ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΧΑΛΙΚΩΝ

Στα πλαίσια του πρώτου εργαστηρίου μιλήσαμε για τις πέντε αισθήσεις και μέσα από παιχνίδια πειραματιστήκαμε με αυτές. Ανακαλύψαμε τα αισθητήρια όργανα στο σώμα μας, τα γράψαμε και δημιουργήσαμε τον πίνακα τον αισθήσεων. Έπειτα εξερευνήσαμε τις αισθήσεις μία μία:

Στην πρώτη φάση ανοίξαμε το κουτί της όρασης που γράφει “βλέπω”. Εκεί ανακαλύψαμε  καλειδοσκόπια και έγχρωμους φακούς με τα οποία είδαμε το σχολείο μας “με άλλα μάτια”. Συνδέσαμε την αντίληψη του χρώματος με την όραση και το φως, και τα παιδιά παρατήρησαν ότι όλοι βλέπουμε τα ίδια χρώματα ανεξάρτητα από το χρώμα των ματιών μας.

Στη δεύτερη φάση στο κουτί της αφής τοποθετήσαμε διάφορα αντικείμενα που έχουν διαφορετικές υφές. Τα πιάσαμε όλα ένα ένα και τα περιγράψαμε για να εμπλουτίσουμε το λεξιλόγιό μας, έτσι μάθαμε τα αντίθετα μαλακό- σκληρό, απαλό τραχύ κτλ. Μετά τα παιδιά ανέλαβαν να παίξουν σε ζευγάρια το επιτραπέζιο παιχνίδι της αφής, όπου κάνουν απτική αντιστοίχιση των διαφορετικών υλικών.

Στην τρίτη φάση εξερευνήσαμε την ακοή. Περιεργαστήκαμε τα αφτιά  μας ως όργανο της ακοής, και τα συγκρίναμε με τα αυτάκια των ζώων που ξέρουμε, όπως του λαγού, της γάτας, του γαϊδάρου.  Μετά ανοίξαμε το κουτί των ήχων, που γράφει “ακούω”, όπου υπήρχαν διάφορα αντικείμενα που παράγουν ήχους, όπως μουσικά όργανα αλλά και όχι μόνο. Τα παιδιά επαίξαν σε ζευγάρια το “μάντεψε τι ακούς” όπου έκαναν αναγνώριση της ηχητικής πηγής. Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν και το παιχνίδι μας αυτό κράτησε αρκετές μέρες. Τέλος, τα παιδιά έφτιαξαν τα δικά τους κρουστά οργανάκια, γεμίζοντας μεταλλικά κουτιά με όσπρια και διακοσμώντας τα.

Στην τέταρτη φάση συνδυάσαμε τις αισθήσεις της γεύσης και της όσφρησης. Παρουσιάσαμε σε πιατάκια κάποια φαγώσιμα υλικά, όπως αλάτι, ζάχαρη, κακάο, κανέλα, ρίγανη. Πρώτα τα παιδιά δοκίμαζαν με κλειστά τα μάτια, και προσπαθούσαν να μαντέψουν τι είναι, μετά περιέγραφαν τη γεύση. Είπαμε ότι οι γεύσεις είναι πέντε, όσες και οι αισθήσεις μας, και τις καταγράψαμε στον χάρτη των γεύσεων.

Μυρίσαμε και διάφορα μυρωδικά, όπως λεβάντα, ρίγανη, φυτικό έλαιο λεμονανθού, λουλούδια, και μιλήσαμε για το πόσο χρήσιμη μας είναι η όσφρηση στο να καταλαβαίνουμε πότε κάτι είναι χαλασμένο, σάπιο ή δηλητηριώδες και να μην το πλησιάζουμε. Τα παιδιά επίσης σκεφτήκαν ότι τις μυρωδιές τις φέρνει ο αέρας, συνδυάσαμε έτσι την μύτη ως όργανο πρόσληψης με τους πνεύμονές μας , και περάσαμε σε επόμενο θέμα που αφορά τον αέρα σαν φυσικό φαινόμενο.

Στην ομπρέλα τους πρώτου εργαστηρίου εντάχθηκε το φθινόπωρο, με τον ιδιαίτερο καιρό του και τα πολύ όμορφα χρώματά του. Έτσι, αφού μιλήσαμε για την όραση και τα χρώματα κάναμε κι άλλους πειραματισμούς με τις μείξεις χρωμάτων και είδαμε πόσα διαφορετικά χρώματα έχουν τα φθινοπωρινά φύλλα. Παίξαμε με την τεχνική φροτάζ και κάναμε υπέροχες ζωγραφιές με λαδοπαστέλ!

Εκμεταλλευτήκαμε μια μέρα με ισχυρό άνεμο για να μιλήσουμε για αυτόν. Και αφού την 28η Οκτωβρίου μάθαμε τη λέξη “αέρας”, τώρα πειραματιστήκαμε: Στην παρεούλα σχηματίσαμε κύκλο, και τα παιδιά προσπαθούσαν να ενώσουν το φύσημά τους ώστε να κρατήσουν στο αέρα τα φθινοπωρινά φύλλα.

Τέλος αρχίσαμε να διαβάζουμε το βιβλίο “το καπέλο του Βαν Γκόγκ” που μας κάνει εισαγωγή στα έργα του διάσημου ζωγράφου και φυσικά στον κόσμο των χρωμάτων του. Με αφορμή αυτό χωριστήκαμε σε τρεις ομάδες και φτιάξαμε το δικό μας καπέλο χρησιμοποιώντας μεικτή τεχνική (κολάζ):

Ολοκληρώσαμε φτιάχνοντας τα δικά μας πορτρέτα ως ξωτικά του φθινοπώρου χρησιμοποιώντας τις φωτογραφίες των παιδιών και φύλλα δέντρων.

ΣΧΟΛΙΚΟΙ ΤΡΟΧΟΝΟΜΟΙ

Η  σημερινή ημέρα είναι σπουδαία για τα παιδιά του νηπιαγωγείου. Εκτός από τους κανόνες και τις υποχρεώσεις της τάξης μας, χρήσιμους για να λειτουργούμε ομαλά σαν ομάδα, τα παιδιά σήμερα μαθαίνουν ότι έχουν και δικαιώματα, όπως όλοι οι άνθρωποι, που είναι απαράβατα και πρέπει να γίνονται σεβαστά.

Την μέρα μας αρχίσαμε διαβάζοντας το βιβλίο “Η βαλίτσα”, του Chris Naylor Ballesteros:

Ο ήρωας της ιστορίας μας είναι ένα άγνωστο πλάσμα,  που φτάνει σε νέο τόπο κρατώντας μόνο μια βαλίτσα. Με τα παιδιά συζητήσαμε έννοιες όπως “πατρίδα”, “μόνιμο σπίτι”, “ξενιτεμός”. Μιλήσαμε για την αξία της ταυτότητας, της αίσθησης του ανήκειν, τις δυσκολίες των ανθρώπων που αναγκάζονται να αφήσουν τα σπίτια τους και να φύγουν μακριά πχ. από εμπόλεμες χώρες. Στην ερώτηση “τι πιστεύετε ότι είναι δικαίωμα” τα παιδιά δώσαν διάφορες απαντήσεις, και μιας και η έννοια είναι αρκετά αφηρημένη, αρκεστήκαμε να πούμε ότι τα δικαιώματά μας είναι αυτά που όοοολοι συμφωνούμε ότι χρειαζόμαστε για να είμαστε καλά και ασφαλείς.

Κάναμε μια ιδεοθύελλα και τα αποτυπώσαμε με τα χρώματά μας  σε ένα μεγάλο χαρτόνι, δημιουργώντας έτσι μια αφίσα με τα πιο σημαντικά δικαιώματα των παιδιών:

δικαίωμα για επαρκή και σωστή τροφή, πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό και συνθήκες υγιεινής, περίθαλψη από επαγγελματίες υγείας και πρόσβαση σε νοσοκομείο, δικαίωμα στην κατοικία, στην οικογένεια και την αγάπη, σε παιχνίδια και φίλους, στην απόκτηση ταυτότητας και καταγωγής, πρόσβαση στην ολοκληρωμένη εκπαίδευση. Τα παιδιά έγραψαν επιγραμματικά τα δικαιώματα, όπως μπορούσαν, με την μέθοδο της αναδυόμενης γραφής, και η αφίσα στόλισε της τάξη μας:

Λήψη αρχείου

Στις 11 Νοεμβρίου παρακολουθήσαμε με το νηπιαγωγείο μας μια υπέροχη μουσική κουκλοθεατρική παράσταση με τίτλο ” Της μουσικής….τα νήματα” από τους “Απανταχού” στο θέατρο του ΦΟΜ.  Επρόκειτο για μια κωμική παράσταση χωρίς λόγια αποτελούμενη από ξεχωριστά σκετς με 11 μαριονέτες σε ρόλους μουσικών  και δύο κουκλοπαίκτες που συμμετείχαν από την μια πλευρά σε μια παράσταση κουκλοθεάτρου και από την άλλη σε μια παράσταση μιμικής με πρωταγωνιστές τους ίδιους
Ένας λαϊκός κρουστός με μια ανατολίτισσα χορεύτρια belli dance , ένας ακορντεονίστας με μια τσιγγάνα τραγουδίστρια, ένας παραδοσιακός ουτίστας με 3 κλασσικούς βιολιστές ,   ένας κιθαρίστας με ένα ντράμερ του Rock συγκροτήματος “The Strings “, ένας μικρός βιολιστής και ένας τραγουδιστής της country ήταν οι πρωταγωνιστές της παράστασης.
Mια παράσταση θεάτρου μαριονέτας και μιμικής όπου οι χορογραφίες , το χιούμορ, οι ανατροπές και ο ρυθμός πραγματικά μας ταξίδεψαν και μας μάγεψαν. Στην επιστροφή μας στο νηπιαγωγείο απεικόνισαν με ενθουσιασμό αυτό που παρακολούθησαν.

!

Στις 8 Νοεμβρίου, η Λέσβος γιορτάζει τρία σημαντικά γεγονότα, τα οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την ιστορία και την παράδοσή της.

Πρώτον, εορτάζονται οι Ταξιάρχες, οι αρχάγγελοι Μιχαήλ και Γαβριήλ, που θεωρούνται προστάτες του νησιού.

Δεύτερον, η μέρα σηματοδοτεί την απελευθέρωση του νησιού από τον Οθωμανικό ζυγό το 1912.

Τρίτον, γιορτάζει η πολεμική μας αεροπορία. Έτσι, η 8η Νοεμβρίου συνδυάζει θρησκευτικό και εθνικό χαρακτήρα, προσφέροντας σε όλους μας αφορμή για διπλή χαρά και υπερηφάνεια.

Στο νηπιαγωγείο μας παρατηρήσαμε τον χάρτη της Ελλάδας, εντοπίσαμε το νησί μας και μιλήσαμε για την ιστορία του. Έπειτα, κάναμε την παρακάτω κατασκευή που τα παιδιά τη χάρηκαν πολύ!

Σήμερα τιμήσαμε την ημέρα αποταμίευσης, διαβάζοντας αρχικά τον πολύ γνωστό μύθο του αγαπημένου μας Αισώπου, “ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας”. Μιλήσαμε για την καλή συνήθεια του να βάζουμε έναν στόχο για το μέλλον, και δώσαμε βάση στην “αποταμίευση ” καλών συνηθειών. Μιας που τα παιδιά δεν αντιλαμβάνονται σε αυτή την ηλικία την έννοια του χρήματος, μιλήσαμε για τις άλλες ανάγκες μας και πώς αποταμιεύουμε αυτές. Στο βιβλίο του Αντώνη Παπαθεοδούλου ” Αν κάθε μέρα” βρήκαμε απαντήσεις σε ενδιαφέρουσες ερωτήσεις:

τι θα γινόταν αν κάθε μέρα……. φυτεύαμε ένα λουλούδι; ένα δέντρο; κάναμε έναν καινούργιο φίλο; βάζω μια πινελιά από χρώμα;

Στο τέλος της ημέρας, τα παιδιά ζωγραφήσαν όλο αυτό τον πλούτο στο δικό τους χαρτί, και κατασκεύασαν κουμπαράδες από ανακυκλώσιμα υλικά γιατί…. δεν πετάμε τίποτα!

Τέλος, τα παιδιά μετρήσαν τρία χάλκινα νομίσματα και τα έριξαν στον κουμπαρά τους.