Ο θάνατος δεν αντέχεται. Είναι κάτι πολύ βαρύ. Η ανθρώπινη ύπαρξη κραυγάζει ότι θέλει να μείνει για πάντα ακέραια και για πάντα παρέα με τους αγαπημένους. Μα ο θάνατος αποσυνθέτει τα πάντα: – αποσυνθέτει την ίδια μου την ύπαρξη και κάνει το κορμί μου κόκκους σκόνης, – αποσυνθέτει και τις συντροφιές μας, διότι σαν γνήσιος τύραννος – δηλαδή…Συνέχεια ανάγνωσης Θανάσης Ν. Παπαθανασίου: Περιμένοντας την Ανάσταση, δρώντας για την Ανάσταση *