Το 1893, ο Μονέ αγόρασε μια έκταση δίπλα στο σπίτι του, όπου δημιούργησε μια λιμνούλα με νούφαρα, ιαπωνικές γέφυρες, ιτιές και εξωτικά φυτά. Αυτός ο κήπος έγινε το επίκεντρο των πειραματισμών του, οδηγώντας στη διάσημη σειρά «Νυμφαίες» (Water Lilies). Έτσι δημιουργήθηκε ο πίνακας «Νούφαρα» (1916-1919).

Το Θέμα: Το έργο εστιάζει στον προσωπικό υδάτινο κήπο του Μονέ στο Ζιβερνύ. Αντί για ένα παραδοσιακό τοπίο, το θέμα εδώ είναι η ρευστότητα: η επιφάνεια του νερού, τα νούφαρα που επιπλέουν και οι αντανακλάσεις των δέντρων και του ουρανού. Δεν υπάρχει ορίζοντας ή στεριά, κάτι που κάνει το νερό να μοιάζει ατελείωτο.

 Η Τεχνική:
Ιμπρεσιονιστική Πινελιά: Ο Μονέ χρησιμοποιεί γρήγορες, έντονες και «στρωματωμένες» πινελιές. Αν κοιτάξεις από κοντά, βλέπεις μόνο κηλίδες χρώματος, αλλά από μακριά το μάτι συνθέτει την εικόνα.
Χρώμα και Φως: Η τεχνική του βασίζεται στην απόδοση του φωτός. Χρησιμοποιεί ψυχρά μπλε και βιολετί για το βάθος του νερού, που έρχονται σε αντίθεση με τα ζεστά ροζ και λευκά των λουλουδιών, δημιουργώντας μια αίσθηση δόνησης στον καμβά.

Η Αίσθηση: Ο πίνακας εκπέμπει μια βαθιά γαλήνη και πνευματικότητα. Η έλλειψη σημείου αναφοράς (όπως η στεριά) προκαλεί στον θεατή μια αίσθηση βύθισης (immersion) και απορρόφησης από τη φύση. Είναι ένας χώρος διαλογισμού, όπου ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει, προσφέροντας μια ηρεμία που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ταραγμένη εποχή που δημιουργήθηκε.

Ουσιαστικά, ο πίνακας μετατρέπει ένα απλό φυσικό τοπίο σε μια αφηρημένη εμπειρία χρωμάτων, προαναγγέλλοντας τη μοντέρνα τέχνη.