Λήψη αρχείου

6 Μαρτίου: Παγκόσμια Ημέρα κατά του Σχολικού Εκφοβισμού

O σχολικός εκφοβισμός είναι μια κατάσταση επαναλαμβανόμενη, κατευθύνεται σε συγκεκριμένα παιδιά από παιδιά (πολλές φορές και ομάδα παιδιών) που υπερέχουν σωματικά και έχουν ως αποτέλεσμα το παιδί που εκφοβίζεται να νοιώθει απομονωμένο, να βιώνει άγχος και φόβο, να παρουσιάζει σχολική άρνηση και διάφορες συναισθηματικές δυσκολίες.

Γενικά ο σχολικός εκφοβισμός μπορεί να περιλαμβάνει :
–Χτυπήματα
-Απειλές, εκβιασμό, πειράγματα, παρατσούκλια, κοροϊδία , διάδοση φημών
-Εσκεμμένο αποκλεισμό μαθητών από διάφορες κοινωνικές και σχολικές δραστηριότητες,
-Σεξουαλική παρενόχληση
-Κλοπές ή και Ζημιές στα προσωπικά αντικείμενα του παιδιού που βιώνει εκφοβισμό
-Ηλεκτρονικό bullying / cyberbullying. Το cyberbullying είναι ο εκφοβισμός που προκαλείται διαμέσου της χρήσης ηλεκτρονικών υπολογιστών, κινητών τηλεφώνων και άλλων ηλεκτρονικών συσκευών

Τις περισσότερες φορές τα παιδιά που βιώνουν εκφοβισμό δεν το λένε σε κανένα γιατί:
–Ντρέπονται.
-Η ντροπή είναι ένα συναίσθημα που ακολουθεί τον σχολικό εκφοβισμό καθώς τα παιδιά νοιώθουν ότι όλοι γελάνε μαζί τους
-Φοβούνται.
-Τα παιδιά θεωρούν ότι δεν μπορεί να γίνει κάτι και φοβούνται ότι ο οποιοσδήποτε χειρισμός θα θυμώσει το παιδί ή τα παιδιά      που  το εκφοβίζουν και τα πράγματα θα χειροτερεύσουν
-Νοιώθουν ότι φταίνε.
-Η σκέψη των παιδιών είναι ενοχική και ιδιαίτερα σε καταστάσεις βίας. Θεωρούν ότι εκείνα φταίνε, ότι εκείνα προκάλεσαν αυτή την κατάσταση
-Σκέφτονται ότι θα απογοητεύσουν / στενοχωρήσουν τους γονείς τους.
Όλα τα παιδιά αποζητούν την αγάπη και τον θαυμασμό των γονιών τους. Θεωρούν λοιπόν ότι αν μάθουν οι γονείς τους αυτό που συμβαίνει θα απογοητευτούν και θα στενοχωρηθούν.

Γι’ αυτό οι γονείς θα πρέπει:
-Να παρατηρήσουν τη συμπεριφορά του παιδιού τους. Οποιαδήποτε ξαφνική και χωρίς εμφανή αιτία αλλαγή στη συμπεριφορά τους, στη διάθεση τους, στην όρεξη τους, στον ύπνο τους, στη γνώμη τους για κάποια άτομα, στη σχολική τους παρουσία, στην σχολική τους επίδοση πρέπει να τους προβληματίσει και διακριτικά να διερευνήσουν τι συμβαίνει.
–Εάν αντιληφθούν ότι το παιδί τους βιώνει εκφοβισμό θα πρέπει σε πλαίσιο ασφάλειας και εμπιστοσύνης να κουβεντιάσουν με το παιδί τους για την εμπειρία του και γενικά για το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού
-Να απενοχοποιήσουν το παιδί.
-Να εξηγήσουν στο παιδί ότι κανείς δεν έχει το δικαίωμα να του φέρεται έτσι
-Να επιβραβεύσουν το παιδί που συμμετείχε στην κουβέντα και αποκάλυψε σημαντικά πράγματα
-Να μην βάλουν το παιδί σε διαδικασίες αντεκδίκησης. Δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα
-Να αναδείξουν στο παιδί τη σημασία του να έχει επικοινωνία με το δάσκαλο και να εξηγήσουν τη διαφορά του «μαρτυράω» από το «ζητάω» βοήθεια
-Να θυμούνται ότι ο στόχος είναι να βοηθήσουν το παιδί τους και όχι να τιμωρηθεί το άλλο παιδί
-Να επικοινωνήσουν με το δάσκαλο
Σε όλες τις περιπτώσεις θα πρέπει να επικοινωνήσουν με την Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή για τα Παιδιά SOS 1056, δωρεάν και ανώνυμα, η οποία είναι στελεχωμένη με κοινωνικούς λειτουργούς και ψυχολόγους και λειτουργεί όλο το 24ώρο.

Πηγή: ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

Υποδοχή νέας μαθήτριας στο σχολείο μας !

Στις 6 Μαρτίου υποδεχτήκαμε στην τάξη μας μια καινούρια μαθήτρια την Μαρία. Η υποδοχή της ήταν εγκάρδια απ’ όλα τα παιδιά! Τα συναισθήματα τους, τις προτροπές τους για ενσωμάτωση στην ομάδα τους τα κατέγραψαν στο σώμα της Μαρίας που σχεδιάσαμε.

Τι θα γινόταν όμως εάν η Μαρία βίωνε καταστάσεις όπως η Μόνα του παραμυθιού;

Τα παιδιά προβληματίστηκαν και προσπάθησαν να υποδυθούν χαρακτήρες που προκαλούν βία! Κάθε προσβλητική και βίαιη κουβέντα τους έσκιζε και ένα μέρος του σώματος της νέας φίλης μας, της Μαρίας. Σοκαριστικό! Τα παιδιά θέλοντας να επανορθώσουν της ζήτησαν “ΣΥΓΝΩΜΗ”. Η συγνώμη επούλωσε τις πληγές, στα σκισίματα του σώματος βάλανε με χανζαπλαστ! Όμως τίποτε δεν μπορούσε να είναι όπως πριν!

Και φυσικά τα συνθήματα κατά της σχολικής βίας, εκφράστηκαν και πήραν μορφή στα δάχτυλα του χεριού!

Ένα συνεργατικό, δυνατό ΔΕΝ….

Και τα καδράκια με το σύνθημα “ΜΙΛΩ ΔΥΝΑΤΑ”