Στα πλαίσια των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων και στη θεματική ενότητα:  ΖΩ ΚΑΛΥΤΕΡΑ – ΕΥ ΖΗΝ  “Ενδυνάμωση. Συνεργασία. Αποδοχή”, υλοποιήσαμε το πρόγραμμα με τίτλο “Προλαβαίνουμε τη Βία πριν εμφανιστεί “της  Νικολούδη  Τριανταφυλλιάς. Στόχος του συγκεκριμένου προγράμματος ήταν η πρωτογενής πρόληψη εκδήλωσης περιστατικών βίας και η καλλιέργεια της συναισθηματικής ανάπτυξης, με ιδιαίτερη έμφαση στην εξοικείωση-αποδοχή του «άλλου». Ενδυνάμωση- Συνεργασία-Αποδοχή. Τα τρία στάδια που οφείλουμε να δουλεύουμε με τις ομάδες των παιδιών από μικρή ηλικία. Όσο πιο πολύ εξοικειωνόμαστε με τον «άλλον», τόσο πιο πολύ μειώνουμε τις περιπτώσεις εκδήλωσης βίας προς αυτόν/ή.

Οργανώθηκαν παιχνίδια γνωριμίας στην ολομέλεια και μετά τα παιδιά χωρίστηκαν σε 4 ομάδες . Οι ομάδες συν-διαμόρφωσαν το συμβόλαιο της τάξης που υπογράφτηκε από όλους.

Συναποφάσισαν τους κανόνες συμπεριφοράς της ομάδας.

Τα παιδιά από κάθε ομάδα, χωρίστηκαν μεταξύ τους σε ζευγάρια. Στα ζευγάρια το κάθε παιδί μίλησε για τον «εαυτό» του. Αναζήτησαν κοινά στοιχεία μεταξύ τους.  Με βάση τα κοινά στοιχεία, από τα οποία είχε διαμορφωθεί η κάθε ομάδα,  συναποφάσισαν το όνομα, το έμβλημα και το σύνθημα της ομάδας.

 

Σε ατομικό φύλλο αξιολόγησης κάθε παιδί ζωγράφισε  ατομικά το πορτρέτο του εαυτού του.

Σε ατομικό φύλλο κάθε παιδί παρουσίασε  κάποια από τα πράγματα που αγαπάει: χρώμα, φρούτο, ζώο, παιχνίδι, εποχή.

 

 

 

 

 

 

 

 

Χωρίστηκαν σε ζευγάρια και σε παιχνίδι ρόλων έπαιξαν το δημοσιογράφο και το άτομο που του παίρνουν συνέντευξη. (π.χ. Τι καταφέρνω πολύ καλά, Τι με κάνει να νιώθω πιο δυνατός/ή,…κ.ά.). Στην ολομέλεια πρότειναν λέξεις που κάνουν όλα τα παιδιά να νιώθουν πιο δυνατά. Έγραψαν τις λέξεις πάνω σε «χάρτινα» ρούχα και έφτιαξαν τη «Μπουγάδα της τάξης».

Σε ατομικό φύλλο ζωγράφισαν τα παιδιά “Τι μπορούν να κάνουν καλά”, “Τι θα ήθελαν να μάθουν να κάνουν καλά”.

 

 

 

 

 

 

 

Διαβάσαμε τον Έλμερ τον παρδαλό ελέφαντα, που είναι ξεχωριστός και διαφορετικός, αλλά ο αγαπημένος μας. Εφαρμόστηκε η διαφοροποιημένη διδασκαλία σε νήπια και προνήπια.

 

 

 

 

 

 

 

 

Τα παιδιά χωρίστηκαν σε ομάδες. Η κάθε ομάδα πήρε μια εικόνα με κείμενο από ένα αλλόγλωσσο παραμύθι.(Χρησιμοποιήσαμε τις εικόνες από την αξιοποίηση του εργαστηρίου της Α. Ευαγγελοπούλου). Παρατήρησαν τα γραπτά σύμβολα. Διατύπωσαν υποθέσεις για το τι μπορεί να γράφουν. Συζήτησαν για το ρόλο της εικόνας στην κατανόηση των παραμυθιών. Και παρουσίασαν στην ολομέλεια τι λέει το κείμενο που είχαν.

Παρουσιάσαμε  στα παιδιά μία κούκλα(persona Doll), το Ρούμπι, ο οποίος αφηγήθηκε την ιστορία του. (Τα παιδιά από την τάξη του Ρούμπι δεν τον θέλουν, τον κοροϊδεύουν για τον τρόπο που μιλάει, για τις φακίδες που έχει στο πρόσωπο και για τη χώρα καταγωγής του. Ο Ρούμπι νιώθει μόνος του και ζητάει τη βοήθεια των παιδιών).Τα παιδιά κλήθηκαν να προτείνουν λύσεις για να βοηθήσουν το Ρούμπι. Ζωγράφισαν τις προτάσεις τους και τις ανακοίνωσαν στο Ρούμπι. Στο τέλος κάναμε αυτοαξιολόγηση της δραστηριότητας.

 

 

 

 

 

 

 

Αξιοποιήσαμε διδακτικά το παραμύθι “Τρεις φίλοι στο ποτάμι¨ του Nicholas Oldland και ζητήσαμε από τα παιδιά να μας ζωγραφίσουν πως θα συνεργάζονταν και τι θα έπαιζαν με 2 φίλους τους αν βρισκόταν κάπου , σε πάρκο, παιδική χαρά, πλατεία…..

Τέλος, τα παιδιά παρατήρησαν διάφορες εικόνες που απεικόνιζαν περιστατικά βίας και συμπεριφορές- αντιδράσεις παιδιών. Αφού έγινε συζήτηση στην ολομέλεια τα παιδιά χωρίστηκαν σε ομάδες και ζωγράφισαν τη λύση που θα έδιναν ώστε να μη συμβαίνουν  τα περιστατικά αυτά. Έγινε αυτοαξιολόγηση της δράσης.