Αυτοί που δίνουν καλή εκπαίδευση στα παιδιά, πρέπει να τιμώνται περισσότερο από εκείνους που τα γέννησαν, γιατί οι γονείς τους έδωσαν μόνο τη ζωή, οι παιδαγωγοί όμως την ικανότητα να ζουν καλά.
Μήνας: Δεκέμβριος 2024
Αγαπημένοι μαθητές, γονείς και φίλοι του σχολείου μας,
Καθώς οι γιορτές πλησιάζουν, σας εύχομαι από καρδιάς Χαρούμενα Χριστούγεννα και ένα Νέο Έτος γεμάτο υγεία, χαρά και δημιουργικότητα! Ας κρατήσουμε ζωντανή τη μαγεία των ημερών και ας συνεχίσουμε να βαδίζουμε μαζί με ελπίδα και όραμα για το μέλλον.
Με εκτίμηση,
Ανδρέας
Ο δάσκαλος της τάξης
Όλοι θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο, αλλά κανένας δεν θέλει να αλλάξει τον εαυτό του.
Λέων Τολστόι, 1828-1910, Ρώσος συγγραφέας
Η Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 10 Οκτωβρίου, με στόχο την ευαισθητοποίηση και την προώθηση της ψυχικής υγείας ως βασικού πυλώνα της ανθρώπινης ευημερίας. Η ημέρα αυτή υπενθυμίζει τη σημασία της ψυχικής υγείας στην καθημερινή μας ζωή, προωθώντας τη διαχείριση του στρες, την αποδοχή των συναισθημάτων μας και τη στήριξη των ατόμων που αντιμετωπίζουν ψυχικές προκλήσεις.
Στο σχολικό περιβάλλον, η ψυχική υγεία είναι καθοριστική για τη μάθηση και την ανάπτυξη. Είναι σημαντικό να ενισχύουμε την ανθεκτικότητα, την ενσυναίσθηση και την αλληλοϋποστήριξη μεταξύ μαθητών και εκπαιδευτικών.
Η φετινή ημέρα μας καλεί να δώσουμε έμφαση στη φροντίδα της ψυχικής υγείας, ενθαρρύνοντας τον διάλογο, τη συνεργασία και την αποδοχή, ενώ παράλληλα καταρρίπτουμε ταμπού και προκαταλήψεις γύρω από αυτήν.
Ας θυμόμαστε: η ψυχική υγεία είναι προτεραιότητα για όλους!
Ψυχολογικά-προβλήματα
Γιατί τα άτομα με αναπηρία το προτιμούν.
Αυτός από μόνος του θα έπρεπε να είναι ο ένας και μοναδικός λόγος που χρειάζεσαι. Γονείς παιδιών με σύνδρομο Down είχαν ξεκινήσει μια καμπάνια ώστε να σταματήσει ο χαρακτηρισμός καθυστερημένο για τα παιδιά τους. Ανεξάρτητα με το ποιο είναι το νόημα ή πώς μπορεί να το εννοεί κάποιος. Ζήτησαν από όλους να σταματήσουν να διαδίδουν τη λέξη, που μόνο προσβλητική ακούγεται, όπως και να την εκφέρεις.
Ενήλικες με αναπηρίες ζητούν επίσης να χρησιμοποιείς τη λέξη αναπηρία και όχι ειδικές ανάγκες όταν αναφέρεσαι στην αναπηρία. Οι άνθρωποι με αναπηρίες θα έπρεπε να ελέγχουν και να αποφασίζουν τη συζήτηση γύρω από τις αναπηρίες τους. Όπως και τη γλώσσα, το λεξιλόγιο που χρησιμοποιείται για να τη χαρακτηρίσει. Όχι οι γονείς τους.
Το παιδί με φάσμα αυτισμού, με σύνδρομο Down, με εγκεφαλική παράλυση, με κώφωση, με δυσλεξία, με τύφλωση, με μυϊκή δυστροφία θεωρείται ένα παιδί με αναπηρία. Σε αυτές και σε ακόμα περισσότερες καταστάσεις, τα άτομα που ανήκουν σε αυτές τις κοινότητες ομάδων, αναγνωρίζουν τους εαυτούς τους ως ανάπηροι. Στην πλειονότητά τους αν τους ρωτήσεις ή αν μιλήσεις μαζί τους, θα σου πουν φτάνει. Φτάνει με τις λέξεις καθυστερημένο και ειδική ανάγκη!
Ο όρος ειδικές ανάγκες, σαν εκπαιδευτικός όρος είναι απαρχαιωμένος.
Πολλοί νομίζουν πως με την ανάλογη ορολογία θα γίνουν πιο σαφείς περί του φαινομένου της αναπηρίας. Ότι έτσι θα εξηγήσουν καλύτερα μια κατάσταση ενός ατόμου με συγκεκριμένες μαθησιακές δυσκολίες.
Λάθος! Όλα σχετίζονται με την αναπηρία. Αυτή που έχει το κάθε πρόσωπο και αυτή που περιγράφει μια συγκεκριμένη κατάσταση. Εξαρτάται από την ασθένειά του, τη φυσική και νοητική κατάσταση και ποια είναι η πιθανή εξέλιξή της. Τα παιδιά που χρειάζονται ειδικά βοηθήματα εκμάθησης στο σχολείο ή τον δάσκαλο-σκιά ή να παρακολουθήσουν μαθήματα σε ειδικό σχολείο, δεν σημαίνει πως έχουν κάποιες ειδικές ανάγκες. Όπως δεν έχουν και υπερφυσικές ικανότητες, όμως αυτό είναι θέμα για άλλο άρθρο.
Το σχολείο, όπως και η κοινωνία μας, για αιώνες είναι φτιαγμένο με έναν τρόπο που αποτρέπει τα παιδιά με αναπηρία να το ακολουθήσουν. Είναι ο λάθος τρόπος που έχει στηθεί το οικοδόμημα μιας σύγχρονης κοινωνίας, χρησιμοποιώντας και ανακυκλώνοντας απαρχαιωμένους τρόπους εκμάθησης. Για όλα τα παιδιά, με ή χωρίς αναπηρία.
Σαν σήμερα το 1925, δύο από τις πιο φωτεινές μορφές της ελληνικής παιδαγωγικής, ο Δημήτριος Γληνός και ο Αλέξανδρος Δελμούζος, βρέθηκαν στο στόχαστρο μιας αντιπαράθεσης που έμεινε γνωστή ως «Μαρασλειακά» για τα ιδεώδη τους στο εκπαιδευτικό σύστημα. Οι καινοτόμες ιδέες τους για κατάργηση της αποστήθισης και ανάπτυξη της κριτικής σκέψης κρίθηκαν «εθνικά επιβλαβείς» από ένα βαθιά συντηρητικό σύστημα που αντιστεκόταν σε κάθε αλλαγή με αποτέλεσμα να αποφασιστεί η… παύση τους.
Οι δύο πρωτοπόροι εκπαιδευτικοί πίστευαν στη ριζική μεταρρύθμιση του εκπαιδευτικού στυστήματος, την εισαγωγή της δημοτικής γλώσσας στην εκπαίδευση, την απομάκρυνση της παρωχημένης αποστήθισης και τη δημιουργία ενός σχολείου που θα καλλιεργούσε την κριτική σκέψη και την ελευθερία έκφρασης.
Περισσότερες πληροφορίες:Δημήτριος_Γληνός_Αλέξανδρος_Δελμούζος
