Η Ισπανία είναι μια χώρα που είναι πολύ δεμένη με τις παραδόσεις της. Όμως οι παραδώσεις τους διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή. Οι πιο βασικές και γνωστές παραδόσεις είναι οι εξής:
La Tomatina είναι μία από τις πιο διασκεδαστικές παραδόσεις, όπου παίρνει μέρος στην πόλη Bunol την τελευταία Τετάρτη του Αυγούστου. Χιλιάδες άνθρωποι πετούν ντομάτες ο ένας στον άλλον σε μια τεράστια <<μάχη>> και είναι καθαρά διασκεδαστικό και πολύ διάσημο παγκοσμίως.
Πώς ξεκίνησε: Όλα ξεκίνησαν τυχαία το 1945, που κατά την διάρκεια μιας παρέλασης ξέσπασε ένας καβγάς. Δίπλα είχε έναν πάγκο με λαχανικά και άρχισαν να τα πετάνε ο ένας στον άλλον. Αυτή ήταν η περίεργη αρχή αυτής της παράδοσης.
Αυτή η μάχη έχει ένα συγκεκριμένο τελετουργικό:
- Palo Jabon: Η γιορτή ξεκινά γύρο στις 10 το πρωί με μια πρόκληση. Αλείφουν με σαπούνι ένα μεγάλο σε ύψος κοντάρι και στη κορυφή του έχει ένα ισπανικό χαμόν (αλλαντικό). Ο <<πόλεμος>> ξεκινά επίσημα μόνο όταν κάποιος καταφέρει να σκαρφαλώσει και να το κατεβάσει.
- Η Μάχη: Περίπου 120 έως 150 τόνοι ντομάτες που δεν είναι έτοιμες για κατανάλωση αδειάζονται στους δρόμους. Για μία ώρα ακριβώς η πόλη μετατρέπεται σε ”κόκκινη θάλασσα ”.
- Το Τέλος και ο Καθαρισμός: Μετά από μία ώρα ένας πυροβολισμός σηματοδοτεί την λήξη. Αμέσως, πυροσβεστικά οχήματα αρχίζουν να πλένουν τους δρόμους.
Σε αυτό το <<παιχνίδι>> υπάρχουν κάποιοι κανόνες για την ασφάλεια των πολιτών και τουριστών, οι οποίοι παίρνουν πολύ συχνά μέρος σε αυτή την εκδήλωση.
Το Las Fallas είναι ένα εντυπωσιακό, παραδοσιακό φεστιβάλ στην Βαλένθια της Ισπανίας, με καθημερινές πυροτεχνικές επιδείξεις από 1 έως 19 Μαρτίου. Εκείνες τις μέρες η πόλη κυριολεκτικά φλέγεται και χαρακτηρίζεται από την καύση τεράστιων, σατιρικών μνημείων φτιαγμένων από χαρτί και ξύλο, γιορτάζοντας τον ερχομό της άνοιξης. Επίσης, είναι γιορτή αφιερωμένη στον Άγιο Ιωσήφ, προστάτη των ξυλουργών.
Τα πιο σημαντικά γεγονότα της της γιορτ΄ης είναι:
- Ο σεισμός του ήχου (La Mascleta): Κάθε μεσημέρι στις 2, στην πλατεία Δημαρχείου, πραγματοποιείται ένα εκκωφαντικό σόου με πυροτεχνήματα. Δεν εστιάζονται στο χρώμα των πυροτεχνημάτων, αλλά στον ρυθμό και στην ένταση του θορύβου, που κάνουν το έδαφος να τραντάζεται.
- Η προσφορά (La Ofrenda): Χιλιάδες κάτοικοι με παραδοσιακές στολές προσφέρουν λουλούδια στην Παναγία των Κατατρεγμένων, καλύπτοντας το σώμα ενός τεράστιου ξύλινου ομοιώματος με άνθη.
- Η καύση (La Crema): Αυτό το κομμάτι είναι η κορύφωση της γιορτής το βράδυ της 19ης Μαρτίου. Όλα τα ομοιώματα της πόλης παραδίδονται στις φλόγες.
Τέλος κάθε χρόνο, το κοινό ψηφίζει το αγαπημένο του αγαλματίδιο. Αυτό που κερδίζει, είναι το μοναδικό που δεν καίγεται και μεταφέρεται στο μουσείο των ομοιωμάτων, για να διατηρηθεί για πάντα.
Η φράση ”Las doce uvas de la suerte”, δηλαδή τα δώδεκα τυχερά σταφύλια, αναφέρεται σε ένα από τα πιο εμβληματικά έθιμα της Ισπανίας για την υποδοχή του νέου έτους.
Σύμφωνα με την παράδοση, κάθε άνθρωπος πρέπει να φάει 12 ρώγες σταφύλι ακριβώς τη στιγμή που το ρολόι χτυπάει μεσάνυχτα την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Κάθε ρώγα σταφύλι αντιπροσωπεύει έναν από τους δώδεκα μήνες του ερχόμενου έτους. Αν κάποιος καταφέρει να φάει και τις δώδεκα ρώγες εγκαίρως πριν σταματήσουν οι χτύποι, θα έχει καλή τύχη και ευημερία για όλο τον χρόνο.
Πολλοί αναρωτιούνται γιατί επέλεξαν τα σταφύλια για αυτόν τον σκοπό. Η απάντηση είναι ότι στις αρχές του 20ου αιώνα οι αμπελουργοί είχαν μια τεράστια υπερπαραγωγή σταφυλιών και έψαχναν έναν δημιουργικό τρόπο να τα διαθέσουν στην αγορά, προωθώντας τα ως <<σταφύλια της τύχης>>.
Το κεντρικό σημείο που μαζεύονται όλοι οι Ισπανοί είναι το ρολόι στην πλατεία Puerta del Sol στην Μαδρίτη. Οι περισσότεροι Ισπανοί παρακολουθούν τη ζωντανή μετάδοση από εκείνη την πλατεία για να συγχρονιστούν με τους χτύπους του ρολογιού.
Το Flamenco είναι ο βασιλιάς των ισπανικών χορών. Όμως δεν είναι απλός ένας χορός, είναι μια σύνθετη τέχνη που γεννήθηκε από την σύμπλευση διαφορετικών πολιτισμών στην Ανδαλουσία.
Η τέχνη αυτή στηρίζεται σε τρία βασικά στοιχεία που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους:
- Το Τραγούδι (Cante): Είναι η ψυχή του φλαμένκο. Ξεκίνησε ως μία κραυγή πόνου και ελπίδας από καταπιεσμένες κοινωνικές ομάδες.
- Ο Χορός (Baile): Χαρακτηρίζεται από ένταση, πάθος και τον χαρακτηριστικό κοφτό βηματισμό των ποδιών που λειτουργεί ως κρουστό όργανο.
- Η Κιθάρα (Toque): Η κιθάρα φλαμένκο είναι πιο ελαφριά από την κλασσική και παράγει έναν πιο οξύ και διαπεραστικό ήχο, οδηγώντας τον ρυθμό.