Μια περφόρμανς δρόμου από το Ε1
Την Τρίτη 9/6/2026, οι μαθητές και οι μαθήτριες της Ε’ τάξης του σχολείου μας, άφησαν για λίγο τα θρανία βγήκαν στον δρόμο, όχι ως απλοί περαστικοί/ές, αλλά ως ενεργοί πολίτες με δυνατή φωνή και ξεκάθαρο όραμα!
Φέτος στο εργαστήρι δεξιοτήτων, ανοίξαμε μια μεγάλη συζήτηση με τα παιδιά. Αναρωτηθήκαμε τι είναι αυτό που δεν μας αρέσει στον κόσμο σήμερα και τι θα μπορούσαμε να κάνουμε εμείς για το αλλάξουμε. Η προσωπική μας θέση και στάση μέσα σε αυτόν μπορεί άραγε να αλλάξει κάτι; Η τέχνη; Μπορεί άραγε να αλλάξει κάτι η τέχνη;
Μέσα από βιωματικές καλλιτεχνικές δράσεις, καταλήξαμε στο συμπέρασμα πως, ΝΑΙ η τέχνη έχει τη δύναμη να αλλάξει τον κόσμο μεταμορφώνοντας τους ανθρώπους που έρχονται σε επαφή μαζί της.
Όταν η προσωπική στάση ζωής —η ευγένεια και η αλληλεγγύη— συναντά την καλλιτεχνική έκφραση, η μικρή κλίμακα της καθημερινότητάς μας αποκτά παγκόσμιο αντίκτυπο. Η τέχνη λειτουργεί ως καθρέφτης της κοινωνίας και ως προσκλητήριο αλλαγής.
Ξεκινήσαμε από ένα τραγούδι των Locomondo (Υπάρχουν χέρια) και συνεχίσαμε την περιπλάνησή μας σε έργα του χαράκτη Τάσσου, του Κυριάκου Μορταράκου, της Μαρίας Κτιστοπούλου, των Edgar Degas, Edvard Munch, Henri Matisse, René Magritte και άλλων. Επιλέξαμε για όχημά μας τους στίχους του Τάσου Λειβαδίτη και βγαίνουμε στην κοινότητα προκειμένου να ανα-ζητήσουμε, έτσι ξαφνικά και ανύποπτα, όσο περισσότερα χέρια να ενωθούν. Μόνο έτσι μπορεί κάτι να αλλάξει και το αύριο να είναι πιο φωτεινό!
Την δράση μας συμπληρώνει κι η ομώνυμη «κινητή έκθεση» φωτογραφιών που τραβήξαμε κατά τη διάρκεια του «ταξιδιού» μας.
