Μέσω του παρακάτω συνδέσμου  μεταφέρεται κανείς στο επίσημο κανάλι της Άννας Φρανκ στο You Tube.  Από εκεί μπορεί να επιλέξει και να δει βίντεο από το καταφύγιό της στο Άμστερνταμ, που είναι σήμερα μουσείο,  φωτογραφίες, προσωπικά αντικείμενα, βιογραφία  κ.ά.  ενδιαφέροντα.

http://www.youtube.com/user/AnneFrank

Για την επίσημη ιστοσελίδα της με πλούσιο οπτικοακουστικό υλικό (κορυφαία η ψηφιακή ξενάγηση στο καταφύγιο) πατήστε εδώ:

http://www.annefrank.org/secretannex ).

Όποιος βαριέται το ψάξιμο, ας παρακολουθήσει το παρακάτω βίντεο (ψηφιακή ξενάγηση στα γερμανικά/ολλανδικά)

Ο έρωτας, η αναζήτηση του έρωτα, ο πόθος του έρωτα… Τρία καλοκαίρια μέσα στο λαμπρό φως της Αττικής, τρεις αδελφές στην άνθησή τους, η Μαρία, η Ινφάντα, η Κατερίνα. Η Μαρία, η μεγαλύτερη, αισθησιακή, κοντά στα μυστήρια της φύσης, η Ινφάντα, φλογερή αλλά συγκρατημένη μπροστά στον έρωτα, η Κατερίνα, διψασμένη για ανεξαρτησία, που διαλέγει το όνειρο. Γι’ αυτήν ο μύθος γίνεται η πραγματικότητα, όπως τα μυστηριώδη πρόσωπα της Πολωνέζας γιαγιάς και του καπετάνιου Ανδρέα. Η Κατερίνα αφηγείται τα τρία αυτά καλοκαίρια με φαντασία, χιούμορ και απέραντη τρυφερότητα, με νεανική χάρη που έχει κιόλας έναν τόνο νοσταλγίας.

Το βίντεο είναι από τη μεταφορά του μυθιστορήματος της Μ. Λυμπεράκη στη μικρή οθόνη (ΕΤ1, 1995) και  περιλαμβάνει το απόσπασμα που υπάρχει στα “Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας” της Β’ Γυμνασίου (από το 11:30 κ.ε.)

Χριστούγεννα έρχονται και πολλοί από εμάς τους επαρχιώτες ονειρευόμαστε ένα ταξιδάκι στη γιορτινά στολισμένη πρωτεύουσα.  Βολτούλες στους φωτισμένους δρόμους,  χάζεμα ατελείωτο στις λαμπερές βιτρίνες  (για ψώνια ούτε συζήτηση με τους μισθούς που μας απέμειναν!  Και το ταξίδι πολύ μας είναι…) κάνα θέατρο ή και σινεμά με τα πιτσιρίκια, σουλάτσο στην Πλάκα και στο Μοναστηράκι, άντε και στο Ζάππειο…

Αυτή τη φορά ας κινηθούμε και σε χώρους λιγότερο εμπορικούς. Ένα μουσείο, μια έκθεση ζωγραφικής, ένας αρχαιολογικός χώρος μπορούν να μας χαρίσουν ένα ευχάριστα  αλλιώτικο πρωινό.  Προσπερνώντας  για την ώρα τα μουσεία-σταρ (Ακροπόλεως, Εθνικό Αρχαιολογικό, Μπενάκη κ.α.) θα σταθώ στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο Αθηνών.  Με μια επίσκεψη αποκτά κανείς πλήρη εικόνα της Ιστορίας του Βυζαντινού Κράτους και της ακτινοβολίας του Βυζαντινού Πολιτισμού.  Ειδικά για τα παιδιά “τρέχουν” πολλά ενδιαφέροντα εκπαιδευτικά προγράμματα που μπορούν να τα παρακολουθήσουν. Μια πολύ ωραία δραστηριότητα είναι αυτή που φέρει τον τίτλο “Βυζαντινών Πράγματα”. Το παιδί, έχοντας στα χέρια το σχετικό φυλλάδιο (BUZANTINWN_PRAGMATA), περιδιαβαίνει στο μουσείο αναζητώντας πληροφορίες για διάφορα αντικείμενα που εκτίθενται, απ’ όλες τις χρονικές περιόδους του Βυζαντίου, απ’ όλα τα κέντρα της Αυτοκρατορίας, φτιαγμένα από ποικίλα υλικά. Τελειώνοντας τη δραστηριότητα έχει γνωρίσει πολλά  για τη καθημερινή ζωή ανθρώπων μιας άλλης εποχής, την οποία μόνο μέσα απ’τα σχολικά βιβλία γνωρίζει.

Για περισσότερες πληροφορίες, η ιστοσελίδα του Μουσείου είναι άκρως κατατοπιστική:  http://www.byzantinemuseum.gr

Καλή σας περιήγηση!!!

Ύστερα από τέσσερα χρόνια σε Λύκειο, επιστρέφω στο γειτονικό Γυμνάσιο. “Επιστρέφω”, γιατί στο Γυμνάσιο πρωτοέπεσα στα βαθιά νερά της δημόσιας εκπαίδευσης. Οι αναμνήσεις θολές από την πρώτη εκείνη χρονιά… Άγχος, σύγχυση, αγώνας  για να καταλάβω “τι συμβαίνει”, “γιατί συμβαίνει”, “τι κάνω”, “τι μπορώ να κάνω”.Τώρα τα πράγματα είναι καλύτερα. Τώρα έχω πάρει λιγάκι μυρωδιά “τι παίζει”. Συνεχίζω όμως να μαθαίνω, γιατί ο δρόμος είναι μακρύς…

Επιστροφή στο Γυμνάσιο, λοιπόν!  Άγνωστες φατσούλες, πιο άγουρες, πιο παιχνιδιάρικες, πιο αθώες. Σε πολλά προσωπάκια αναγνωρίζεις τα χαρακτηριστικά των εφήβων αδελφών τους που είχες στο Λυκείου.  Κι εκείνα τρελαίνονται όταν καταλαβαίνουν ότι ξέρεις τ’ αδέλφια τους, ή τα ξαδέλφια τους ή τη μαμά τους.  Αργότερα στο σπίτι ρωτάνε για σένα, μαθαίνουν και μετά έρχονται και σου λένε: “Κυρία ξέρω τον άντρα σας!”   Ή: “Κυρία, η μικρή μου αδελφή πάει αγγλικά με την κόρη σας” και άλλα τέτοια χαριτωμένα… Ο τόπος είναι μικρός, οι άνθρωποι λίγο-πολύ γνωστοί μεταξύ τους… Το έχω ζήσει από μικρή, το ξέρω, το έχω αποδεχτεί.

Οι συγκρίσεις με το Λύκειο αναπόφευκτες. Οι μεγαλύτεροι έφηβοι έχουν άλλες δυσκολίες προσέγγισης και επικοινωνίας, αλλά και άλλη γοητεία. Σε  τεστάρουν περισσότερο,  θα σου “την πούνε” με κάθε ευκαιρία -όχι απαραίτητα ευγενικά-  ή θα κλειστούν στο καβούκι τους και θα σε κοιτάνε καχύποπτα.  Αν καταφέρεις και βρεις τρόπο επικοινωνίας και κερδίσεις την εκτίμησή τους, σε περιμένουν συγκινητικές εκδηλώσεις  αποδοχής τους.  Διαφορετικά, σου μένει πικρή η γεύση της αδιαφορίας τους. Τα εφηβάκια μου φαίνονται πιο εξωστρεφή, γελαστά και σκανταλιάρικα.  Αυτή η εξοντωτική για τους ενήλικες  ενεργητικότητά τους συχνά με κάνει να σκεφτώ ότι είναι παράλογη και ουτοπική η απαίτησή μου να κάτσουν ήσυχα και να παρακολουθήσουν το μάθημα.  Είναι εξουθενωτικό το να κάνεις μάθημα στο Γυμνάσιο!  Παίρνεις μεγάλη όμως  ικανοποίηση όταν βρεις κάτι που τους αρέσει και κεντρίσει το   ενδιαφέρον τους, γιατί δε θα κρύψουν τον ενθουσιασμό τους. Ναι, είναι παιδιά!  Ικανά να προκαλέσουν την υστερία , αλλά και την πιο μεγάλη χαρά σε όποιον ασχολείται μαζί τους.   Το “μέτρον ἄριστον”  μπροστά τους σηκώνει τα χέρια ψηλά!!!!