^{Στις 10 Απριλίου το 2025 δημοσιεύτηκε η ταινία του στους κινηματογράφους για πρώτη φορά. Πρόσφατα έγινε προσβάσιμη και στο Netflix. Η ταινία << Έμεις >> https://www.netflix.com/gr/title/82686561 αναφέρεται στην ζωή του και στο ξεκίνημα του. Επιπλέον, μας κατατοπίζει όσον αφορά το πώς ξεκίνησε : Σε μία γειτονιά της Ξάνθης με την παρέα του, έκαναν τα πρώτα τους βήματα στο χώρο της μουσικής με αποκορύφωση τον απρόσμενο θάνατο του παιδικού τους φίλου, Παντελή και μέλος του crew τους , την Δευτέρα 1η Ιουλίου 2013 , δίνοντας τέλος στην ζωή του πέφτοντας από τον πέμπτο όροφο μιας πολυκατοικίας. Αφήνοντας ένα τελευταίο μήνυμα στο κινητό.}

^{<< Nίκο εγώ ελευθερώνομαι >> και κατέληγε ότι ήθελε να βγάλει ( ο Νίκος ) τον δίσκο που ετοίμαζε .Έτσι ξεκίνησαν όλα!}

 Προσωπικά εγώ όταν παρακολούθησα την ταινία του συγκλονίστικα με το πόσο θάρρος και αντοχή βρήκε αυτός ο άνθρωπος ώστε να συνεχίσει να κηνυγάει το δικό του όνειρο, αλλά και του Παντελή και δεν τα παράτησε ποτέ όσο δύσκολα και αν περνούσε. Πιο συγκεκριμένα, στην αρχή δεν τον στήριξε τόσο κόσμος όσο περίμενε και αυτό τον έριξε ψυχολογικά αλλά συνέχισε να προσπαθεί!

 Αυτό το στάδιο της ζωής του το αναφέρει και στην ταινία. Στην ταινία αυτή, ο Νικόλαος Κίτσος (Bloody Hawk) ανοίγεται για την περίοδο που ένιωσε να «λυγίζει» ψυχολογικά. Συγκεκριμένα, περιγράφει πώς η πίεση της δουλειάς και οι δυσκολίες στην καθημερινότητά του (πριν καταφέρει να ζει αποκλειστικά από τη μουσική) τον επηρέασαν βαθιά.

• Η καθημερινή πάλη: Πριν την τεράστια επιτυχία, ο ίδιος βίωνε την αβεβαιότητα και το άγχος της επιβίωσης, καθώς η «κανονική» του δουλειά δεν πήγαινε καλά και ένιωθε εγκλωβισμένος.
• Η καλλιτεχνική μάχη: Η ταινία δείχνει πώς η μουσική ήταν ταυτόχρονα το καταφύγιό του αλλά και μια πηγή τεράστιας πίεσης, καθώς προσπαθούσε να ισορροπήσει ανάμεσα στις προσωπικές του δυσκολίες και την ανάγκη να δημιουργήσει.
• Η «αλήθεια» πίσω από το rap: Εξηγεί ότι πολλά από τα «σκοτεινά» και εξομολογητικά του κομμάτια (όπως το «Θα Περάσει» ή το «Φανάρια») γράφτηκαν ακριβώς σε αυτές τις δύσκολες περιόδους που η ψυχολογία του ήταν στα τάρταρα.                                                                                                                                                                                    Μετά από εκείνη τη δύσκολη περίοδο που περιγράφει στην ταινία, η άνοδος του Bloody Hawk δεν έγινε τυχαία. Έγινε με τρία βασικά βήματα:                                                                                                                                         
  1. Η «έκρηξη» με το «1000 Κόσμοι» και το «Φθηνά Τρικ»
  Το σημείο μηδέν ήταν όταν αποφάσισε να βγάλει όλη αυτή τη μαυρίλα και την πίεση της δουλειάς στους στίχους του. Το άλμπουμ «1000 Κόσμοι» (2019) ήταν το κλειδί. Εκεί ο κόσμος ταυτίστηκε μαζί του γιατί δεν το έπαιζε «ιστορία», αλλά μιλούσε για τα νοίκια, τα άγχη και την κούραση. Όταν βγήκε το «Φθήνα Τricks» (2021), η κατάσταση ξέφυγε. Το κομμάτι «Φυλακή» και το «Δαχτυλίδι» έγιναν ύμνοι.
  2. Η δύναμη του Live 
  Αυτό που τον έστειλε πραγματικά στα ύψη ήταν οι συναυλίες του. Ο Bloody Hawk δεν είναι απλά ένας ράπερ που λέει λόγια πάνω στη σκηνή. Η ιστορική συναυλία στο Γήπεδο του Πανιωνίου στη Νέα Σμύρνη το 2022 ήταν η σφραγίδα. Όταν είδε 15.000 άτομα να ουρλιάζουν τους στίχους του, εκεί κατάλαβαν όλοι ότι ο «Νικόλας από την Ξάνθη» δεν ήταν πια ένας απλός πιτσιρικάς, αλλά ο ηγέτης μιας ολόκληρης γενιάς.
  3. Η συνέπεια και το “The Deal”
  Αντί να επαναπαυτεί, συνέχισε να δουλεύει σαν να μην έχει φτάσει ακόμα στην κορυφή. Οι συνεργασίες του με τον Dani Gambino και τον Wang (όπως στο πρόσφατο EP “The Deal”) έδειξαν ότι μπορεί να εξελίσσεται μουσικά, να πειραματίζεται με πιο σύγχρονους ήχους, αλλά να κρατάει την ίδια ποιότητα στον στίχο.                                                                                                                                                                                                                O κύριος λόγος που τον έκανε να φτάσει στα ύψη είναι το γεγονός ότι ο κόσμος ένιωσε ότι ο Bloody Hawk είναι «ένας από εμάς» που απλά βρήκε τον τρόπο να κάνει τον πόνο του τέχνη, χωρίς λεφτά ή πλάτες να τον βοηθήσουν. Δεν πλούτισε πουλώντας «μούρη», αλλά πουλώντας αλήθεια.