6ο Γενικό Λύκειο Ηρακλείου

Μια επίσκεψη που άνοιξε μάτια και καρδιές

Την Πέμπτη 23 Απριλίου, μαθητές και μαθήτριες της Γ΄ Λυκείου του 6ου ΓΕΛ Ηρακλείου επισκέφθηκαν το Σωφρονιστικό Κατάστημα Νέας Αλικαρνασσού, στο πλαίσιο μιας δράσης εξωστρέφειας.

Γύρω στις 12 το μεσημέρι, οι πύλες του Καταστήματος άνοιξαν για να υποδεχτούν τα παιδιά. Ο αρχιφύλακας ανέλαβε προσωπικά την ξενάγηση, οδηγώντας τα παιδιά στους χώρους των εργαστηρίων, όπου είδαν με τα ίδια τους τα μάτια όσα δημιουργούν οι κρατούμενοι: κατασκευές από ξύλο και πηλό. Η επίσκεψη περιλάμβανε και την εκκλησία του Αγίου Ελευθερίου, που βρίσκεται εντός του Καταστήματος και έχει φιλοτεχνηθεί με αγιογραφίες, επίσης έργο των κρατουμένων.

Τα παιδιά ανταποκρίθηκαν με τρόπο που έκανε τις συνοδούς περήφανους: με διακριτικότητα, με σεβασμό και με γνήσια περιέργεια έθεσαν ερωτήματα για την εργασία των κρατουμένων, για τη ρουτίνα, για το τι σημαίνει να δημιουργείς μέσα σε συνθήκες στέρησης της ελευθερίας σου. Στο τέλος, ως δώρο αποχαιρετισμού, τους προσφέρθηκαν σαπούνια από το εργαστήριο σαπονοποιίας του Καταστήματος, ένα μικρό αντικείμενο που κουβαλά μια μεγάλη ιστορία.

Μια επίσκεψη που δεν ήταν απλώς εκπαιδευτική. Ήταν μια υπενθύμιση ότι η ανθρώπινη δημιουργικότητα επιβιώνει παντού και ότι η ενσυναίσθηση είναι κι αυτή ένα μάθημα που αξίζει να διδασκόμαστε.

Συνοδοί καθηγήτριες: Άσπα Οικονομάκη (Υποδιευθύντρια) και Αλκινόη Μοσχίδου

Arte Povera στη μουσική: Όταν ο στίχος γίνεται δύναμη

Ένα πρόγραμμα που κανένα σχολείο δεν τόλμησε να κάνει πρώτο. Το 6ο ΓΕΛ Ηρακλείου το τόλμησε.

Φέτος, στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού προγράμματος «Arte Povera στη μουσική», μαθητές και μαθήτριες του σχολείου μας μελέτησαν στίχους της καλλιτεχνικής ομάδας Φθείρομαι (Bloody Hawk, Spave, Epel, Nimbus D) — και το έκαναν με έναν τρόπο που λίγοι είχαν σκεφτεί: όχι ως απλή ακρόαση, αλλά ως λογοτεχνική ανάλυση, ως αναζήτηση νοήματος, ως συνάντηση με την τέχνη.

Η φιλοσοφία της Arte Povera , δηλαδή της τέχνης που γεννιέται από τα λίγα και τα ουσιώδη, έδωσε το πλαίσιο: πώς μια απλή λέξη, ένας ρυθμός, μια προσωπική εξομολόγηση μπορούν να γίνουν τέχνη χωρίς πολυτέλεια, μόνο με ψυχή και σκέψη. Τα παιδιά διάβασαν στίχους που μιλούν για φιλία, μοναξιά, όνειρα και εσωτερικές δυσκολίες και ανακάλυψαν ότι η ραπ δεν είναι μόνο μουσική, είναι λόγος με βάρος και νόημα. Έμαθαν να εντοπίζουν εκφραστικά μέσα, να συνδέουν το προσωπικό βίωμα με το κοινωνικό πλαίσιο και να γράφουν δικούς τους στίχους, απλούς, αυθεντικούς, δικούς τους.

Τον Μάρτιο, η εμπειρία έγινε ακόμα πιο ζωντανή: το σχολείο μας υποδέχτηκε τους μουσικούς Marks και Vanausos και τον παραγωγό Binis, που μοιράστηκαν με τα παιδιά τον κόσμο τους. Η συζήτηση ήταν ειλικρινής και σε βάθος, για στίχους, για μουσική, για το τι σημαίνει να βάζεις τα βιώματά σου σε λέξεις και να τα προσφέρεις σε άλλους. Οι μαθητές έθεσαν ερωτήματα που έδειξαν πόσο σοβαρά είχαν προσεγγίσει το υλικό, και οι καλλιτέχνες ανταποκρίθηκαν με την ίδια σοβαρότητα. Μια συνάντηση που δύσκολα ξεχνιέται.

Το αποτέλεσμα ήταν κείμενα που εντυπωσίασαν: στοχαστικά, ώριμα, γραμμένα από εφήβους που άκουσαν τραγούδια που ακούνε κάθε μέρα και αυτή τη φορά τα άκουσαν αλλιώς. Με τα μάτια ανοιχτά, με ερωτήματα, με λόγια δικά τους. Τους αξίζουν όλα τα συγχαρητήρια.

Ιδιαίτερες ευχαριστίες στον κ. Νίκο Παρμακέλη που μαζί με την υπέροχη ομάδα του έκανε τη βιντεοσκόπηση της συνάντησης.

Υπεύθυνες καθηγήτριες: Αλκινόη Μοσχίδου, Όλγα Ξηροτύρη, Ειρήνη Δοξαστάκη

Arte-Povera-sth-Moysikh

Η Πυριδοξίνη (ξανα)γεννιέται στο 6ο ΓΕΛ Ηρακλείου

Φέτος, το 6ο ΓΕΛ Ηρακλείου υποδέχτηκε για πρώτη φορά μια από τις πιο ξεχωριστές δράσεις που ταξιδεύουν από σχολείο σε σχολείο: την έκδοση της σχολικής εφημερίδας Πυριδοξίνη. Μαθητές και μαθήτριες κάθισαν μπροστά σε λευκές σελίδες και τις γέμισαν με σκέψεις, αναλύσεις, έρευνα και αλήθεια, αυτή τη δική τους αλήθεια, που τόσο συχνά μένει αδικαίωτη.

Το τέταρτο τεύχος φιλοξενεί άρθρα που αγγίζουν ένα εντυπωσιακό εύρος θεμάτων: από τον εθισμό των νέων στο στοίχημα και τις επαγγελματικές επιλογές της Gen Z, μέχρι την ιστορία των Ενετικών Τειχών, τα κρητικά γλέντια, τον μινωικό λαβύρινθο στην Παπούρα και την απαγόρευση του «Τελευταίου Πειρασμού» στη γενέτειρα του Καζαντζάκη, ποιήματα και ανάλυση στίχων των Φθείρομαι.  Άρθρα γραμμένα από νέους που κοιτούν τον κόσμο με περιέργεια, με ουσία, με ήθος.

Τη δράση συντόνισαν οι καθηγήτριες Ιωάννα Βερίγου, Νεκταρία Κοφινάκη και Ίρμα Μιχελιδάκη, με υπεύθυνη έκδοσης την Αλκινόη Μοσχίδου. Συγχαρητήρια αξίζουν σε κάθε μαθητή και μαθήτρια που συμμετείχε, τόσο στη σύνταξη των άρθρων όσο και στη σελιδοποίηση. Ιδιαίτερη ευγνωμοσύνη εκφράζουμε στον κ. Γιάννη Παρμακέλη, που πρόσφερε αφειδώς τις γνώσεις του στη γραφιστική και έδωσε στην εφημερίδα το πρόσωπο που άξιζε. Η εφημερίδα βρίσκεται ήδη στο τυπογραφείο της Νέας Κρήτης και πρόκειται να κυκλοφορήσει αυτές τις μέρες.

Αυτό το τεύχος είναι αφιερωμένο στη Μαρία Μυλωνά, καθηγήτρια του σχολείου μας που έφυγε πολύ νωρίς και άφησε ένα κενό που δεν συμπληρώνεται. Δίδαξε με αγάπη και πάθος, αγόρασε βιβλία με δικά της χρήματα για τη σχολική βιβλιοθήκη, στήριξε μαθητές και συναδέλφους με διακριτική αλλά σταθερή φροντίδα. Ήταν, όπως ακριβώς γράφουν τα παιδιά της στις σελίδες αυτής της εφημερίδας, «η προσωποποίηση της καλοσύνης». Της αφιερώνουμε αυτή την έκδοση με σεβασμό και με αγάπη.

Αλκινόη Μοσχίδου

Λήψη αρχείου