Αρχείο συντάκτη Δ. Ζ.

Ιστορία

Αρχαιότητα: Η Γέννηση της Ομορφιάς
  • Αρχαία Αίγυπτος (10.000 π.Χ. – 3.000 π.Χ.): Θεωρούνται οι πρωτοπόροι. Χρησιμοποιούσαν το kohl (από αντιμόνιο ή μόλυβδο) για να τονίζουν τα μάτια, όχι μόνο για αισθητική αλλά και για προστασία από τον ήλιο και τις μολύνσεις. Η Κλεοπάτρα φημίζεται για τα μπάνια σε γάλα γαϊδούρας (πλούσιο σε γαλακτικό οξύ) για τη διατήρηση της νεότητας.
  • Αρχαία Ελλάδα & Ρώμη: Οι Έλληνες εστίαζαν στη φυσική ομορφιά, χρησιμοποιώντας ελαιόλαδο και μέλι για την περιποίηση του δέρματος. Στη Ρώμη, το λευκό δέρμα ήταν δείγμα ευγένειας, με τις γυναίκες να χρησιμοποιούν λευκό μόλυβδο (ψιμύθιο), ο οποίος όμως ήταν εξαιρετικά τοξικός. 
Μεσαίωνας και Αναγέννηση
  • Μεσαίωνας: Η χρήση καλλυντικών περιορίστηκε δραστικά λόγω της επιρροής της Εκκλησίας, που τη θεωρούσε αμαρτωλή, με εξαίρεση τις θρησκευτικές τελετές.
  • Αναγέννηση: Η ομορφιά επανήλθε στο προσκήνιο της αριστοκρατίας. Οι γυναίκες χρησιμοποιούσαν επικίνδυνα μείγματα με αρσενικό και υδράργυρο για να επιτύχουν την επιθυμητή χλωμή όψη. 
Η Σύγχρονη Εποχή
  • 19ος Αιώνας: Η Βικτωριανή κοινωνία θεωρούσε το μακιγιάζ απρεπές, συνδέοντάς το μόνο με ηθοποιούς. Ωστόσο, η βιομηχανική επανάσταση έφερε τα πρώτα ασφαλή προϊόντα μαζικής παραγωγής, όπως η βαζελίνη το 1851.
  • 20ος Αιώνας: Η γέννηση της σύγχρονης βιομηχανίας.
    • 1907: Δημιουργείται η πρώτη συνθετική βαφή μαλλιών.
    • 1920s: Το μακιγιάζ γίνεται σύμβολο χειραφέτησης (flappers). Ο Max Factor εισάγει το πρώτο lip-gloss το 1928.
    • Δεκαετίες ’50 – ’90: Η τηλεόραση και ο κινηματογράφος καθιερώνουν παγκόσμια πρότυπα ομορφιάς και επώνυμες μάρκες όπως η APIVITA ξεκινούν τη στροφή προς τα φυσικά συστατικά.
Σήμερα, τα καλλυντικά εστιάζουν στην ασφάλεια των συστατικών, την ηθική παραγωγή και την τεχνολογία (π.χ. υαλουρονικό οξύ). 

Oρισμός

Τα καλλυντικά είναι ουσίες ή μείγματα ουσιών που προορίζονται για εφαρμογή στα εξωτερικά μέρη του ανθρώπινου σώματος (όπως το δέρμα, τα μαλλιά, τα νύχια και τα χείλη) ή στην κοιλότητα του στόματος. 
Ο κύριος σκοπός τους είναι ο καλλωπισμός και η περιποίηση, και όχι η θεραπεία ασθενειών (η οποία αποτελεί αντικείμενο των φαρμάκων). Σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία