Στο τέταρτο και τελευταίο για φέτος Εργαστήριο Δεξιοτήτων ασχοληθήκαμε με την ανακύκλωση και την προστασία του περιβάλλοντος γενικά. Μέσα από εκπαιδευτικά βίντεο, παραμύθια, κατασκευές και φύλλα εργασίας, μάθαμε τι μπορούμε να κάνουμε για να προστατεύσουμε το σπίτι μας, τον πλανήτη Γη. Κατανοήσαμε τη διαδικασία της ανακύκλωσης και γνωρίσαμε τους διαφορετικούς κάδους και τα ανακυκλώσιμα υλικά που πηγαίνουν στον κάθε κάδο. Μιλήσαμε για τις μικρές αλλαγές που μπορούμε να κάνουμε στην καθημερινή μας ζωή για να προστατέψουμε την ατμόσφαιρα και τα δάση, την πηγή οξυγόνου μας.

Στο πλαίσιο αυτό, επισκέφτηκε το σχολείο μας η κ. Ελένη Αντωνακοπούλου, υπεύθυνη περιβαλλοντικής εκπαίδευσης της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, η οποία μας μίλησε και αυτή αναλυτικότερα για τα παραπάνω πολύ σημαντικά θέματα για το μέλλον του πλανήτη, αλλά και κατ’ επέκταση το δικό μας.

Παίξαμε όμως και ένα υπέροχο παιχνίδι στην αυλή μαζί της. Με τη βοήθεια ενός καθρέφτη, γίναμε για λίγο πουλιά και αναζητήσαμε το κατάλληλο κλαδί για να χτίσουμε τη φωλιά μας.

Τέλος, για την τελευταία μας εκδρομή για φέτος, διαλέξαμε να επισκεφτούμε την Πλαζ όπου για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά ο Δήμος Πατρέων σε συνεργασία με το Τμήμα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης διοργάνωσαν την Εβδομάδα Περιβάλλοντος. Εκεί επιδείξαμε τις γνώσεις μας στην ανακύκλωση, μάθαμε τρόπους να εξοικονομούμε νερό και φυσικά παίξαμε: χορέψαμε γαϊτανάκι και συμμετείχαμε σε γυμναστικά παιχνίδια! Περάσαμε υπέροχα!

Στο τρίτο εργατήριο δεξιοτήτων ασχοληθήκαμε με τους πλανήτες και τη θέση της Γης στον γαλαξία μας.

Μετρήσαμε τους πλανήτες στο ηλιακό μας σύστημα και τοποθετήσαμε τη Γη στη δική της τροχιά. Γίναμε κι εμείς πλανήτες και χορέψαμε γύρω από τον ήλιο. Κατανοήσαμε την εναλλαγή μέρας και νύχτας, αλλά και των εποχών. Κάναμε ομαδικές και ατομικές εργασίες. Το θέμα κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον των παιδιών και το διασκέδασαν.

Το δεύτερο εργαστήριο δεξιοτήτων αφορά στη διαφορετικότητα και τη γνωριμία μας με τα άτομα με ιδιαίτερες ικανότητες. Σκοπός μας ήταν τα παιδιά να έρθουν σε επαφή με τη νοηματική γλώσσα και τη γλώσσα Μπράιγ, ώστε να μπορέσουν να αντιληφθούν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι άνρθωποι με προβλήματα ακοής και όρασης. Παράλληλα, μιλήσαμε για τις κινητικές δυσκολίες που μπορεί να έχουν κάποιοι άνθρωποι, ωστόσο δεν αποτελούν τροχοπέδη στην καθημερινότητά τους. Είναι ένα ευαίσθητο θέμα που προσπαθήσαμε να προσεγγίζουμε βάζοντας θεμέλια στη σκέψη των παιδιών και δίνοντάς τους ερεθίσματα.

Με κλειστά μάτια, το ένα παιδί βοηθούσε έναν συμμαθητή του να περιηγηθεί στο χώρο.

Με τα μάτια κλειστά, αναγνωρίσαμε μουσικά όργανα και με την αφή μας τα πρόσωπα των φίλων μας.

Γνωρίσαμε τη γραφή Μπράιγ και βρήκαμε το αρχικό του ονόματός μας. Στη συνέχεια το φτιάξαμε με πλαστελίνη και έπειτα το ζωγραφίσαμε.

Αφού μιλήσαμε για τα άτομα με κινητικές δυσκολίες, είδαμε ανθρώπους που έχουν καταφέρει να φτιάξουν σπουδαία έργα, ζωγραφίζοντας με το στόμα. Αυτό προσπαθήσαμε να κάνουμε κι εμείς και αντιληφθήκαμε πόσο δύσκολο και απαιτητικό είναι.

Τέλος, δεχτήκαμε στην τάξη μας τον δάσκαλο νοηματικής γλώσσας, ο οποίος είναι και ο ίδιος κωφός. Μας μίλησε για τη ζωή του και μας έφερε σε επαφή με λέξεις και εκφράσεις στη νοηματική γλώσσα. Μάθαμε και φτιάξαμε το αρχικό του ονόματός μας στη νοηματική γλώσσα.

Διαβάσαμε ιστορίες που μας ενεπνευσάν και έγιναν το ερέθισμα για να φτιάξουμε μια ομαδική εργασία με θέμα “Ένας κόσμος για όλους” όπου τα παιδιά μπορούν και έχουν τη δυνατότητα να παίζουν, να αθλούνται, να συνυπάρχουν χωρίς προβλήματα και δυσκολίες.

Μαθαίνουμε πόσο σημαντικό είναι να λειτουργούμε όλοι μαζί σαν μια ομάδα και να συνεργαζόμαστε. Όλοι είμαστε αναπόσπαστο κομμάτι της, όπως τα κομμάτια ενός παζλ.

Φωνάζουμε δυνατά: “Σαν το παζλ κι εγώ, κομμάτι της ομάδας μου σημαντικό!”

Μιλήσαμε για αυτά που μπορούμε να κάνουμε με τα χέρια μας: τα όμορφα, αλλά και τα άσχημα. Αποφασίσαμε, φυσικά, ότι εμείς επιλέγουμε τα όμορφα. Σχεδιάσαμε, κόψαμε χεράκια και με αυτά παίξαμε παιχνίδια  συνεργασίας και εμπιστοσύνης.

Οι αφίσες θα στολίζουν τις τάξεις μας, για να μας θυμίζουν την υπόσχεση που δώσαμε: τα χέρια δεν είναι για να δέρνουν! Είμαστε όλοι φίλοι και αγαπημένοι!