Εσπερινά φιλολογικά

Βιογραφικό σημείωμα

Στη διαδικασία αναζήτησης εργασίας το βιογραφικό σημείωμα παίζει καθοριστικό ρόλο. Στην ιστοσελίδα του Γραφείου Διασύνδεσης Σπουδών και Σταδιοδρομίας μπορείτε να διαβάσετε οδηγίες για τη σύνταξη ενός βιογραφικού σημειώματος και να βρείτε πρότυπο βιογραφικού στα ελληνικά και στα αγγλικά.

Στην ιστοσελίδα του Europass διαβάζουμε:

Εάν θέλετε να εγγραφείτε σε ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης ή κατάρτισης, εάν ενδιαφέρεστε για μια θέση απασχόλησης ή αναζητάτε μια εμπειρία στο εξωτερικό, είναι σημαντικό να παρουσιάσετε τις δεξιότητες και τα προσόντα σας με σαφή και κατανοητό τρόπο.

Το Europass είναι ένα νέο μέσο που σας βοηθά:

• να παρουσιάσετε τις δεξιότητες και τα προσόντα σας με τρόπο σαφή και εύκολα κατανοητό στην Ευρώπη (Ευρωπαϊκή Ένωση, χώρες ΕΖΕΣ/ΕΟΧ και υποψήφιες χώρες)
• να κινηθείτε σε οποιαδήποτε χώρα της Ευρώπης.

Στη συγκεκριμένη ιστοσελίδα έχετε τη δυνατότητα να συμπληρώσετε το βιογραφικό σημείωμα Europass.

Δραστηριότητα

Αφού φτιάξετε το βιογραφικό σας σημείωμα (σε δύο εκδοχές)

ακολουθώντας τα δύο διαφορετικά πρότυπα που σας δίνονται σε καθεμιά

απο τις παραπάνω ιστοσελίδες να εντοπίσετε τις διαφορές που έχουν.

Γιατί πιστεύετε ότι υπάρχουν αυτές οι διαφορές;

Να συζητήσετε στην ομάδα σας και να καταγράψετε τα συμπεράσματά σας με τη

μορφή μικρού άρθρου σε επεξεργαστή κειμένου.

Τι φταις αλήθεια.

Τι φταις αλήθεια. Κανείς δε σου μαθε το δρόμο για το “εμείς”.

Και το χειρότερο, κανένας δε σε εκπαίδευσε να επενδύεις στο “εγώ”.

Σαν επαίτης εκλιπαρείς μπροστά στην πόρτά του “εσείς”.

Έσπασες αμέτρητες φορές τα μούτρα σου, προσπαθώντας ανάμεσα σε σκοτάδια ν’ ανακαλύψεις το “εσύ”.

Σ’ έπιανε πάντα πανικός στη θέα και στη σκέψη του “αυτοί”.

Και στην απελπισία, στο χαμό σου, φώναξες “Αυτός! Αυτός!”

Κι έπιασες ένα πιστόλι, να πολεμάς. Τι φταις!

Αν κάποτε καθίσεις λίγο να ξαποστάσεις από τη μάχη σου, θυμήσου μια λεξούλα που σου ξέφυγε.

Θα θελα να στην κρύψω ανάμεσα στις χούφτες σου (θυμάσαι το “δαχτυλιδάκι” που παίζαμε παιδιά; )

“Μαζί”. “Μαζί”. Τη λένε τη λεξούλα μου τη μαγική. Και μη βιαστείς να την πετάξεις.

Μπορεί μια μέρα να σου χρειαστεί.

Αλκυόνη Παπαδάκη, «Ξεφυλλίζοντας τη σιωπή»

Γεννήθηκα στο Νιο Χωριό, πολύ κοντά στα Χανιά. Ο πατέρας μου ήταν δάσκαλος. Η μάνα μου, ονειροπόλα…. Όσο ήμουνα παιδί, η οικογένεια μου περνούσε δύσκολες ώρες έως τραγικές καταστάσεις. Έτσι, αναγκάστηκα να ψάχνω από τότε τα μονοπάτια της φυγής. Εκείνη την εποχή μιλούσα με τα δέντρα, τις κάργιες που φώλιαζαν στα κυπαρίσσια του κήπου μας, τους θάμνους και τις πέτρες. Μου άρεσε, ακόμη, να φέρνω στο μυαλό μου διάφορες λέξεις και ν’ ανακαλύπτω το χρώμα και τη μυρωδιά τους. Τελείωσα τη Γαλλική Σχολή και ύστερα ήρθα στην Αθήνα με τ’ όνειρο ν΄ αλλάξω τον κόσμο. Αρχισα τις επαναστάσεις και τις ανατροπές και το μόνο και το μόνο που κατάφερα ήταν να σπάω συνεχώς τα μούτρα μου. Ευτυχώς που όλα έγιναν έτσι ακριβώς όπως έγιναν. Χαλάλι. Είδα, έμαθα κι ένιωσα τόσα πολλά! Όταν κατάλαβα πως δεν μπορούσα ν’ αλλάξω τον κόσμο, είπα: εντάξει θ’ αλλάξω τον εαυτό μου. Πολύ το διασκέδασα που την πάτησα κι εκεί. Τελικά σκέφτομαι, προς τον παρόν δηλαδή γιατί πάντα το ψάχνω, πως επανάσταση είναι να’ χεις τα μάτια της ψυχής σου ανοιχτά, να επιμένεις, ν’ αγαπάς τη ζωή και να φροντίζεις να μην τη μολύνεις με το πέρασμά σου. Όσο για το γράψιμο, έγραφα από παιδί. Το πρώτο μου γραφτό ήταν ένα ραβασάκι στο Θεό. Η αλήθεια είναι πως, όταν μεγάλωσα αρκετά, έκανα φιλότιμες προσπάθειες να μην μπλεχτώ στα γρανάζια της λογοτεχνίας. Φοβόμουνα μήπως κάποια μέρα αυτή η ιστορία με καπελώνει. Μάταιος κόπος! Φαίνεται πως μερικοί γεννιούνται με τούτη την περίεργη διαστροφή στο κεφαλάκι τους.

Καλή σχολική χρονιά!

Αύριο στις 7.00 μμ.  θα γίνει ο  αγιασμός στον προαύλιο χώρο του  σχολείου.

Καλή σχολική χρονιά σε όλες και όλους!

Αποτελέσματα εξετάσεων

Τα αποτελέσματα των προαγωγικών και απολυτηρίων εξετάσεων θα ανακοινωθούν στις 22-6-2011

Καλή επιτυχία σε όλες και όλους!

Η γυναίκα της Ζάκυθος

Παρακάτω μπορείτε να παρακολουθήσετε αποσπάσματα απο την παράσταση του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κέρκυρας

Η Γυναίκα της Ζάκυνθος, του Δ. Σολωμού ανέβηκε επίσης από το  Σατιρικό Θέατρο το  2008 σε σκηνοθεσία  Δέσποινας Μπεμπεδέλη. Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να ακούσετε την ηθοποιό και σκηνοθέτιδα να μιλάει για την παράσταση.

Επίσης παρακάτω μπορείτε να δείτε μια οπτικοποίηση μέρους του κειμένου του Δ.Σολωμού. Περιμένω και τις δικές σας απόπειρες!

Διονύσιος Σολωμός, Η γυναίκα της Ζάκυθος

Στην ιστοσελίδα του Μουσείου Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων μπορεί κανείς να βρει πολλές πληροφορίες τόσο για τη ζωή όσο και για το έργο του Διονύσιου Σολωμού.

Εκεί διαβάζουμε για τη γυναίκα της Ζάκυθος:

Οξύτατο πεζό σατιρικό έργο, που έχει στόχο να σατιρίσει την ανήθικη και αντεθνική στάση ενός ανώνυμου γυναικείου προσώπου, της Γυναίκας της Ζάκυθος. Είναι προφανές ότι το άγνωστο σήμερα σε εμάς γυναικείο πρόσωπο ήταν τότε, την εποχή που ο Σολωμός έγραφε τη σάτιρά του εναντίον της, γνωστό στην ζακυνθινή κοινωνία και πιθανότατα ανήκε στην τάξη των ευγενών/πλουσίων, αν αναγνωρίσουμε ως ρεαλιστικά τα βιογραφικά στοιχεία που δίνει το ίδιο το σατιρικό κείμενο. Πάντως, μια από τις πιο πιθανές υποθέσεις είναι αυτή που ταυτίζει την εκτρωματική Γυναίκα με τη σύζυγο του Δημητρίου Σολωμού Ελένη Αρβανιτάκη.

Την αφήγηση και τη σατιρική επίθεση εναντίον της Γυναίκας έχει αναλάβει ο ιερομόναχος Διονύσιος, ποιητικό προσωπείο του Σολωμού. Ο τίτλος, άλλωστε, που χρησιμοποίησε ο ίδιος για το έργο είναι: «Όραμα του Διονύσιου Ιερομόναχου, εγκάτοικου εις ξωκλήσι Ζακύνθου» («Visione di Dionisio Ιερομόναχο εγκάτοικου εις ξωκλήσι Ζακύνθου»). Το έργο είναι γραμμένο στη δημοτική γλώσσα με πολλά ζακυνθινά ιδιωματικά στοιχεία και με έντονο προφητικό ύφος, κατά το πρότυπο της Αποκάλυψης του Ιωάννη και της Υπερκάλυψης του Φόσκολο. Χωρίζεται σε αριθμημένα κεφάλαια και το κάθε κεφάλαιο σε αριθμημένες παραγράφους ο αριθμός των οποίων ποικίλλει. Η σύνταξη χαρακτηρίζεται από τη χρήση του μεταβατικού συνδέσμου και, όπως στην Αποκάλυψη και την Υπερκάλυψη.

Η σύλληψη της Γυναίκας της Ζάκυθος τοποθετείται πιθανότατα το 1826, σχεδόν παράλληλα με την πτώση του Μεσολογγιού, γεγονός που αποτελεί σαφές ιστορικό πλαίσιο της δράσης και της αφήγησης του πεζού σατιρικού έργου. Το 1829, με την μετοίκησή του στην Κέρκυρα, ο Σολωμός καθαρογράφει το κείμενο της πρώτης επεξεργασίας του έργου (στο τετράδιο Ζακύνθου αρ. 13) και στη συνέχεια το επεξεργάζεται ξανά, κυρίως προσπαθώντας να αναπτύξει καινούρια επιμέρους θέματα, έτσι ώστε να αντιπαραθέσει στον αρνητικό χαρακτήρα της Γυναίκας περιπτώσεις που παραδειγματίζουν τη θετική ανθρώπινη συμπεριφορά. Για τον λόγο αυτό αποφασίζει να αναπτύξει και να ενσωματώσει στο πεζό σατιρικό κείμενο το όραμα του Ιερομόναχου και την «Προφητεία πάνω στο πέσιμο του Μεσολογγιού», δηλαδή το λεγόμενο Α´ Σχεδίασμα των Ελεύθερων Πολιορκισμένων, καθώς και σκηνές που να αποτυπώνουν την πάνδημη αναστάτωση του νησιού της Ζακύνθου με αφορμή την κορύφωση της πολιορκίας στο Μεσολόγγι, έτσι ώστε να αντιπαρατεθούν στην ανθελληνική μορφή της Γυναίκας. Επίσης, αποφασίζει να μεταφέρει και να ενσωματώσει το υπό επεξεργασία ποίημα της Νεκρικής Ωδής ΙΙ, γραμμένο με αφορμή το θάνατο μιας αγνής «κορασιάς», προκειμένου να αντιπαρατεθεί στην κοινωνικά και ηθικά επιλήψιμη δράση της Γυναίκας. Τα σχέδια αυτά δεν έχουν προλάβει να ολοκληρωθούν, όταν, αιφνιδιαστικά, τον Νοέμβριο του 1833 το έργο υφίσταται νέα συνολική επεξεργασία.

Το τρίτο στάδιο επεξεργασίας της Γυναίκας της Ζάκυθος, που ξεκινά τον Νοέμβριο του 1833, συνδέεται με την γνωστή οικογενειακή δίκη του Διονυσίου και του Δημητρίου Σολωμού με τον ετεροθαλή αδερφός τους Ιωάννη Λεονταράκη. Με αφορμή, ακριβώς, το σκάνδαλο που μόλις έχει ξεσπάσει (Νοέμβριος 1833), ο Σολωμός αποφασίζει να εισαγάγει στον αφηγηματικό ιστό του πεζού σατιρικού έργου τη μορφή του Διαβόλου, ο οποίος θα παρουσιάζεται στην αρχή, στη μέση και στο τέλος και θα κατευθύνει πλέον όλη τη δράση του κακού. Στο τέλος, θα σατιρίζει και τα πρόσωπα της δίκης, και συγκεκριμένα τον δικηγόρο του Ιωάννη Λεονταράκη, Ναπολέοντα Ζαμπέλη. Ωστόσο, η ιδέα αυτή δεν προχωρά, ίσως γιατί προϋποθέτει πολλές και δραστικές αλλαγές στο έργο. Έτσι, ο Σολωμός το εγκαταλείπει ανολοκλήρωτο, προκειμένου να ασχοληθεί άμεσα με τη σάτιρα των προσώπων που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο είχαν πάρει το μέρος του ετεροθαλούς αδερφού του Ιωάννη, σάτιρα που οδήγησε στη σύνθεση της Τρίχας και στη συνέχεια του οκταμερούς Συνθέματος 1833-1834.

Μπορείτε να διαβάσετε απόσπασμα από το έργο του Σολωμού, η γυναίκα της Ζάκυθος στο Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού εδώ

αλλά και να δείτε το χειρόγραφο του έργου  στο μουσείο Σολωμού στη Ζάκυνθο εδώ

Ερωφίλη, Πράξη Γ’-Σκηνή Ε’

Ο μαθητής Νίκος Μαντάς του Α2 έκανε μια πολύ ωραία οπτικοποίηση του αποσπάσματος
από την Ερωφίλη του Γ.Χορτάτση. Μπορείτε να την απολαύσετε αν κάνετε κλικ εδώ

Tου πλούτου αχορταγιά, τση δόξας πείνα,

του χρουσαφιού ακριβειά καταραμένη,

πόσα για σας κορμιά νεκρά απομείνα,

πόσοι άδικοι πολέμοι σηκωμένοι,

πόσες συχνιές μαλιές συναφορμά σας

γροικούνται ολημερνίς στην οικουμένη!

Στον Aδην ας βουλήσει τ’ όνομά σας

κι όξω στη γη μην έβγει να παιδέψει

νου πλιόν ανθρωπινόν η ατυχιά σας.

Γιατί, ως θωρώ, από κει σας είχε πέψει

κιανείς στον κόσμο δαίμονας να ‘ρθήτε,

τσ’ ανθρώπους μετά σας να φαρμακέψει.

Tη λύπηση μισάτε, και κρατείτε

μακρά τη δικιοσύνη ξορισμένη,

κι ουδέ πρεπό μηδ’ όμορφο θωρείτε.

Για σας οι ουρανοί ‘ναι σφαλισμένοι

κ’ εδώ στον κόσμο κάτω δε μπορούσι

να στέκουν οι αθρώποι αναπαημένοι·

με τσ’ αδερφούς τ’ αδέρφια πολεμούσι

κι οι φίλοι τσι φιλιές τωνε απαρνούνται

και τα παιδιά τον κύρη τως μισούσι.

Πλούτη καταραμένα, ποιος σας φίλος

με ξένους, μ’ εδικούς, με την καρδιά του

δεν είναι λυσσασμένος κι άγριος σκύλος;

Eκδοση «Eρωφίλη» επιμέλεια Στυλιανός Aλεξίου και Mάρθα Aποσκίτη, εκδ. «στιγμή», Aθήνα 2001.

Η «Ερωφίλη» µιλούσε σε… greekglish

Στην εφημερίδα  Τα Νέα διαβάζουμε:

Ενα από τα πρώτα ελληνικά κείµενα γραµµένα µε λατινικούς χαρακτήρες είναι αυτό του Γεωργίου Χορτάτση. Με µία πρακτική που ακόµη ίσως να…
βοηθά – και όχι να πλήττει – τη γλώσσα.

Μira cachi chie adidhichi, tiragnismeni mira/ pia pathi apo ton Εrota, pies prichies dhen epira?… Sti dohudepsi chie ci caimus micri perrisa ebica/ c’ agapis ola ta caca chie pedhomes m’ eurica… Το κείµενο δεν είναι απόσπασµα µακροσκελούς SΜS που στέλνει κάποια σύγχρονη έφηβη στον καλό της ή στους φίλους της. Είναι µεταγραµµένο απόσπασµα του λογοτεχνικού κειµένου µε τον τίτλο «Ερωφίλη» του γνωστού κρητικού συγγραφέα Γεωργίου Χορτάτση. Το έργο έµεινε ζωντανό και χάρη στην προφορική παράδοση, αφού πολλά τµήµατά του διασκευάστηκαν και διαδίδονταν ως δηµοτικά τραγούδια ή εντάχθηκαν σε παροιµίες.

Παραστάθηκε συχνά στα Επτάνησα και διαδόθηκε και στον ηπειρωτικό χώρο και στην Κρήτη σε πολλές λαϊκές διασκευές θεατρικού χαρακτήρα.

Γράφηκε περίπου το 1595 και εκδόθηκε πρώτη φορά το 1637 στη Βενετία. Είναι γραµµένο σε δεκαπεντασύλλαβο οµοιοκατάληκτο στίχο, µε εξαίρεση τα χορικά, που είναι γραµµένα σε ενδεκασύλλαβους τρίστιχες στροφές, αλλά ο συγγραφέας του το κατέγραψε µε λατινικούς χαρακτήρες!

Το έργο διασώζεται σε τρία χειρόγραφα, ενώ υπάρχει µαρτυρία και για τέταρτο χειρόγραφο, χαµένο σήµερα. Το πρώτο είναι ένα ακέφαλο χειρόγραφο µε λατινικούς χαρακτήρες που ανήκει στον Ιmile Legrand και σήµερα βρίσκεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη.

Το δεύτερο είναι ένα χειρόγραφο του 17ου αι.

από την Κεφαλονιά και βρίσκεται στην Βayerische Staatsbibliothek του Μονάχου και το τρίτο, επίσης του 17ου αι., είναι της Βιβλιοθήκης του Πανεπιστηµίου του Μπέρµιγχαµ. Το χαµένο χειρόγραφο µνηµονεύεται από τον ιερέα Ματθαίο Κιγάλα, πρώτο εκδότη της «Ερωφίλης», ως αυτόγραφο του Χορτάτση γραµµένο µε λατινικούς χαρακτήρες.

«Είναι µάλλον πολυσυζητηµένη η αγωνία ορισµένων ότι η χρήση των greekglish, όπως λέγονται, µπορεί να απειλήσει τη χρήση του ελληνικού αλφαβήτου και να οδηγήσει στον θάνατο της ελληνικής γλώσσας. Η τραγωδία “Ερωφίλη”, ένα από τα σπουδαιότερα έργα της κρητικής λογοτεχνίας από την εποχή της Βενετοκρατίας, γράφηκε από τον Γεώργιο Χορτάτση µε το αλφάβητο αυτό», λέει στα «ΝΕΑ» ο επίκουρος καθηγητής του τοµέα Γλωσσολογίας του ΑΠΘ και πρόεδρος του Ιδρύµατος Μανόλη Τριανταφυλλίδη – Ινστιτούτου Νεοελληνικών Σπουδών του ΑΠΘ Γιώργος Παπαναστασίου.

«Η ελληνική γλώσσα και η γραφή της» ήταν το θέµα της διάλεξης που έδωσε ο καθηγητής στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Βιβλίου Θεσσαλονίκης µε αναφορές ουσιαστικά στο βιβλίο του ίδιου µε τίτλο «Νεοελληνική ορθογραφία: ιστορία, θεωρία, εφαρµογή» που εκδόθηκε το 2008 από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών.

«Χρήση του λατινικού αλφαβήτου έχουµε επίσης και στη Χίο τον 18ο αιώνα – τα λεγόµενα φραγκοχιώτικα – σε κείµενα θρησκευτικού περιεχοµένου, επιστολές κ.ά («Langue Francochiotica» όπως έλεγαν και έγραφαν και οι ίδιοι – αλλά και οι Λεβαντίνοι της Σµύρνης που µιλούσαν ελληνικά αλλά επειδή δυσκολεύονταν να µάθουν την ορθογραφία τους έγραφαν µε λατινικά ψηφία, ενώ έγινε απόπειρα να εκδοθεί τη ίδια περίοδο στην Σµύρνη κι ελληνική εφηµερίδα µε λατινικό αλφάβητο.

Γράφηκε το 1595 και εκδόθηκε πρώτη φορά το 1637 στη Βενετία.
Είναι γραµµένο σε δεκαπεντασύλλαβο οµοιοκατάληκτο στίχο, αλλά ο συγγραφέας του το κατέγραψε µε λατινικούς χαρακτήρες

Τη χρησιµοποιεί το 43% των εφήβων

«Τα λατινοελληνικά – γνωστά ως greeklish – έκαναν την εµφάνισή τους στα τέλη της δεκαετίας του 1960 µε τις πρώτες απόπειρες να γραφεί η νέα ελληνική στο Δίκτυο πιθανόν µεταξύ ελληνόφωνων φοιτητών και ερευνητών σε πανεπιστήµια των Ηνωµένων Πολιτειών στο Αrpanet, στο δίκτυο ηλεκτρονικών υπολογιστών που προηγήθηκε του Ιnternet», σηµειώνει ο καθηγητής του ΑΠΘ Γιώργος Παπαναστασίου.

Επικαλούµενος δε υπό έκδοση βιβλίο συναδέλφου του, υπογραµµίζει ότι σε σχετικό ερωτηµατολόγιο το 43,3% των ερωτηθέντων εφήβων ηλικίας 14-16 ετών δήλωσε ότι χρησιµοποιεί για την ελληνική γλώσσα το λατινικό αλφάβητο, το 28,8% και τα δύο ανάλογα µε την περίπτωση και µόλις το 27,9% το ελληνικό.

Ερωφίλη, το χορικό της τύχης