του Μαχιά Δημητρίου
Όπως είναι ευρύτερα γνωστό, τα τελευταία χρόνια αλλά και από την αρχή του ομαδικού αθλητισμού, τα φαινόμενα βίας εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων είναι αρκετά συχνά, ενώ πλέον βγαίνουν όλο και πιο πολύ εκτός ελέγχου ακόμη και στις λεγόμενες «πρωτοκοσμικές» χώρες. Όπου κι αν κοιτάξουμε γύρω μας, θα δούμε ένα πάθος με μεγάλες δόσεις φανατισμού, στοιχεία που το μετατρέπουν σε ένα φονικό όπλο, το οποίο, αν βρεθεί στα λάθος χέρια, μπορεί να προκαλέσει πολλά.
Ποιες είναι όμως οι αιτίες αυτού του φαινομένου; Γιατί οι φίλαθλοι και οι οπαδοί αθλητικών ομάδων να φτάνουν στο σημείο πολλές φορές και να σκοτώνουν; Η προφανέστερη απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα είναι η ίδια η δομή του ομαδικού αθλητισμού, του οποίου οι σύλλογοι, από μόνοι τους, καλλιεργούν το πάθος, το μίσος και το εγωιστικό πνεύμα του τύπου «εμείς είμαστε οι καλύτεροι» ή «εμείς θεωρούμαστε οι πιο φανατικοί». Αυτό συμβαίνει, κυρίως, μέσω των προέδρων, οι οποίοι προσπαθούν να φανούν ηγέτες της ιερής τους ομάδας, χλευάζοντας φανερά τους υπολοίπους. Ακόμη, σίγουρα ένα από τα σημαντικότερα αίτια αποτελεί και η αμάθεια και η έλλειψη μόρφωσης μερικών ανθρώπων, οι οποίοι κρίνουν λανθασμένα την άποψη ότι η επικράτηση της προσωπικής τους άποψης είναι σημαντικότερη από την ανθρώπινη ζωή. Αίτιο, επίσης, αποτελεί και η γνωστή και κοινή ανάγκη των περισσότερων ανθρώπων να επιβληθούν σε έναν τομέα ή σε ένα μέρος της κοινωνίας γενικότερα.
Μπορεί όμως η βία στον αθλητισμό να αντιμετωπισθεί; Η απάντηση είναι: ναι, αλλά δύσκολα. Με άλλα λόγια, οι οπαδοί, τουλάχιστον οι Έλληνες, λόγω ενός ιδιαίτερου χαρακτηριστικού μας, δηλαδή του κλειστού και εσωστρεφούς μυαλού, δεν θα αφήσουμε καθόλου εύκολα το την ουτοπία της «κυριαρχίας». Ωστόσο, η Ελληνική Κυβέρνηση, μπορεί να θεσπίσει αυστηρότερους νόμους για αυτούς που ξεχνούν την αθλητική άμιλλα, ώστε να τους κάνει να αναθεωρήσουν καθετί που θα έκαναν. Ακόμη, οι επίσημοι αθλητικοί φορείς και οι Ομοσπονδίες, όπως η UEFA, η FIFA, η FIBA ή ακόμη και οι ελληνικές Ομοσπονδίες θα πρέπει να εφαρμόζουν πιο σκληρές τιμωρίες απέναντι στους βίαιους φιλάθλους μιας ομάδας, όπως για παράδειγμα μεγάλα χρηματικά πρόστιμα, τιμωρία πολλών αγωνιστικών, «κεκλεισμένων των θυρών», αφαίρεση βαθμών ή ακόμη και αποκλεισμό των ομάδων από ορισμένες ευρωπαϊκές διοργανώσεις, με σκοπό να χτυπήσουν τους οπαδούς στο «συναίσθημα».
Τέλος, καλό θα ήταν οι παραπάνω φορείς, σε συνεννόηση με τα ΜΜΕ, να διαφημίζουν παντού την αγάπη για τα αθλήματα, την ευημερία και την αρχαιοελληνική αθλητική άμιλλα και συμπεριφορά, έτσι ώστε αυτά να επανέλθουν, βοηθώντας έτσι και στην ενημέρωση και επιμόρφωση των ανθρώπων πάνω σε αυτά τα θέματα.
Είναι πιθανό η εξέταση των αιτιών και η εφαρμογή μερικών από τους παραπάνω τρόπους αντιμετώπισης της αθλητικής βίας θα μπορέσουν να την ελαχιστοποιήσουν και να αποτρέψουν κάθε άλλη πιθανή επίθεση ή δολοφονία σε άνθρωπο-φίλαθλο, απλά γιατί υποστηρίζει τη δικιά του ομάδα.
Είναι, όμως, καιρός κάτι να αλλάξει…