Η λέξη συμμετρία χρησιμοποιείται στο καθημερινό μας λεξιλόγιο με διάφορες σημασίες. Πέρα από τη γεωμετρική ακρίβειά της, συμμετρικό σημαίνει, επίσης, κάτι που έχει καλές αναλογίες, που είναι καλά ισορροπημένο και η συμμετρία υποδηλώνει αυτή την ιδιαίτερη συμφωνία πολλών μερών με την οποία συγκροτούν έναν σύνολο. Για την ιστορία των λαών η ομορφία είναι συνδεδεμένη με τη συμμετρία και αυτό γίνεται φανερό στα σχέδια που αντιπροσωπεύουν τη λαϊκή πολιτιστική του κληρονομιά.
Η συμμετρία φέρει μία αρχαιολογία, αλλά και μία αρχαιογωσία. Για την ακρίβεια είναι τόσο παλιά όσο η ίδια η φύση, την οποία ο Πλάτωνας μελέτησε και κατέληξε στη σκέψη πως η καταγωγή της συμμετρίας στη φύση είναι οι οι μαθηματικοί νόμοι που διέπουν τη φύση. Ο Πολύκλειτος χρησιμοποιεί τη λέξη στο βιβλίο που έγραψε περί αναλογιών και οι αρχαίοι τον επαίνεσαν για την αρμονική τελειότητα των γλυπτών του. Ο Ντύρερ τον ακολουθεί δίνοντας έναν κανόνα αναλογιών για το ανθρώπινο σώμα [Dürer, “Vier Bücher von menschlicher Proportion”, 1528].
Τα παραπάνω αναφέρονται από τον Hermann Weyl στο βιβλίο του για τη συμμετρία [Symmetry, Princeton University Press, 1952].
Μιλώντας για τη συμμετρία, η ίδια μας οδήγησε στην ιστορία της κι έτσι, εκτός των άλλων, ανατρέξαμε και σε σχέδια από την ελληνική λαογραφία (από τα βιβλία του ΕΟΜΜΕΧ) τα οποία αποδώσαμε σε φύλλα μετάλλου με μία παλιά τεχνική, εκείνη του repoussé.
Εργασίες μαθητών Α’ τάξης, 3ο ΕΠΑ.Λ. Πειραιά. Συντονισμός εργασιών Έλενα Χασαλεύρη, Μαριάνθη Βασιλιδάκη, 2019-2020.
Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες εργασίες εδώ.