Μέσα από μια διασκεδαστική, αλλά και συγκινητική ιστορία, ο μεγάλος Χιλιανός συγγραφέας Luis Sepulveda μιλάει με τον δικό του μοναδικό τρόπο, για την τιμή, τη συντροφικότητα, την υπεράσπιση του αδύνατου και το δικαίωμα στη διαφορετικότητα κάθε πλάσματος. Από την άλλη, καταγγέλλει τη ζημιά που έχει προκαλέσει στον πλανήτη η άναρχη και ανεξέλεγκτη βιομηχανική ανάπτυξη και ενθαρρύνει τον μικρό (και όχι μόνο) θεατή να αγωνιστεί για να γίνει καλύτερος αυτός ο κόσμος.

Υπόθεση: H Κενγκά, μια ετοιμόγεννη γλαρίνα, μεταναστεύει με το κοπάδι σε πιο ζεστές περιοχές. Σε μια στάση μεσοπέλαγα, λερώνει τα φτερά της σε μια πετρελαιοκηλίδα. Ετοιμοθάνατη, καταφέρνει να φτάσει στην πλησιέστερη στεριά και στο μπαλκόνι ενός σπιτιού που μένει ο γάτος Ζορμπάς. Του ζητάει να της υποσχεθεί να μη φάει το αυγό, που από στιγμή σε στιγμή θα γεννήσει, να το … κλωσήσει και όταν έρθει η ώρα, να μάθει στο γλαρόνι να πετάει. Ο Ζορμπάς δίνει το λόγο της τιμής του και … μπαίνει σε μπελάδες. Οι εχθροί πολλοί. Γάτοι λιμανίσιοι, ποντίκια και άνθρωποι. Στο τέλος, θα αποφασίσει να μιλήσει … ανθρώπινα, ζητώντας βοήθεια από έναν ποιητή. Αφού μόνο οι ποιητές πια μπορούν να κάνουν ένα πλάσμα να «πετάξει.