Η 17η Νοέμβρη είναι μια σημαντική ημέρα μνήμης για τη χώρα μας, καθώς θυμίζει τον αγώνα των φοιτητών του Πολυτεχνείου για δημοκρατία και ελευθερία. Η σχολική γιορτή μας βοήθησε να γνωρίσουμε καλύτερα τα γεγονότα και το μήνυμα της επετείου.

Η γιορτή ξεκίνησε με την διευθύντρια να μας διαβάζει το μήνυμα του Υπουργού Παιδείας και μετά από λίγο ξεκίνησε η παρουσίαση του χρονικού. Οι μαθητές μας ταξίδεψαν αφηγούμενοι τα γεγονότα του Νοέμβρη του 1973 με βίντεο αυθεντικά από το παρελθόν.

Αυτό όμως που με εντυπωσίασε ήταν οι μαθητές που απήγγειλαν ποιήματα. Ήταν εντυπωσιακοί! Έλεγαν απέξω τους στίχους, αλλά η εκφραστικότητά τους και ο τρόπος που τα απέδιδαν έδειχναν ότι είχαν δουλέψει πολύ και ήθελαν να παρουσιάσουν κάτι ξεχωριστό! Είχαν απίστευτο πάθος, ένταση και ζωντάνια και μας μετέφεραν τα συναισθήματά τους.

   Οι μαθητές που συμμετείχαν δεν φόραγαν κουστούμια, φόραγαν μαύρα ρούχα, γιατί το μαύρο χρώμα συμβολίζει το πένθος και τον σεβασμό για τα θύματα της εξέγερσης. Αρκετοί φόραγαν μαντήλια που κάλυπταν το στόμα τους, επειδή ήθελαν να αποδώσουν την έλλειψη ελευθερίας λόγου. Τα σκηνικά ήταν πολύ προσεγμένα και ταίριαζαν απολύτως με την γιορτή. Υπήρχε μια ελληνική σημαία σκισμένη με κόκκινους λεκέδες συμβολίζοντας το αίμα των φοιτητών και υπήρχε μια ξύλινη κατασκευή που πάνω της οι μαθητές είχαν ζωγραφίσει το χώρο του Πολυτεχνείου.

Η χορωδία της γιορτής ήταν πολύ καλή, αν και δεν είχαμε καθηγητή για την Μουσική. Την είχε αναλάβει ο καθηγητής της Πληροφορικής, ο οποίος ασχολείται ερασιτεχνικά με το τραγούδι. Πραγματικά τα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη που είχαν επιλέξει ταίριαζαν απόλυτα με το θέμα της επετείου. Με εντυπωσίασε ιδιαίτερα που τραγούδησε και ο ίδιος ο καθηγητής! Φυσικά και η ορχήστρα του σχολείου ήταν απερίγραπτα μελωδική γιατί τα μουσικά όργανα ταίριαζαν με τα τραγούδια. Ο καθηγητής της Βιολογίας βοήθησε για να φτιαχτεί η ορχήστρα με μαθητές που έπαιζαν πιάνο, κιθάρα, τσέλο ενώ ο ίδιος έπαιζε μπουζούκι.

Το δικό μου αγαπημένο στοιχείο στο δρώμενο του σχολείου ήταν όταν τα παιδιά απήγγειλαν το ποίημα “ΣΩΠΑ” και στο τέλος φώναξαν …ΜΙΛΑ…   Ήταν κάτι πρωτότυπο. Μας περνάει ένα ωραίο μήνυμα, πρέπει να μιλάμε ανοιχτά ό.τι κι αν συμβαίνει. Να διεκδικούμε τα δικαιώματά μας!

Συνολικά, η γιορτή του σχολείου ήταν αριστουργηματική, επειδή ήταν μια ουσιαστική υπενθύμιση της αξίας της ελευθερίας και της δημοκρατίας.   Μέσα από την συμμετοχή όλων, φάνηκε η ζωντάνια της μνήμης και η σημασία της ενεργής συμμετοχής στην κοινωνία. Ήταν μια μέρα που μας έκανε να σκεφτούμε, να τιμήσουμε και να νιώσουμε περηφάνια για όσους αγωνίστηκαν για τα δικαιώματά μας.

                                                                                    02/12/2025,    Έλενα Κουντούπη

Του μαθητή Δρίβα Νίκου

Ο αστερισμός του Ηνίοχου

Ο Ηνίοχος ταυτίζεται με τον μυθικό Ερεχθέα,γιο της Γης και του Ηφαίστου που ανατράφηκε από την Αθηνά μες τον ναό της( Ερέχθειον) στην Ακρόπολη. Έγινε βασιλιάς των Αθηνών και καθιέρωσε πρώτος τα Παναθήναια. Ακόμη θεωρείται ο πρώτος δάσκαλος της αρματοδρομίας, ο πρώτος που κράτησε τα ηνία ενός άρματος, με την βοήθεια της θεάς Αθηνάς.

Γι’ αυτόν τον λόγο, έγινε και ο αστερισμός του Ηνίοχου

Μετά την δύση του Ηλίου και αφού πέσει τελείως το σκοτάδι, αν κοιτάξουμε στον νυχτερινό ουρανό προς τα ανατολικά, θα δούμε τον αστερισμό του Ηνίοχου ,με το χαρακτηριστικό σχήμα ενός ακανόνιστου πενταγώνου. Αν είναι λίγο προχωρημένη η ώρα, λίγο κάτω από τον Ηνίοχο θα δούμε και τον λαμπερό πλανήτη Δία.

Του μαθητή Δρίβα Νίκου

Οι αστερισμοί της Κασσιόπης, του Περσέα, του Πήγασου και της Ανδρομέδας

Ο Πήγασος (το φτερωτό άλογο) γεννήθηκε από το αίμα που έπεσε στη θάλασσα όταν ο Περσέας αποκεφάλισε την Μέδουσα.

Ο Περσέας, γιος του Δία και της Δανάης, καβάλα πάνω στον Πήγασο, έσωσε την Ανδρομέδα (κόρη του Κηφέα και της Κασσιόπης) από το κήτος, που την είχε τιμωρήσει ο Ποσειδώνας, διότι η μητέρα της ισχυρίστηκε ότι η κόρη της ήταν ομορφότερη από τις Νηρηΐδες.

Μετά την Δύση του Ηλίου και αφού πέσει τελείως το σκοτάδι, αν κοιτάξουμε στον ουρανό από όποιο σημείο και να βρισκόμαστε, θα δούμε τους αστερισμούς της Κασσιόπης με τη χαρακτηριστική τεθλασμένη γραμμή, του Περσέα, της Ανδρομέδας και του Πήγασου σε όλη την έκταση του ουράνιου θόλου.

Στις 21 Μαΐου 2025, το 8ο Γυμνάσιο Περιστερίου πραγματοποίησε μια καινοτόμο εκπαιδευτική δράση σε συνεργασία με το 6ο Γυμνάσιο Περιστερίου και το 6ο Γυμνάσιο Δράμας. Οι μαθητές, με την καθοδήγηση των εκπαιδευτικών τους και τη συμβολή των Εργαστηριακών Κέντρων Φυσικών Επιστημών (ΕΚΦΕ) Αιγάλεω και Δράμας, αναβίωσαν το ιστορικό πείραμα του Ερατοσθένη για τον υπολογισμό της ακτίνας της Γης.

Κατά τη διάρκεια του πειράματος, οι μαθητές μέτρησαν το μήκος της σκιάς μιας ράβδου (γνώμονα) τη στιγμή της μεσουράνησης του Ήλιου. Συνδυάζοντας τις μετρήσεις από τα διαφορετικά γεωγραφικά πλάτη των σχολείων, υπολόγισαν με αξιοσημείωτη ακρίβεια την ακτίνα της Γης, προσεγγίζοντας την πραγματική τιμή των 6.371 χιλιομέτρων.

Η δράση αυτή αποτέλεσε ένα εξαιρετικό παράδειγμα συνεργατικής μάθησης, ενισχύοντας την επιστημονική σκέψη και την κατανόηση γεωμετρικών εννοιών από τους μαθητές. Παράλληλα, ανέδειξε τη σημασία της διασχολικής συνεργασίας και της εφαρμογής πρακτικών δραστηριοτήτων στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Στις 18 Μαΐου 2025, το Γυμνάσιο μας διοργάνωσε μια ξεχωριστή σχολική εκδήλωση αφιερωμένη στα ηλιακά ρολόγια, συνδυάζοντας επιστήμη και βιωματική μάθηση.

Η εκδήλωση ξεκίνησε στο αμφιθέατρο με την προβολή εκπαιδευτικού βίντεο που παρουσίασε την ιστορία και τη λειτουργία των ηλιακών ρολογιών. Στη συνέχεια, στον αύλειο χώρο, μαθητές και γονείς συμμετείχαν ενεργά σε προσομοιώσεις τεσσάρων τύπων ηλιακών ρολογιών: οριζόντιου, πολικού, αναλληματικού και ηλιακού. Οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να κατανοήσουν πώς η θέση του ήλιου και η σκιά μπορούν να μετρήσουν τον χρόνο με ακρίβεια.

Η εκδήλωση ενίσχυσε τη συνεργασία μεταξύ σχολείου και οικογένειας, προάγοντας την ενεργή συμμετοχή και την αγάπη για τη φυσική επιστήμη. Μια αξέχαστη εμπειρία που συνδύασε τη γνώση με τη χαρά της ανακάλυψης.

Πριν από λίγο καιρό, είχαμε καλεσμένη στο σχολείο μας τη συγγραφέα του βιβλίου «Κοσμοδρόμιο», Ελένη Κατσαμά. Σε μια συζήτηση που αναπτύχθηκε μεταξύ της ίδιας και μαθητών της Γ’ Γυμνασίου, αναφέρθηκε σε διάφορες εμπειρίες της από τον συγγραφικό και επαγγελματικό τομέα της ζωής της.

Η συγγραφέας μάς μίλησε για την πρώτη αφορμή που την ώθησε να ασχοληθεί με τη συγγραφή, η οποία προέκυψε σε πολύ νεαρή ηλικία, όταν μια συμμαθήτριά της τής χάρισε ένα ημερολόγιο. Εξαιτίας του οικογενειακού της περιβάλλοντος αλλά και της εσωστρέφειάς της, αφιέρωνε πολύ χρόνο στο ημερολόγιο, το οποίο αποτελούσε για εκείνη διέξοδο από την απαιτητική καθημερινότητά της. Ως μαθήτρια ήταν μέτρια — ούτε άριστη, ούτε αμελής — ενώ παράλληλα φοβόταν το ενδεχόμενο αποτυχίας.

Λίγα χρόνια μετά την αποφοίτησή της από το σχολείο, σπούδασε δημοσιογραφία, καθώς πίστευε πως σχετίζεται με τη συγγραφή. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της συμμετείχε σε έναν διαγωνισμό, στον οποίο κέρδισε την πρώτη θέση με το βιβλίο «Σαν τα χελιδόνια». Έκτοτε, συνέχισε να γράφει εφηβικά μυθιστορήματα με επίκεντρο τα προβλήματα της εφηβείας, ώστε να βρίσκεται κοντά στους νέους. Πιστεύει ότι, αν κάποιος δεν έχει μια εσωτερική ανάγκη να γράψει — ένα «χτυποκάρδι», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε — δεν μπορεί να πετύχει. Τόνισε επίσης ότι δεν θα έγραφε ποτέ κάτι που, ενώ είχε απήχηση στο κοινό, δεν άρεσε στην ίδια.

Όσον αφορά το Κοσμοδρόμιο, αφιέρωσε έξι μήνες στην έρευνα και έξι στη συγγραφή, με αποτέλεσμα να εκδοθεί μέσα σε έναν χρόνο και αργότερα να τιμηθεί με Κρατικό Βραβείο Εφηβικού Βιβλίου. Για την έρευνά της παρακολούθησε ταινίες, ντοκιμαντέρ και συνομίλησε με ανθρώπους που μοιράστηκαν μαζί της τις εμπειρίες τους. Το πιο δύσκολο κομμάτι ήταν για εκείνη η πειθαρχία και ο συγχρονισμός της συγγραφής με τις απαιτήσεις της καθημερινότητας. Της αρέσει να ενσωματώνει στα βιβλία της χαρακτήρες ρεαλιστικούς, με τους οποίους νιώθει ότι ταυτίζεται. Ένας τέτοιος χαρακτήρας είναι και η Κλάρα — ένα κορίτσι όχι ιδιαίτερα όμορφο και με μέτριες επιδόσεις στο σχολείο.

Οι ιστορίες του Κοσμοδρομίου είναι όλες πέρα για πέρα αληθινές, αλλά δεν λείπει από καμία τους το στοιχείο της φαντασίας.

Αυτή την περίοδο, η κυρία Κατσαμά γράφει ένα νέο βιβλίο, αφιερωμένο και πάλι στους εφήβους του μέλλοντος και τη βία που χαρακτηρίζει τη γενιά τους. Αν και χρησιμοποιεί τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στο πλαίσιο της δουλειάς της ως υπεύθυνη εκδόσεων, την ανησυχεί η ανωνυμία και η έλλειψη διαφάνειας ως προς την ταυτότητα και τους σκοπούς των άλλων χρηστών. Τέλος, αναφέρθηκε στα audiobooks, τα οποία θεωρεί χρήσιμα και αξιόλογα, χωρίς όμως να μπορούν, κατά τη γνώμη της, να αντικαταστήσουν την εμπειρία ανάγνωσης ενός έντυπου βιβλίου.

Η συνάντηση με την κυρία Κατσαμά υπήρξε μια πολύτιμη εμπειρία που μας ενέπνευσε να εξετάσουμε πιο βαθιά τη συγγραφή και τη ζωή γενικότερα. Μέσα από την ειλικρινή της αφήγηση, μας αποκάλυψε ότι το γράψιμο απαιτεί όχι μόνο ταλέντο, αλλά και πάθος, πειθαρχία και μια εσωτερική ανάγκη. Αποχωρήσαμε από τη συνάντηση γεμάτοι σκέψεις και προβληματισμούς, κυρίως όμως με την πεποίθηση ότι η λογοτεχνία μπορεί να μας φέρει πιο κοντά στον εαυτό μας και στους άλλους.

ΗΛΙΑΚΟ ΡΟΛΟΙ

του μαθητή Νίκου Δρίβα

Το αρχαιότερο όργανο μέτρησης του χρόνου αλλά και απλό αστρονομικό όργανο.
Το αρχαιότερο ηλιακό ρολόι βρέθηκε στην Κρήτη (19^ος αι. πΧ) και μπορούσε να προβλέψει εκλείψεις και να υπολογίζει το γεωγραφικό πλάτος.
Η υπόθεση, το πείραμα, οι μετρήσεις και η επιβεβαίωση συνιστούν την επιστημονική μέθοδο.
Παρότι λέγεται ότι η επιστημονική μέθοδος αρχίζει με τον Γαλιλαίο (17^ος αι.) αυτό το έκανε ο Ερατοσθένης πριν από 23 αιώνες μετρώντας την ακτίνα της Γης με τη σκιά του Ήλιου.
Επίσης ο Πτολεμαίος (2^ος αι.) βρήκε το γεωγραφικό πλάτος διαφόρων πόλεων όπως η Αλεξάνδρεια, η Αθήνα και η Ρώμη.
Δηλαδή το ηλιακό ρολόι ήταν το gps της αρχαιότητας.
Η βασική αρχή λειτουργίας του ηλιακού ρολογιού είναι η σκιά του Ήλιου κατά την φαινόμενη κίνηση του.

Τα μέρη του ρολογιού είναι:
α) το διάγραμμα των ωρών.
β) ο γνώμονας.
γ) η διόρθωση της ώρας.

Το πραγματικό μεσημέρι είναι όταν το ηλιακό ρολόι δείχνει ακριβώς 12.
Εδώ έχουμε την μέγιστη ανύψωση του Ήλιου (ζενίθ), άρα τη μικρότερη σκιά.

Υπάρχουν διάφορα είδη ηλιακών ρολογιών.

Η ανατολή δεν είναι σταθερό σημείο. Το μόνο σταθερό σημείο είναι ο πολικός αστέρας,
που δείχνει το Βορρά.
Το ηλιακό ρολόι είναι μοναδικό για κάθε τόπο ή σχολείο.
Με το ηλιακό ρολόι μπορούμε να υπολογίσουμε:
α) τις γεωγραφικές συντεταγμένες ενός τόπου.
β) την ακτίνα της Γης.
γ) τη θέση του ήλιου.