3 Δεκεμβρίου γιορτάζεται η παγκόσμια ημέρα αναπήρων. Με αυτό σαν αφορμή διδάχθηκαν τα παιδιά την τυφλόμυγα.
Χαλκή Μυία (τυφλόμυγα)
Κανόνες του παιχνιδιού από τα αρχαία χρόνια: Δένανε με ένα μαντίλι τα μάτια ενός παιδιού και έλεγε: “χαλκή μύγα θα κυνηγήσω” και οι άλλοι αποκρίνονταν: “θα κυνηγήσεις μα δεν θα την πιάσεις” και τον χτυπούσαν με τις ζώνες τους μέχρι να πιάσει ένα παιδί. Αλλιώς το παιχνίδι λεγόταν μυίνδα, δραπετίνδα, ψηλαφίνδα. Στη Βισαλτία παιζόταν σε ανοιχτούς χώρους με το όνομα «Τύφλα βουβάλα» και ο χώρος του παιχνιδιού περιοριζόταν με ένα μεγάλο σκοινί που ήταν δεμένο στις άκρες. Οι συνεχείς μετακινήσεις των παιδιών άλλαζαν τα όρια του παιχνιδιού, πράγμα που δυσκόλευε τον ρόλο της μάνας.
Στόχος η μύηση και η ενσυναίσθηση προς τους τυφλούς.
Δρόμος τυφλών.
Αθλητές τυφλοί ή με μερική όραση κατατάσσονται, σε τρεις κατηγορίες 11, 12 και 13.
Στόχος η κατανόηση και η εντρύφηση στις άλλες αισθήσεις που αναπτύσσουν οι αθλητές με μειωμένη ή καθόλου όραση.
Άλμα εις μήκος για αθλητές με μειωμένη όραση και τυφλούς.
Στόχος η συζήτηση πάνω σε θέματα τυφλότητας. Η κυρία ανάγκη τους πηγάζει από τη δύναμη της θέλησης τους.
