ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ

Τα κάλαντα του Λαζάρου

Ήρθε ο Λάζαρος, ήρθαν τα Βάγια,
ήρθε των Βαγιών η εβδομάδα.
Ξύπνα Λάζαρε και μην κοιμάσαι,
ήρθε η μέρα σου και η χαρά σου.

Πού ήσουν Λάζαρε; Πού ήσουν κρυμμένος;
Κάτω στους νεκρούς, σαν πεθαμένος.

Δε μου φέρνετε, λίγο νεράκι,
που ‘ν’ το στόμα μου πικρό φαρμάκι.

Δε μου φέρνετε λίγο λεμόνι,
Που ‘ν’ το στόμα μου, σαν περιβόλι.

Ήρθε ο Λάζαρος, ήρθαν τα Βάγια,
ήρθε η Κυριακή που τρων’ τα ψάρια.

Σήκω Λάζαρε και μην κοιμάσαι,
ήρθε η μάνα σου από την πόλη,
σου ’φέρε χαρτί και κομπολόι.

Γράψε Θόδωρε και συ Δημήτρη,
γράψε Λεμονιά και Κυπαρίσσι.

Το κοφνάκι μου θέλει αυγά,
κι η τσεπούλα μου θέλει λεφτά.

Βάγια, Βάγια και Βαγιώ.
τρώνε ψάρι και κολιό.
Και την άλλη Κυριακή,
τρώνε το ψητό τ’ αρνί.

ΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΧΝΟΠΟΛΙΣ

Οι μαθητές μας  είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν  την εξαιρετική-κατά γενική ομολογία-παράσταση του Εκπαιδευτικού Κουκλοθέατρου  Τεχνόπολις “Ο Σίμος και ο σεισμός”.

Λίγα λόγια για την παράσταση:

Ένας καθηγητής φυσικών επιστημών μαζί με τον μικρό του φίλο, τον Σίμο, παρουσιάζουν 3 ιστορίες της παγκόσμιας μυθολογίας για τον σεισμό.

 Η παράσταση συνδυάζει κουκλοθέατρο, πρόζα, θέατρο σκιών και αντικειμένων, ενώ στο τέλος ακολουθεί βιωματικό παιχνίδι για τα μέτρα προστασίας από τον σεισμό.

Ευχαριστούμε θερμά για άλλη μια φορά τον κύριο Γιώργο Αθανασάκη και το κουκλοθέατρο Τεχνόπολις.

Συζητήσαμε με τα παιδιά και ξεχωρίσαμε την διπλή γιορτή που γιορτάζουμε  στις 25 Μαρτίου 1821 .

Καρασκευές για τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου.

Το κρυφό σχολειό

ΟΜΑΔΙΚΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΙΟΡΤΗ ΜΑΣ

Με την έναρξη της νηστείας διαβάσαμε το παραμύθι << Ο Λάμπρος και τα 7 ποδαράκια της Κυρά Σαρακοστής >> ,  συζητήσαμε για τις νηστίσιμες και τις αρτίσιμες τροφές και κατασκευάμε την δικιά μας Κυρά Σαρακοστή.

Χορευτικό παιχνίδι, που μας ήρθε από τους Ενετούς στα Επτάνησα και από εκεί πέρασε σε όλη την Ελλάδα. Χορεύεται κατά τη διάρκεια του Τριωδίου από αγόρια και κορίτσια. Από δημοσιευμένη φωτογραφία δεξιά βλέπουμε ότι τα παιδιά κρατώντας, πολύχρωμες κορδέλες και χορεύοντας γύρω από έναν υψηλό ιστό, πλέκουν το γαϊτανάκι, με τον ίδιο τρόπο που έπλεκαν παλαιά οι γυναίκες τα γαϊτάνια και στόλιζαν τις παραδοσιακές φορεσιές. Κατ’εξοχήν το «γαϊτανάκι» χορεύεται στις αστικές περιοχές.

Από τα λίγα έθιμα που διατηρούνται αυτούσια ως τις μέρες μας, το γαϊτανάκι είναι ένας χορός που δένει απόλυτα με το χρώμα και το κέφι της Αποκριάς. Το γαϊτανάκι πέρασε στην Ελλάδα από πρόσφυγες του Πόντου και της Μικράς Ασίας και έδεσε απόλυτα με τα άλλα τοπικά έθιμα, αφού η δεξιοτεχνία των χορευτών αλλά και ο ιδιαίτερος χαρακτήρας του δεν αφήνουν κανέναν αδιάφορο!

Δεκατρία άτομα χρειάζονται για να στήσουν το χορό. Ο ένας κρατά ένα μεγάλο στύλο στο κέντρο, από την κορυφή του οποίου ξεκινούν 12 μακριές κορδέλες, καθεμιά με διαφορετικό χρώμα. Οι κορδέλες αυτές λέγονται γαϊτάνια και δίνουν το όνομά τους στο έθιμο. Γύρω από το στύλο, 12 χορευτές κρατούν από ένα γαϊτάνι και χορεύουν μαζί, σε 6 ζευγάρια, τραγουδώντας το παραδοσιακό τραγούδι. Καθώς κινούνται γύρω από το στύλο, κάθε χορευτής εναλλάσσεται με το ταίρι του κι έτσι όπως γυρνούν πλέκουν τις κορδέλες γύρω από το στύλο δημιουργώντας χρωματιστούς συνδυασμούς.

Ο ένας χορευτής περνάει τη μια φορά μέσα και την άλλη από έξω από τον άλλον και έτσι οι κορδέλες πλέκονται πολύχρωμες πάνω στο κοντάρι δημιουργώντας διάφορα χρωματιστά σχέδια. Όταν πια οι κορδέλες τυλιχτ Αφού έρθουν όλοι πολύ κοντά, τότε αρχίζουν και χορεύουν από την αντίθετη φορά, το γαϊτανάκι ξεμπλέκεται και ο χορός τελειώνει ούν γύρω από το στύλο και οι χορευτές χορεύουν όλο και πιο κοντά σε αυτόν, τότε ο χορός τελειώνει και το στολισμένο γαϊτανάκι μένει να θυμίζει το αποκριάτικο πνεύμα.

Διασκεδάσαμε χορεύοντας το γαϊτανάκι στην αυλή του σχολείου μας.

Επίσης παίξαμε το θεαρτικό παιχνίδι << Έλα βρε Χαραλάμπη να σε παντρέψουμε>>.

ΚΑΛΕΣ  ΑΠΟΚΡΙΕΣ!!!