Γαστρονομία της Κρήτης – Αγαπημένες συνταγές των μαθητών

ΑΝΤΙΚΡΙΣΤΟ – Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

Το αντικριστό αποτελεί μια από τις αantikristoρχέγονες μεθόδους ψησίματος κρέατος στη Κρήτη, με ρίζες που χάνονται στα βάθη των αιώνων. Η τεχνική του προέρχεται από τα αρχαία χρόνια και διατηρήθηκε ζωντανή μέσα από τη ζωή των βοσκών στα ορεινά χωριά. Οι βοσκοί που δεν είχαν πρόσβαση σε φούρνους ή άλλες εγκαταστάσεις,έψηναν το κρέας  τους με τον πιο απλό και φυσικό τρόπο καρφώνοντας το σε πασσάλους γύρω από την φωτιά.

Για να γίνει το αντικριστό χρησιμοποιείται συνήθως το άρνι, περίπου 1 έτους και σπάνια το κατσίκι. Το ζώο τεμαχίζεται στα τέσσερα, προστίθεται αλάτι και οι ψήστες περνάνε με προσοχή στο κάθε κομμάτι κρέας ένα μυτερό ξύλο. Υπάρχουν αναφορές που λένε οτι στην αρχαιότητα το ρόλο της σούβλας έπαιζαν  τα δόρατα των πολεμιστών.  Έπειτα σκάβεται ένας λάκος όπου τοποθετούνται πολλά ξύλα, ώστε να δημιουργηθεί φωτιά . Στη συνέχεια  τοποθετούνται περιμετρικά τα ξύλα με το κρέας  προσέχοντας πάντα την ένταση της φωτιάς, την απόσταση του κρέατος αλλά και την κατεύθυνση του αέρα.

Επί τουρκοκρατίας το κρέας ψηνόταν ελάχιστα , από το φόβο των ανθρώπων μην προδοθούν από το καπνό της φωτιάς. Αυτό επικράτησε μέχρι πρόσφατα , σήμερα όμως το κρέας σιγοψήνεται για 4-6 ώρες υπό την επίβλεψη του ψήστη.  Από διατροφικής πλευράς, το αντικριστό θεωρείται ένας πολύ υγιεινός τρόπος μαγειρέματος.

Το κρέας συνήθως αρνίσιο ή κατσικίσιο, κόβεται σε μεγάλα κομμάτια και τοποθετείται «αντικριστά» δηλαδή απεναντι από τη φωτιά σε σούβλες που στήνονται κυκλικά γύρω της. Καρφώνεται σε μεταλλικά αντικρίσματα και στήνεται κυκλικά γύρω από τη φωτιά. Ψήνεται αργά 1,5 με 2 ώρες με συνεχη επίβλεψη και γύρισμα.    Το κρέας δεν πλένεται μονάχα αλατίζεται χωρίς άλλα καρυκεύματα.

Πέρα από την τεχνική πλευρά, το αντικριστό έχει και βαθύ πολιτισμικό συμβολισμό. Συνδέεται antikristo2με τη φιλοξενεία, τη γιορτή και την παράδοση, ενώ παλαιότερα αποτελούσε σύμβολο ελευθερίας και αντίστασης καθώς μαγειρευόταν από αντάρτες στα βουνα κατά της περίοδο της Τουρκοκρατίας.

Σήμερα το μαγειρεύουμε σε γάμους, πανηγύρια και παραδοσιακά γλέντια, κρατώντας ζωντανό ένα σημαντικό κομμάτι της κρητικής ταυτότητας και κληρονομιάς.

 

Εργασία Φ.Μ. Τμήμα Α4

 

ΓΑΜΟΠΙΛΑΦΟ:

 Το γαμοπίλαφο έχει τις ρίζες του στην Κρητική αγροτική  παράδοση, όπου τα γλέντια των γάμων ήταν μεγάλες κοινωνικές εκδηλώσεις που απαιτούσαν πλούσιο φαγητό για να φιλέψουν όλους τους καλεσμένους. Το φαγητό αυτό ήταν ταυτόχρονα απλό, πλούσιο και θρεπτικό βασισμένο σε απλά τοπικά υλικά.

Πρόκειται για ένα απλό αλλα πεντανόστιμο ρύζι με κρέας και ζωμό που ξεχωρίζει για την πλούσια γεύση και την ιδιαίτερη τεχνική παρασκευής του.

Για την παρασκεύη του χρησιμοποιειται κυρίως αρνί ή κατσίκι, το οποίο βράζεται για πολλές ώρες για να δώσει πλούσιο ζωμό. Ρύζι συνήθως καρολίνα ή γλασσέ το οποίο μαγειρεύται στο ζωμό του κρέατος. Στο τέλος προστίθεται βούτυρο, παραδοσιακή στάκα που δίνει την κρεμώδη υφή και μια ξεχωριστή γεύση. Το γαμοπιλαφο δεν περιέχει μπαχαρικά πέρα από λίγο αλάτι και ίσως λίγο λεμόνι για ισορροπία.

Το γαμοπίλαφο δεν είναι απλώς φαγητο, είναι τελετουργικό. Σερβίρεται παραδοσιακά στους γάμους, ως το βασικό πιάτο του τραπεζιού και συμβολίζει την φιλοξενία. Συχνά μαγειρεύται  σε μεγάλα καζάνια και η παρασκευή του αποτελεί ολόκληρη διαδικασία στην οποία συμμετέχουν συγγενείς και φίλοι.

Εργασία Σ.Μ. Τμήμα Α4

 

Καλιτσούνια:

kalitsoynia

Συνταγή της γιαγιάς μου

2 ποτήρια λαδί

4 ποτήρια ζάχαρή

1 φλυτζάνα αλουσά

1 φλυτζάνα γιαούρτι

½  φλυτζάνα γάλα

6 αυγά, λίγη τσικουδιά

2 βανίλιες

2 baking powder

Στην μυζήθρα όταν θέλουμε ρίχνουμε αυγά, μέλι, κανέλα και ξύσμα λεμονιού

Στην ζύμη αντί για απλό αλεύρι βάζουμε φαρίνα

 

Εργασία Κ.Μ. Τμήμα Α4

ΟΙ ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΕΣ μας αποΔΡΑΣΕΙΣ


Λήψη αρχείου

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ


Λήψη αρχείου

Δίκαιο

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ 1

Σύμφωνα  με το άρθρο 14 ,των θεμελιωδών δικαιωμάτων της  ΕΕ , FRA (European Union Agency For Fundamental  Rights) το όποιο άφορα τις ελευθερίες «1.Κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα στην εκπαίδευση και στην πρόσβαση στην επαγγελματική και συνεχή κατάρτιση .». Επομένως όλοι  έχουν δικαίωμα στην μόρφωση  ανεξαρτήτως ηλικίας , αναπηρίας , φύλλου, οικονομικής κατάστασης ή εθνικότητας. Οι εκπαιδευτικοί φορείς, μέσα από τα σχολεία προσπαθούν να ενσωματώσουν όλα τα άτομα μιας κοινωνίας , ανεξαρτήτως των παραπάνω , προσφέροντας ευκαιρίες στην μόρφωση . Τα σχολεία αποτελούν ένα από τα πιο σημαντικά εκπαιδευτικά κοινά των πολιτών μιας κοινωνίας .

 

Κάποιοι άλλοι γνωστοί ορισμοί για την εκπαίδευση:

  • Σύμφωνα με τον Ντυρκέμ, η εκπαίδευση ορίζεται ως η δράση που κατευθύνεται από τις γενιές των ενηλίκων στις γενιές εκείνες που δεν είναι ακόμα αρκετά ώριμες για την κοινωνική ζωή.
  • Σύμφωνα με τον Ζαν Πιαζέ, «Η εκπαίδευση συνίσταται στη διαμόρφωση δημιουργών, ακόμη κι αν δεν υπάρξουν πολλοί, ακόμη κι αν οι δημιουργίες του ενός είναι μικρότερες του άλλου. Χρειάζεται η διαμόρφωση εφευρετών, ανακαινιστών, όχι κομφορμιστών».
  • Στο βιβλίο του Τσαούση «Λεξικό της κοινωνιολογίας της εκπαίδευσης» συναντάμε τον παρακάτω ορισμό: «Εκπαίδευση είναι μορφή εξειδικευμένης κοινωνικοποίησης που ασκείται κατά κανόνα από φορείς που βρίσκονται έξω από την οικογένεια και έχει ως περιεχόμενό της την μετάδοση γνώσεων, δεξιοτήτων και μορφών ενέργειας ή συμπεριφοράς (εντός ειδικών ιδρυμάτων).
  • Η εκπαίδευση, με τη στενή της σημασία και όπως αυτή χρησιμοποιείται σήμερα στην επιστήμη της παιδαγωγικής, σημαίνει τη συστηματική και την οργανωμένη διαδικασία της αγωγής και της μάθησης, που αφενός προγραμματίζεται από την πολιτεία ή από οποιονδήποτε άλλο φορέα, δημόσιο ή ιδιωτικό (Π. Ξωχέλλης,1986,1997), αφετέρου υλοποιείται από τους φορείς αυτούς. Επειδή όμως η εκπαίδευση είναι ένα δημόσιο αγαθό, γι’ αυτό την εποπτεία και την ευθύνη για την υλοποίησή της την έχει, και οφείλει να την έχει, εξολοκλήρου η Πολιτεία.

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

08kathegetes Αντιγραφή

Η εκπαίδευση με την ευρεία έννοια περιλαμβάνει όλες τις δραστηριότητες που έχουν σκοπό την επίδραση με συγκεκριμένο τρόπο στη σκέψη, στο χαρακτήρα και στη σωματική αγωγή του ατόμου. Από τεχνικής πλευράς, με τη διαδικασία της εκπαίδευσης αποκτώνται συγκεκριμένες γνώσεις, αναπτύσσονται δεξιότητες και ικανότητες και διαμορφώνονται αξίες (ηθική, ειλικρίνεια, ακεραιότητα χαρακτήρα, αίσθηση του δικαίου, αφοσίωση, επαγγελματισμός, υπευθυνότητα, κτλ). Η εκπαίδευση γίνεται με βάση συγκεκριμένες μεθόδους (θεωρητική διδασκαλία, επίδειξη, ανάθεση εργασιών, πρακτική εξάσκηση, κτλ), σε ένα ειδικά σχεδιασμένο πρόγραμμα, με συγκεκριμένους μαθησιακούς στόχους και είναι οριοθετημένη χρονικά. Η λέξη προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό ρήμα εκπαιδεύω που σημαίνει ανατρέφω από παιδική ηλικία, μορφώνω, διαπαιδαγωγώ.