Τραγουδάμε τα κάλαντα του Λαζάρου
Το Σάββατο του Λαζάρου θεωρείται μέρα του θανάτου και της ζωής. Παλιότερα οι εκδηλώσεις εορτασμού ήταν πολλές , ωστόσο σήμερα έχουν λησμονηθεί οι περισσότερες.
Ευχαριστούμε θερμά την κυρία Σοφία Μακούλη, τη δασκάλα μας της μουσικής, που έμαθε σε όλα τα παιδιά του σχολείου τα κάλαντα του Λαζάρου και μας θύμισε το όμορφο αυτό έθιμο.
Πού σουν Λάζαρε πού ειν΄η φωνή σου
Όπου σε κλαίγαν οι αδερφοί σου
Ήμουνα στη γη παραχωμένος
Και με τους νεκρούς ανταμωμένος
Τα χεράκια μου σταυροδεμένα
Τα ποδάρια μου αγναντισμένα
Τα ματάκια μου γιομάτα δάκρυ
Και το στόμα μου πικρό φαρμάκι
Κι ήρθεν ο Χριστός και ξύπνησέ με
κι απ΄ το μνήμα μου εσήκωσέ με
Ήρθ΄ο Λάζαρος ήρθαν τα βάγια
Ήρθ΄η Κυριακή που τρων τα ψάρια







