Από την υγρή αχλή
διασχίζοντας ερείπια
κατηφορίζεις για την Ιθάκη.
Μα εκεί ανάμεσα στα γερμένα πλατάνια
και τις καλαμιές
βαρκάρη δεν συναντάς
να σε περάσει απέναντι.
Κι έτσι ριζώνεις
αναπολώντας τη ρίγανη και το θυμάρι.
Καστοριά, Δεκέμβρης 2007
12 Ιανουαρίου, 2008
3 Responses προς “”
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.
16 Ιανουαρίου, 2008 στις 6:21 μμ
Χρόνια καλά και πολλά κύριε Αποστολίδη!! Επιτέλους “ανοίξατε” τον δικό σας εκδοτικό οίκο- ημερολόγιο, να χαιρόμαστε κι εμείς που θέλουμε να σας διαβάζουμε αλλά κυρίως να.. ακούμε τις σκέψεις σας..
ένας απολυμένος φαντάρος
και αιώνιος μαθητής σας!
16 Ιανουαρίου, 2008 στις 7:48 μμ
Χρόνια πολλά και καλά κ. Αποστολίδη! Υγεία και προκοπή στην οικογένεια και στους φίλους σας..Επιτέλους 🙂 “ανοίξατε” τον δικό σας εκδοτικό οίκο..να μπορούμε κι εμείς να διαβάζουμε, αλλά κυρίως να αφουγκραζόμαστε, τις σκέψεις σας…
ένας “απολυμένος” φαντάρος
και αιώνιος μαθητής σας..
26 Ιανουαρίου, 2008 στις 5:06 μμ
φοβερες οι φωτογραφιες..γραφικος τοπος η καστορια..