6 ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΖΩΓΡΑΦΟΥ

Ο κάδος που συλλέγουμε τα καπάκια

Η συλλογή με τα καπάκια είναι κάτι το ασυνήθιστο. Όμως όλα τα παιδιά όλων των ηλικιών, συμμετέχουν σε αυτήν την συλλογή ενεργά. Τα πιο πολλά παιδιά μόλις το έμαθαν αντέδρασαν κάπως αρνητικά, όταν όμως άρχισαν να μαζεύονται τα πρώτα καπάκια όλοι ήθελα να βάλουν ένα μικρό σακουλάκι με καπάκια στον κάδο. Ο κάδος δεν είναι ένας συνηθισμένος κάδος, μαύρος και άχαρος, είναι ένας χαρούμενος και πολύχρωμος κάδος, που σε γεμίζει με χαρά μόλις βάλεις το καπάκι σου μέσα. Η συλλογή αυτή μαζεύεται για έναν σκοπό. Να αγοραστεί ένα αναπηρικό καροτσάκι που θα αλλάξει την ζωή ενός παιδιού.

Τελικά κάποια μικρά πράγματα χαρίζουν μεγάλες ευκαιρίες.

Ομάδα Δημοσιογράφων

Άρτεμις Αρμπουνιώτη

Η φιλία είναι ένα πολύ σημαντικό πράγμα γιατί δεν είμαστε μόνοι αλλά παρέα με όλα τα απιδιά. Με τους φίλους μου παίζουμε, διασκεδάζουμε και περνάμε πολύ ωραία. Με τον φίλο μου έχουμε πολλά κοινά όπως να μαζεύουμε τάπες, να κάνουμε συλλογές και πολλά ακόμα. Όλοι οι φίλοι καταλαβαίνουν τα προβλήματα του άλλου και τον υπερασπίζονται με όλη τους τη ψυχή. Η φιλία κρατάει για χρόνια μέχρι να πεθάνουν και οι δύο φίλοι. Όμως πολλοί  φίλοι τσακώνονται και σπάνε τη φιλία τους. Με τα χρόνια βρίσκουμε καινούριους φίλους αλά στην καρδιά μας κρατάμε και τους παλιούς. Τους φίλους τους διαλέγουμε δεν είναι στην τύχη γιατί κάποιοι είναι κακοί.

Ομάδα Δημοσιογράφων

Βαγγέλης Κ.

Ηλίας Δημήτρουλας - ομάδα Σκιτσογράφων

Ζωγραφιώτικο Καρναβάλι 2013

Οι απόκριες όλο και πλησιάζουν, τα αποκριάτικα πάρτι αρχίζουν. Όλοι κάτι θα ντυθούμε. Υπάρχουν πολλά καρναβάλια. Κάποια από τα πιο γνωστά καρναβάλια είναι της Πάτρας και του Ρεθύμνου. Το Ζωγραφιώτικο καρναβάλι δεν είναι τόσο γνωστό όσο αυτά. Στις 10 Μαρτίου γίνεται αυτό το καρναβάλι. Το 6^ο και 5^ο δημοτικό σχολείο πήραν μέρος με τις στολές των πειρατών και των δουκισσών.

Ομάδα Gossip

Κωνσταντίνα Πάνου

Η Παρίς Σεν Ζερμέν αγόρασε τον διάσημο και τον πιο πλούσιο ποδοσφαιριστή στον κόσμο Ντέιβιντ Μπέκαμ. Τον αγόρασε τον περασμένο μήνα και του έκανε συμβόλαιο μέχρι το καλοκαίρι με  3.500.000€ και αυτός τα έδωσε για φιλανθρωπίες.

Ομάδα Gossip

Μιχάλης Βλασσόπουλος

ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΟΠΩΣ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΚΑΝ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 16 -3-

2013

ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΚΡΟΚΟΔΕΙΛΟΥ

Ο Γκάτορ, ο μικρός κροκόδειλος, μετακόμισε σε ένα καινούργιο σπίτι στην όχθη της λίμνης του μεγάλου δάσους.

Τώρα μουτρωμένος κοιτάζει από το παράθυρο και αναστενάζει. Έχει επιθυμήσει τους φίλους του, τα ζώα του βάλτου. Μα πιο πολύ από όλους του λείπει ο Μπάρτι, ο ιπποπόταμος.

Σήμερα θα γνωρίσει το καινούργιο του σχολείο. Ευτυχώς θα πάει εκεί μαζί με τη μαμά του. Ο Γκάτορ και η μαμά του περπατούν σε ένα δρόμο γεμάτο δέντρα.

«Είναι μακριά ακόμα;» ρωτάει ο Γκάτορ.

«Όχι», λέει η μαμά. «Να, φάνηκε το σχολείο σου!»

Ο Γκάτορ βλέπει ένα μικρό κτήριο. Στην αυλή του παίζουν πολλά ζώα: σκίουροι, πουλιά, φίδια, ποντίκια, λαγοί, κουνάβια, βατράχια.

Η μαμά και ο Γκάτορ πλησιάζουν. Μόλις τους βλέπουν όμως τα ζώα αφήνουν το παιχνίδι και σκορπίζονται ολόγυρα.

«Βοήθεια!» φωνάζει το ποντίκι. «Πώς είναι έτσι αυτό το ζώο;»

«Δεν έχω ξαναδεί κάτι παρόμοιο» λέει το φίδι σφυριχτά.

«Ποπό, πόσο χοντρό και μακρύ είναι! Και τι κοφτερά δόντια έχει!» κοάζει ο βάτραχος και πηδάει μακριά.

Ο Γκάτορ κοιτάζει γύρω του. Νιώθει πολύ δυστυχισμένος και κρατάει σφιχτά το πόδι της μαμάς του.

Η δασκάλα κουκουβάγια πετώντας έρχεται στην αυλή. Εκτός από δασκάλα είναι και διευθύντρια του σχολείου.

«Καλώς ήρθες στο σχολείο μας! Ακριβώς στην ώρα σου έφθασες! Σε λίγο θα αρχίσουμε το μάθημα», λέει καλωσορίζοντας τον Γκάτορ.

«Εγώ τώρα να πηγαίνω. Σε λίγες ώρες θα ξαναέρθω να σε πάρω», λέει η μαμά και δίνει ένα ζεστό φιλί στο κροκοδειλάκι της. Ο Γκάτορ κουνάει το κεφάλι του και παρακολουθεί τη μαμά του που απομακρύνεται από το σχολείο. Ξεροκαταπίνει. Νιώθει έναν κόμπο στο λαιμό του και του έρχεται να κλάψει.

Τα ζώα τον παρατηρούν από μακριά.

«Εσύ τι είδους ζώο είσαι;» ρωτάει το κουνάβι.

«Είμαι ένας κροκόδειλος» λέει σιγανά ο Γκάτορ.

«Ένας κρο κρο τι;» ρωτάει κοροϊδευτικά το ποντικάκι.

«Ένας κροκόδειλος!» λέει γελώντας δυνατά το κουνέλι.

«Ένας κροκόδειλος με παράξενα τεράστια δόντια!»

Ο Γκάτορ δεν ξέρει προς τα πού να κοιτάξει.

«Όλοι στη γραμμή σας τώρα: Αρχίζουμε μάθημα» λέει δυνατά η κουκουβάγια δασκάλα. Ο Γκάτορ βάζει το κεφάλι του στη μισάνοιχτη πόρτα προσπαθώντας να μπει στην τάξη. Οι ώμοι του όμως σκαλώνουν και δεν μπορεί να προχωρήσει περισσότερο.

«Είμαι μεγαλόσωμος και δεν χωράω» λέει ακόμα πιο λυπημένος.

Τα ζώα ξεκαρδίζονται στα γέλια με το πάθημα του Γκάτορ.

«Ησυχάστε, παρακαλώ! Δεν υπάρχει τίποτα για γέλια!» λέει αυστηρά η κουκουβάγια δασκάλα και κοιτάζει με συμπάθεια το κροκοδειλάκι.

«Εσύ μείνε απ’ έξω» του λέει. «Παρακολούθησε το μάθημα από το παράθυρο. Κι εγώ πολύ γρήγορα θα βρω μια λύση.»

Ο Γκάτορ κοιτάζει από το παράθυρο μέσα στην τάξη. Τα ζώα κάθονται σε κύκλο και παρακολουθούν την κουκουβάγια δασκάλα τους να κάνει το μάθημα.

Ο Γκάτορ αναστενάζει και στο μάγουλό του κυλάει ένα δάκρυ. Να ήταν τώρα στο παλιό του σχολείο! Εκεί κανείς δεν θα τον κορόιδευε.

Την άλλη μέρα ο Γκάτορ δε σηκώνεται από το κρεβάτι του.

«Πονάει η κοιλιά μου!» λέει στριφογυρίζοντας. Η μαμά τον ακουμπά στο μέτωπο. «Δεν έχεις πυρετό» του λέει. Κι εκείνος της απαντά: «Ε, τότε πονάει η κοιλιά μου χωρίς πυρετό» και τραβάει το πάπλωμά του μέχρι το κεφάλι. «Στο σχολείο δεν θα ξαναπάω ποτέ! Ποτέ!» σκέφτεται.

Ο Γκάτορ και την επόμενη μέρα είναι άρρωστος. «Πονάει ο λαιμός μου» λέει και βήχει δυνατά.

Η μαμά τον ακουμπά πάλι στο μέτωπο και του ξαναλέει ότι δεν έχει πυρετό.

«Ε, τότε βήχω χωρίς να έχω πυρετό» της απαντά το κροκοδειλάκι και ξανατραβάει το πάπλωμα μέχρι το κεφάλι του.

«Στο σχολείο δεν θα ξαναπάω ποτέ πια!» σκέφτεται. «Ποτέ πια!»

Ο Γκάτορ την επόμενη μέρα βρίσκει άλλη δικαιολογία! Αυτή τη φορά ανακατεύεται το στομάχι του.

«Εσύ δεν είσαι άρρωστος. Δεν έχεις πυρετό» λέει η μαμά.

«Δεν έχω πυρετό, αλλά ανακατεύεται το στομάχι μου» της απαντά και τραβάει για τα καλά το πάπλωμα μέχρι το κεφάλι του.

«Για στάσου να δω! Εσύ έχεις άλλο πρόβλημα!» λέει η μαμά.

«Όχι, δεν έχω άλλο πρόβλημα! Ανακατεύεται το στομάχι μου» αντιδρά ο Γκάτορ. Και αυτή τη φορά κουκουλώνεται με το πάπλωμά του ολόκληρος.

Και ξαφνικά χτυπάει το κουδούνι του σπιτιού. Η μαμά ανοίγει την πόρτα. Ο Γκάτορ ακούει πολλές φωνές. Είναι οι φωνές από τα ζώα της τάξης του.

Πρώτα μπαίνει στο δωμάτιό του η κουκουβάγια δασκάλα. Μετά δυο πουλιά, ένα φίδι, ένα κουνάβι, πέντε ποντίκια και στο τέλος ένας βάτραχος με γυαλιά. Όλοι κάθονται γύρω από το κρεβάτι του Γκάτορ.

«Ήρθαμε να επισκεφτούμε τον άρρωστο» λέει η κουκουβάγια δασκάλα. «Πώς είσαι;» τον ρωτάει.

«Είμαι άρρωστος» λέει ο Γκάτορ. «Ανακατεύεται το στομάχι μου».

«Θέλουμε να σου πούμε κάτι» λέει ο ποντικούλης. «Σου ζητάμε συγγνώμη που σε κοροϊδέψαμε». Και όλα τα ζώα κουνώντας το κεφάλι τους συμφωνούν μαζί του.

«Η δασκάλα μας είπε ότι κολυμπάς πολύ ωραία!» κοάζει ο βάτραχος. «Και ότι ξέρεις πολλά παιχνίδια!» συμπληρώνει ο ποντικούλης.

«Σου έχουμε μια έκπληξη» συνεχίζει ο βάτραχος. «Αφού γίνεις καλά, θα μεγαλώσουμε το σχολείο. Τότε και εσύ θα χωράς μέσα!»

«Αλήθεια;» ρωτάει ο Γκάτορ. «Δηλαδή, δε θα χρειάζεται να κάθομαι απ’ έξω μπροστά στο παράθυρο; Δεν θα με κοροϊδεύετε πια;»

«Σε καμιά περίπτωση δεν θα το ξανακάνουμε» λέει σφυριχτά το φίδι. Με ένα πήδημα, ο Γκάτορ σηκώνεται από το κρεβάτι.

«Αισθάνομαι καλύτερα. Δεν είμαι πια άρρωστος. Μπορούμε αμέσως να αρχίσουμε να μεγαλώνουμε το σχολείο» φωνάζει ενθουσιασμένος.

Ο Γκάτορ με τα υπόλοιπα ζώα της τάξης του πάνε στο σχολείο. Η κουκουβάγια δασκάλα τούς στρώνει αμέσως στη δουλειά. Οι κάστορες ροκανίζουν δέντρα. Τα πουλιά μεταφέρουν κλαδιά. Ο Γκάτορ τραβά και κουβαλάει τους μεγάλους κορμούς. Τα φίδια δένουν με το σώμα τους τους κορμούς των δέντρων. Οι λαγοί και τα ποντίκια χοροπηδώντας στρώνουν το χώμα. Και ο βάτραχος με τα γυαλιά οργανώνει τις διάφορες δουλειές. Το χτίσιμο του σχολείου επιτέλους τελειώνει.

«Όλοι στη γραμμή» λέει η κουκουβάγια δασκάλα.

«Πρώτος να μπει στην τάξη ο Γκάτορ».

Ο μικρός κροκόδειλος βήχει και νιώθει να ζαλίζεται. «Θα χωρέσω άραγε να μπω στην τάξη;» αναρωτιέται με αγωνία.

«Άντε, μπες μέσα!» του λένε όλα τα ζώα με μια φωνή.

Από την πόρτα ο Γκάτορ βάζει πρώτα το κεφάλι του, ύστερα το σώμα του και τελευταία την ουρά του. Έτσι μπαίνει ολόκληρος μέσα στην τάξη. Παίρνει μια βαθιά ανάσα. Επιτέλους, τα κατάφερε!

Τώρα ο Γκάτορ μαζί με τους καινούργιους του φίλους παρακολουθεί χαρούμενος το μάθημα…