ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΓΟΥΡΙΑΣ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ

Τα χέρια αυτά ήταν τα πρώτα που σε πήραν αγκαλιά.

Τα χέρια αυτά σε νανούρισαν.

Τα χέρια αυτά σου κράτησαν το χέρι να κάνεις τα πρώτα σου βήματα.

Τα χέρια αυτά σε σκεπάζουν κάθε βράδυ.

Τα χέρια αυτά σου σκουπίζουν τα δάκρυα, όταν είσαι στεναχωρημένος.

Τα χέρια αυτά σου κράτησαν  την τσάντα, την πρώτη μέρα που γύρισες  από το σχολείο.

Τα χέρια αυτά σου ετοιμάζουν το φαγητό.

Τα χέρια αυτά φροντίζουν τα ρούχα σου να είναι καθαρά.

Τα χέρια αυτά προσεύχονται κάθε βράδυ να είσαι καλά.

Τα χέρια αυτά περιμένουν να σε αγκαλιάσουν, όταν επιστρέφεις σπίτι.

Τα χέρια αυτά θα είναι πάντα ανοιχτά για ό,τι χρειαστείς…

…και δεν είναι άλλα από τα χέρια της μαμάς!

 

• Προτείνουμε λοιπόν, να βγάλουμε φωτογραφία (χέρι-χέρι, πλάτη ή αν έχετε κάποια άλλη ιδέα χωρίς να φαίνονται πρόσωπα) και πάμε να φτιάξουμε ένα video αφιερωμένο σε αυτές!

 H φύση την άνοιξη αναγεννιέται, μεταμορφώνεται σε έναν υπέροχο, πολύχρωμο καμβά. Ζωηρά χρώματα, μοναδικά αρώματα και τοπία καταπράσινα δημιουργούν έντονες εικόνες.

 Στη νέα πραγματικότητα που όλοι βιώνουμε, βρέθηκε απροετοίμαστη κι η άνοιξη. Σε κάθε της βήμα κοντοστέκεται, σαστίζει και σωπαίνει, όπως έχει γράψει και ο Γ.Ρίτσος. Ο ποιητής όμως, P.Neruda επέμεινε ότι μπορείς να κόψεις όλα τα λουλούδια, αλλά δεν μπορείς να εμποδίσεις την άνοιξη να ΄ρθει, ενώ ο δικός μας Οδυσσέας Ελύτης ήταν ξεκάθαρος πως την άνοιξη αν δεν τη βρεις, τη φτιάχνεις.

 Έτσι κι εμείς τη φτιάξαμε στέλνοντας μηνύματα χαράς, ελπίδας και αληθινής ζωής μέσα από φωτογραφίες που βγάλαμε, αντιπροσωπεύοντας τι σημαίνει για τον καθένα μας άνοιξη. Και ναι, επιτέλους, έφτασε η άνοιξη! 

«Δε θα βρεις άνοιξη πουθενά, αν δεν κουβαλάς κάποια μαζί σου»