα ζώα

Ποτέ δε θα πειράξω
τα ζώα τα καημένα·
μην τάχα σαν εμένα,
κι εκείνα δεν πονούν;
Θα τα χαϊδεύω πάντα,
προστάτης τους θα γίνω.
Ποτέ δεν θα τ’ αφήνω
στους δρόμους να πεινούν.

Aν δεν μιλούν κι εκείνα
κι ο λόγος αν τους λείπει,
μήπως δεν νιώθουν λύπη,
δεν νιώθουν και χαρά;
Μήπως καρδιά δεν έχουν,
στα στήθη τους κρυμμένη,
που τη χαρά προσμένει
κι αγάπη λαχταρά;

Aκόμα κι όταν βλέπω
πως τα παιδεύουν άλλοι,
εγώ θα τρέχω πάλι
με θάρρος σταθερό,
θα προσπαθώ με χάδια
τον πόνο τους να γιάνω,
κι ό,τι μπορώ θα κάνω
να τα παρηγορώ.

     (Ιωάννης Πολέμης,1904)

Βασιλόπιτα 2020

  Η νέα χρονιά διανύει τις πρώτες της μέρες, εμείς επιστρέψαμε στις τάξεις γεμάτοι όρεξη και με νέους στόχους για το 2020. Καινούρια χρονιά όμως, χωρίς κοπή βασιλόπιτας δε γίνεται. Έτσι, τηρήσαμε και εμείς το πατροπαράδοτο έθιμο.
  Στις 20 Ιανουαρίου λοιπόν, σύσσωμο το σχολείο έκοψε την πρωτοχρονιάτικη βασιλόπιτα. Η αγωνία μεγάλη για το ποιος θα είναι ο τυχερός που θα βρει το φλουρί… Και ο τυχερός βρέθηκε! Το φλουρί κέρδισε η γλυκύτατη νηπιαγωγός του σχολείου μας. Οι υπόλοιποι μπορεί να μην κερδίσαμε το φλουρί, αλλά απολαύσαμε τη βασιλόπιτα.
 

Το σχολείο μας εύχεται στην τυχερή της χρονιάς αλλά και σε όλους μας μια γλυκιά χρονιά, όπως η βασιλόπιτα, και με διπλές χαρές, όπως το 2020!!!

IMG_5934

  Κάθε χρόνο η τελευταία γιορτή του ημερολογιακού έτους είναι αυτή των Χριστουγέννων. Η ατμόσφαιρα γιορτινή και η ανυπομονησία των παιδιών μεγάλη για να παρουσιάσουν ό,τι είχαν προετοιμάσει για τους γονείς και κηδεμόνες.

 Η εκδήλωση άνοιξε με τους μαθητές του νηπιαγωγείου. Ντυμένοι αγγελάκια, απήγγειλαν ποιήματα μεταφέροντάς μας το πνεύμα των Χριστουγέννων. Στη συνέχεια, τη σκυτάλη ανέλαβαν οι μαθητές των Α’,Β’,Γ’ και Δ’ τάξεων που παρουσίασαν την παράσταση «Η Αγέλαστη Πολιτεία και οι καλικάντζαροι».

  Πρόκειται για ένα μουσικό παραμύθι των αδερφών Κατσιμίχα που διαδραματίζεται παραμονές Χριστουγέννων. Οι καλικάντζαροι σταματάνε να πριονίζουν το δέντρο της ζωής και αποφασίζουν να ανέβουν στον απάνω κόσμο και να κάνουν άνω-κάτω μια μικρή πόλη. Εκεί οι άνθρωποι δε διασκεδάζουν ποτέ, αλλά οι καλικάντζαροι μαζί με τον αρχηγό τους έχουν άλλα σχέδια για την αγέλαστη πολιτεία…

 

  Με το τέλος της παράστασης, οι μαθητές της Ε’ & Στ’ είχαν μία έκπληξη για το κοινό. Είχαν ετοιμάσει ένα χορευτικό σε χριστουγεννιάτικους ρυθμούς, αφήνοντας έκπληκτο το κοινό για το ταλέντο τους και τη δημιουργικότητα τους. Η γιορτή ολοκληρώθηκε υπό τους ήχους των τριγώνων και τις παιδικές φωνές να λένε τα κάλαντα!

 

Οι μαθητές και ο σύλλογος διδασκόντων σας εύχoνται Χρόνια Πολλά με υγεία!

Μοιράζω αγάπη

 Οι ημέρες των Χριστουγέννων είναι από τις πιο αγαπημένες μέρες του χρόνου, γεμάτες συμβολισμούς και ευκαιρίες για να περαστούν θετικά μηνύματα. Ωστόσο, το πνεύμα του καταναλωτισμού που διέπει αυτές τις ημέρες πολλές φορές καλύπτει τα πολύ σημαντικά διδάγματα.

  Ένα από τα πιο βαθιά νοήματα των ημερών είναι η έννοια της προσφοράς. Η αξία των Χριστουγέννων είναι να μοιράζουμε αγάπη, χαρά απλόχερα, φροντίδα αλλά και αγαθά σε όσους το έχουν ανάγκη.

  Έτσι ,λοιπόν, με αφορμή τις μέρες αυτές οργανώσαμε στο σχολείο τη δράση «Μοιράζω αγάπη». Μετά από συζήτηση για το πραγματικό μήνυμα αυτών την ημερών, αποφασίσαμε να συγκεντρώσουμε τρόφιμα μεγάλης διάρκειας και να τα προσφέρουμε όπου κρίνεται αναγκαίο.

  Η δράση πραγματοποιήθηκε την τελευταία εβδομάδα πριν κλείσει το σχολείο για τις διακοπές των Χριστουγέννων. Στην είσοδο του σχολείου, τοποθετήθηκε κουτί για τη συγκέντρωση των τροφίμων. Μέρα με τη μέρα τα τρόφιμα πολλαπλασιάζονταν και οι κούτες αυξάνονταν. Τα παιδιά ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα ξεπερνώντας τις προσδοκίες. Την τελευταία μέρα, με μεγάλη χαρά τα «δώρα» παραδόθηκαν στον οργανισμό του ΧΑΜΟΓΕΛΟΥ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ.  

  Αυτό όμως, που έχει σημασία είναι ότι τα Χριστούγεννα αποτελούν μόνο μια αφορμή, για να υιοθετήσουμε την αξία της αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας, αξίες που πρέπει να μας καθοδηγούν για όλη τη χρονιά.

”Χριστούγεννα, παιδί μου, είναι η αγάπη εν δράσει. Κάθε φορά που αγαπάμε, κάθε φορά που δίνουμε, είναι Χριστούγεννα. ” D. Rogers

 

Καρυοθραύστης

   Με χριστουγεννιάτικη διάθεση και μπόλικη παραμυθόσκονη το σχολείο μας μπήκε στο πνεύμα των Χριστουγέννων. Πλησιάζουν οι μέρες των Χριστουγέννων, οι καλύτερες μέρες για παραμύθια και λίγη μαγεία! Το σχολείο μας μετατράπηκε σε μία όμορφη παραμυθοχώρα…

   Οι καλικάντζαροι έκαναν την εμφάνισή τους. Ξέρετε, εκείνα τα ζαβολιάρικα πλασματάκια που όλοι τα φοβούνται… εκτός από τα παιδιά! Από την ημέρα που εμφανίστηκαν όλο ζαβολιές γίνονται στο σχολείο.

   Ένας καρυοθραύστης στέκει ακίνητος φρουρός δίπλα στο στολισμένο δέντρο μας. Οι βοηθοί του Άι-Βασίλη κατέφθασαν στο σχολείο μας και μας άφησαν ένα γραμματοκιβώτιο για να θυμηθούμε να στείλουμε γράμμα στο μακρινό Βόρειο Πόλο. Ήμασταν καλά παιδιά την χρονιά που μας πέρασε, άραγε θα μας φέρει δώρο την Πρωτοχρονιά;

  Όλα αυτά και πολύ περισσότερα μας φέρνουν στο μυαλό βράδια ζεστά  κοντά στο τζάκι, δώρα κάτω από το δέντρο, πολύχρωμα λαμπάκια που αναβοσβήνουν, παιδικές φωνές να λένε τα κάλαντα και λιτές αλλά λαμπερές φάτνες που δείχνουν την μία και μοναδική, μεγάλη στιγμή και γιορτή…

τζάκι

   Μπήκε ο Δεκέμβρης, γνωστός ως «Ασπρομηνάς» ή «Χιονιάς»… Τελευταίος μήνας του χρόνου, αλλά αγαπημένος μικρών και μεγάλων. Όλα τριγύρω στολίζονται, για να γιορτάσουμε τη γέννηση του Θεανθρώπου και να υποδεχτούμε το νέο έτος.

   Το σχολείο μας λοιπόν, άρχισε να βάζει τα γιορτινά του. Ο στολισμός ξεκίνησε με την κατασκευή ενός τζακιού στην είσοδο. Αποφασίσαμε να φτιάξουμε τζάκι, αρχικά, γιατί συμβολίζει την άφιξη του χειμώνα. Δεύτερον, ο καθένας έχει συνδυάσει το τζάκι με ευχάριστες στιγμές. Σε κάθε σπίτι, τέτοια περίοδο, το τζάκι έχει την τιμητική του, καθώς τα πρώτα κρύα έρχονται,  έτσι αποτελεί χώρο οικογενειακών συγκεντρώσεων, συζητήσεων, φαγητού… Έτσι, θελήσαμε να μεταφέρουμε αυτή τη θαλπωρή στο χώρο του σχολείου.

   Χριστούγεννα, όμως, χωρίς Άγιο Βασίλη δε γίνονται. Τοποθετήσαμε έναν Αϊ-Βασίλη στην κορυφή της καμινάδας, για να θυμίζει το «κρυφό» όνειρο που έχει ο καθένας να τον δει τη στιγμή που μπαίνει στο τζάκι, για να αφήσει τα δώρα.

   Ελπίζουμε φέτος να ήμασταν καλά παιδιά και να βρούμε δώρο κάτω από το δέντρο και ποιος ξέρει… αν είμαστε τυχεροί, μπορεί και να τον δούμε!

Στη γωνιά μας κόκκινο τ’ αναμμένο τζάκι.
Τούφες χιόνι πέφτουνε στο παραθυράκι.
Όλο απόψε ξάγρυπνο μένει το χωριό
και χτυπά Χριστούγεννα το καμπαναριό.

 

 Στη διάρκεια της ζωής μας αποκτάμε υποχρεώσεις και αυτές έχουν την τάση να συσσωρεύονται με τα χρόνια. Οι υποχρεώσεις όμως δε θα πρέπει να γίνονται βάρος στα παιδιά, αλλά να ελαφρύνονται από τα δικαιώματα. Ο όρος υποχρέωση είναι αλληλένδετος με τον όρο δικαίωμα. Έχουμε χρέος, λοιπόν, πέραν των υποχρεώσεων να διδάξουμε στα παιδιά μας τα δικαιώματά τους, γιατί έτσι θα διαβούν τον δρόμο προς την ευτυχία.

   Στο σχολείο μας, επειδή μας αρέσει να βρίσκουμε αφορμές να ξεφεύγουμε από τις καθημερινές μας υποχρεώσεις, συζητήσαμε για τα δικαιώματα των παιδιών. Αφορμή αποτέλεσε το ποίημα «Τα παιδιά μαθαίνουν αυτό που ζουν», μιας και 20 Νοεμβρίου είναι η ημέρα θέσπισης των Δικαιωμάτων του Παιδιού από τον ΟΗΕ. Οι απόψεις πολλές και η όρεξη για δράση ακόμα μεγαλύτερη. Αποφασίσαμε να αποτυπώσουμε τις ιδέες μας και τα δικαιώματα να είναι αυτά που θα μας καλωσορίζουν μπαίνοντας στο σχολείο. Αυτή τη φορά οι σκέψεις γράφτηκαν πάνω σε πολύχρωμα μπαλόνια. Κάθε μπαλόνι και δικαίωμα, κάθε μπαλόνι και μια ευχή για κάθε παιδί στον κόσμο!


Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στην επίκριση, μαθαίνουν να επικρίνουν. 

Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στην εχθρότητα, μαθαίνουν να φιλονικούν. 

Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στο φόβο, μαθαίνουν να είναι φοβισμένα. 

Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στον οίκτο, μαθαίνουν να λυπούνται τον εαυτό τους. 

Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στο χλευασμό, μαθαίνουν να ντρέπονται. 

Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στη ζήλια, μαθαίνουν τι θα πει φθόνος. 

Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στην ντροπή, μαθαίνουν να αισθάνονται ενοχή. 

Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στην ανεκτικότητα, μαθαίνουν να έχουν υπομονή. 

Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στην ενθάρρυνση, μαθαίνουν να εμπιστεύονται τον εαυτό τους. 

Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στον έπαινο, μαθαίνουν να εκτιμούν. 

Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στην επιδοκιμασία, μαθαίνουν ν’ αγαπούν τον εαυτό τους. 

Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στην αποδοχή, μαθαίνουν να βρίσκουν αγάπη στον κόσμο. 

Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στην αναγνώριση, μαθαίνουν να έχουν στόχους. 

Όταν τα παιδιά ζουν εκεί που μοιράζονται τα πάντα, μαθαίνουν να είναι γενναιόδωρα. 

Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στην ειλικρίνεια και το δίκαιο, μαθαίνουν τι είναι η αλήθεια κι η δικαιοσύνη. 

Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στην ασφάλεια, μαθαίνουν να πιστεύουν στον εαυτό τους και σ’ αυτούς που υπάρχουν γύρω τους. 

Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στη φιλία, μαθαίνουν ότι αυτός ο κόσμος είναι ωραίο μέρος για να ζήσει κανείς. 

Όταν τα παιδιά ζουν μέσα στη γαλήνη, μαθαίνουν να έχουν ψυχική ηρεμία.

Με τι απ’ όλα αυτά ζουν τα δικά σας παιδιά;


Τα παιδιά μαθαίνουν αυτά που βιώνουν, γιατί μιμούνται

  Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος το σχολείο μας πραγματοποίησε εκδήλωση με σκοπό να τιμήσει την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Η γιορτή πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων από τους μαθητές της Γ’ και Δ’ τάξης.

  Οι μαθητές με αφηγήσεις, ποιήματα και τραγούδια μας μετέφεραν το κλίμα των γεγονότων που εκτυλίχθηκαν τα τραγικά εικοσιτετράωρα πριν τη βίαιη καταστολή της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, τα ξημερώματα της 17ης Νοεμβρίου. Η σχολική γιορτή πλαισιωνόταν με παρουσίαση, στην οποία προβλήθηκαν φωτογραφίες και βίντεο. Επίσης, ακούστηκαν τα ηχογραφημένα συνθήματα των φοιτητών, αποσπάσματα μεταδόσεων από το Ραδιοφωνικό Σταθμό του Πολυτεχνείου με το κάλεσμα των πολιτών, αλλά και η έκκληση  προς τους στρατιώτες την ώρα που έμπαινε το τανκ στο Πολυτεχνείο.

 Η εκδήλωση έκλεισε με ένα απόσπασμα από το ποίημα «Αν θες να λέγεσαι άνθρωπος» του Τ.Λειβαδίτη με κεντρικό μήνυμα τον αδιάκοπο αγώνα του ανθρώπου για ειρήνη και δίκιο.

   Το φθινόπωρο έχει μπει για τα καλά , οι βροχερές μέρες αντικατέστησαν τις ηλιόλουστες και η φύση έχει ντυθεί με τα φθινοπωρινά της χρώματα. Κάθε εποχή όμως, έχει τις ομορφιές της! Εμπνευστήκαμε, λοιπόν, από την πλούσια, χρωματική παλέτα του φθινοπώρου και δημιουργήσαμε. 

  Φέραμε φύλλα σε κίτρινα, πορτοκαλί, κόκκινα χρώματα, μία ομπρέλα, καλή διάθεση και βγάλαμε φωτογραφίες. Το θέμα της φωτογραφίας ήταν «Βρέχει… φθινοπωρινά φύλλα». Στη συνέχεια, κατασκευάσαμε μία ομπρέλα με τα φύλλα, εκτυπώσαμε τις φωτογραφίες μας και διακοσμήσαμε την πόρτα της αίθουσας του Ολοήμερου.  

ΤΑ ΦΥΛΛΑ 
(Φιλίσα Χατζηχάννα)

Φθινόπωρο φτάνει,
τα φύλλα όλο πέφτουν.
Θα πάνε ταξίδι
πολύ μακρινό.

Το ένα στη στέγη,
το άλλο στον κήπο,
το τρίτο σε κάποιο
μικρούλι σχολειό.

« Πιο πρόσφατα Άρθρα - Παλιότερα Άρθρα »

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων