‘Ύστερα από τη συζήτηση για τις ειδικότητες των γιατρών, προέκυψε η δημιουργία προσωπικής κάρτας γιατρού. Κάθε παιδί έγραψε το όνομα του και την ειδικότητα γιατρού που επιθυμούσε και χρωμάτισε την κάρτα του. Τέλος, προστέθηκε η φωτογραφία. Για ευνόητους λόγους δεν αναρτήθηκαν  οι φωτογραφίες των παιδιών.

Στην παρεούλα, τα παιδιά μοιράστηκαν εμπειρίες από επισκέψεις σε γιατρούς, όχι μόνο από τις δικές τους αλλά και από τα κοντινά τους πρόσωπα, π.χ. «η γιαγιά μου πήγε στον γιατρό γιατί την πονούσε η μέση». Τα παιδιά γνώριζαν ειδικότητες που τους ήταν οικείες μέσα από τα προσωπικά τους βιώματα, όπως ο παιδίατρος και ο οφθαλμίατρος. […]