Στο ζεστό και φιλόξενο χώρο του θεάτρου Ίσον, η παράσταση «Η Τελίτσα και το Σύμπαν» μας ταξιδεύει σε έναν κόσμο γεμάτο φαντασία, ευαισθησία και βαθιά νοήματα. Η μικρή Τελίτσα, ένα φαινομενικά ασήμαντο σημείο, γίνεται η αφορμή για να ανακαλύψουμε πως ακόμα και το πιο μικρό μπορεί να κρύβει μέσα του ολόκληρο ένα σύμπαν.
Η Τελίτσα αναζητά τη θέση της, αμφιβάλλει, ονειρεύεται και τελικά συνειδητοποιεί πως κάθε ύπαρξη, όσο μικρή κι αν φαίνεται, έχει νόημα και σκοπό.
Σαν καράβι που αρμενίζει σε φουρτουνιασμένη θάλασσα, έτσι πορεύτηκε το γένος μας μέσα στους αιώνες. Με πανιά σκισμένα από τους ανέμους της σκλαβιάς, μα με τιμόνι σταθερό την πίστη και την ελπίδα, δεν έχασε ποτέ τον προσανατολισμό του.
Η 25η Μαρτίου είναι εκείνη η στιγμή που το καράβι βρίσκει ξανά στεριά και το δέντρο ανθίζει ελεύθερο. Είναι η μέρα που θυμόμαστε πως, όσο βαθιές κι αν είναι οι ρίζες μας, άλλο τόσο μακριά μπορούμε να ταξιδέψουμε. Με οδηγό το παρελθόν και βλέμμα στο μέλλον, συνεχίζουμε το ταξίδι — ελεύθεροι και δυνατοί.
Με οδηγό το παρελθόν και βλέμμα στο μέλλον, συνεχίζουμε το ταξίδι — ελεύθεροι και δυνατοί.
Η προετοιμασία για τη σχολική γιορτή της 25ης Μαρτίου γέμισε την τάξη με ενθουσιασμό και δημιουργικότητα. Τα παιδιά συμμετείχαν με χαρά στις πρόβες, έμαθαν ποιήματα και τραγούδια, και γνώρισαν καλύτερα τα γεγονότα της ιστορικής αυτής ημέρας. Με τη βοήθεια των εκπαιδευτικών ετοίμασαν κατασκευές, ενώ συζήτησαν για την αξία της ελευθερίας και της ενότητας.
Τα παιδιά ζωγράφισαν τον εαυτό τους σαν να ζούσαν το 1821. Φαντάστηκαν πως ήταν ήρωες της εποχής, έτοιμοι να αγωνιστούν για την ελευθερία. Μέσα από τις ζωγραφιές τους, ζωντάνεψαν μια σημαντική στιγμή της ιστορίας με τον δικό τους μοναδικό και δημιουργικό τρόπο.
Την ημέρα κατά της Σχολικής βίας και του Εκφοβισμού – 6η Μαρτίου- το βιβλίο της Amelie Javaux “Η μέρα που έγινα κι εγώ λύκος” αποτέλεσε αφορμή για συζήτηση και κατανόηση ότι βία δεν είναι μόνο όταν χτυπάμε κάποιον, αλλά και όταν λέμε λόγια που πληγώνουν ή όταν αφήνουμε κάποιον μόνο του χωρίς φίλους.
Ενδεικτικές δράσεις, καθώς κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς η συγκεκριμένη θεματική επαναλαμβάνεται με αφορμή διάφορες καταστάσεις, προκειμένου τα παιδιά να μάθουν τη σημασία της φιλίας και του σεβασμού.
Στο νηπιαγωγείο μας καλωσορίσαμε τον Μάρτη με χαρά! Την πρώτη μέρα του μήνα μιλήσαμε για την άνοιξη που πλησιάζει και για το όμορφο έθιμο με τα «μαρτάκια». Τα παιδιά έμαθαν ότι το μαρτάκι είναι ένα μικρό βραχιολάκι από άσπρη και κόκκινη κλωστή που το φοράμε στο χέρι για να μας προστατεύει από τον δυνατό ήλιο της άνοιξης.
Γνωρίσαμε καλύτερα τον μήνα Μάρτιο και μάθαμε ότι έχει πολλά όμορφα προσωνύμια. Συζητήσαμε με τα παιδιά γιατί οι άνθρωποι παλιά έδιναν διαφορετικά ονόματα στους μήνες, ανάλογα με τον καιρό και τις δουλειές που έκαναν.
Μάθαμε ότι ο Μάρτης λέγεται Γδάρτης, γιατί μερικές φορές κάνει ακόμα πολύ κρύο. Τον λένε επίσης Παλουκοκάφτη, γιατί παλιά οι άνθρωποι έκαιγαν ακόμη και τα παλούκια για να ζεσταθούν. Ένα άλλο όνομα είναι Ανοιξιάτης, γιατί φέρνει σιγά-σιγά την άνοιξη. Τέλος, γνωρίσαμε και το προσωνύμιο Κλαδευτής, γιατί αυτή την εποχή οι άνθρωποι κλαδεύουν τα δέντρα.
Τα παιδιά άκουσαν τα προσωνύμια και ζωγράφισαν αυτό που τους άρεσε.
Φτιάξαμε και την κούκλα του Μάρτη, την οποία χρωματίσαμε και κόψαμε, ολοκληρώνοντας ευχάριστα και δημιουργικά τις πρώτες ημέρες του Μάρτη.
Υποστηριζόμενο από blogs.sch.gr & Θέμα βασισμένο στο Lovecraft από τον Anders Norén