Κατηγορία: Πολιτιστικές Σελίδα 1 από 5

Μια ευχάριστη έκπληξη περίμενε τους γονείς την Παρασκευή.

Οι μαθητές είχαν κατασκευάσει χάρτινα Λαζαράκια και τραγούδησαν τα κάλαντα του Λαζάρου. Πρόκειται για ένα από τα πιο όμορφα και ζωντανά έθιμα της ελληνικής λαϊκής παράδοσης, που αναβιώνει κάθε χρόνο το Σάββατο του Λαζάρου, λίγο πριν από την έναρξη της Μεγάλης Εβδομάδας. Το έθιμο αυτό έχει βαθιές ρίζες στη θρησκευτική και κοινωνική ζωή του τόπου, συνδέοντας τη χαρά της Ανάστασης του Λαζάρου με την άνοιξη και την αναγέννηση της φύσης.

Τα κάλαντα του Λαζάρου δεν είναι απλώς ένα τραγούδι· είναι μια ζωντανή παράδοση που φέρνει κοντά τις γενιές, διατηρεί την πολιτιστική κληρονομιά και γεμίζει τις γειτονιές με ήχους, χρώματα και χαμόγελα. Μέσα από αυτό το έθιμο, αναδεικνύεται η αξία της συλλογικότητας, της πίστης και της ελπίδας για μια νέα αρχή.

Στο ζεστό και φιλόξενο χώρο του θεάτρου Ίσον, η παράσταση «Η Τελίτσα και το Σύμπαν» μας ταξιδεύει σε έναν κόσμο γεμάτο φαντασία, ευαισθησία και βαθιά νοήματα. Η μικρή Τελίτσα, ένα φαινομενικά ασήμαντο σημείο, γίνεται η αφορμή για να ανακαλύψουμε πως ακόμα και το πιο μικρό μπορεί να κρύβει μέσα του ολόκληρο ένα σύμπαν.

Η Τελίτσα αναζητά τη θέση της, αμφιβάλλει, ονειρεύεται και τελικά συνειδητοποιεί πως κάθε ύπαρξη, όσο μικρή κι αν φαίνεται, έχει νόημα και σκοπό.

Με αφορμή την θεματική “Ελιά και λιομάζωμα ” , παρακολουθήσαμε στον χώρο του σχολείου μας βιωματικό και δια δραστικό εργαστήρι με κεντρικό θέμα τον ζωγράφο Θεόφιλο και τον πίνακα που φιλοτέχνησε με τίτλο ” Το μάζεμα της ελιάς “.  Αφού ενημερωθήκαμε για τα προϊόντα που παράγονται από το λάδι , δραματοποιήσαμε σκηνές από τον πίνακα , ντυμένοι με παραδοσιακές φορεσιές εκείνης της εποχής  και στη συνέχεια  πιάσαμε τα πινέλα μας και προσπαθήσαμε επάνω σε ρυζόχαρτο  να γίνουμε για λίγο και εμείς  μικροί ζωγράφοι φτιάχνοντας το δικό μας έργο τέχνης . 

Ευχαριστούμε την ομάδα ΚΕΦΑΛΑΙΑ & μικρά

Κάθε Νοέμβρη, η μνήμη μας επιστρέφει στο Πολυτεχνείο σε εκείνες τις μέρες όπου η φωνή των νέων έγινε χρώμα, φως και αντίσταση απέναντι στο σκοτάδι. Ήταν η στιγμή που η ελπίδα πέρασε τα κάγκελα κι έγινε κραυγή για ελευθερία, δικαιοσύνη και δημοκρατία.

Όπως στο τραγούδι «Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο», έτσι και οι μαθητές μας ζωγράφισαν το δικό τους όνειρο πάνω στους τοίχους…

Δημιούργησαν κάρτες, σημαιάκια με τα συνθήματα του Πολυτεχνείου και το παραμύθι “Ντενεκεδούπολη” ζωντάνεψε στην τάξη μας. Οι μαθητές και μαθήτριες πρότειναν λύσεις και μαζί με τους ήρωες μπόρεσαν να φέρουν πάλι την Δημοκρατία στην Ντενεκεδούπολη.

Το Πολυτεχνείο δεν είναι απλώς μια επέτειος. Είναι ένας τοίχος γεμάτος χρώματα — ένας καμβάς όπου η νέα γενιά συνεχίζει να ζωγραφίζει το μέλλον της, με πίστη, τόλμη και αγάπη για την ελευθερία.

Η θεατρική ομάδα “Το μαγικό πεφταστέρι” παρουσίασε στο σχολείο μας τη διαδραστική παράσταση με τίτλο “τα παιδιά διαλέγουν την ειρήνη“. 

Οι μαθητές απολάμβαναν τα παιχνίδια τους συντροφιά με την Ειρήνη, ώσπου εμφανίστηκε ο πόλεμος και προσπάθησε με διάφορους τρόπους να κερδίσει την εμπιστοσύνη των παιδιών. Τους υποσχέθηκε ότι τα παιχνίδια του θα είναι πιο ενδιαφέροντα και όχι βαρετά όπως είναι της Ειρήνης. Όμως οι μαθητές μας, αποφάσισαν ότι προτιμούν την Ειρήνη, γιατί Ειρήνη σημαίνει ελεύθερο παιχνίδι στις αυλές, σημαίνει δυνατότητα μάθησης, σημαίνει αγάπη, χαρούμενες φωνές και φωτεινά χρώματα.

Η Ειρήνη δεν είναι για τα παιδιά απλώς μία ιδέα, αλλά ο τρόπος με τον οποίο ονειρεύονται τον κόσμο.

Ένα διαφορετικό ταξίδι γεμάτο μουσική, χρώματα και αναμνήσεις ολοκληρώνεται.

Μέσα από αγαπημένα ελληνικά τραγούδια, ταξιδέψαμε με γλάρους, περπατήσαμε στους δρόμους του Πειραιά, ονειρευτήκαμε κάτω από χάρτινα φεγγάρια και χορέψαμε στον ρυθμό του Ζορμπά. Από τις “γοργόνες και μάγκες” ως τα “παλιομισοφόρια” και το φιλντισένιο καραβάκι” κάθε τραγούδι κρύβει μέσα του μια ιστορία, ένα συναίσθημα, μία παιδική ματιά στον κόσμο.

Η ομάδα “Λώτινος Ήλιος” επισκέφτηκε το σχολείο μας  φέρνοντας μαζί της τον Αρλεκίνο που μοίραζε χαμόγελα.

Οι μαθητές γνώρισαν το έθιμο της αποκριάς, πήραν πίσω τα χαμόγελά τους από τον “κατσούφη μάγο” και στο τέλος διακόσμησαν τη δική τους μάσκα.