Επίσκεψη στο Πολεμικό Μουσείο
Στιγμιότυπα από την επίσκεψη της ΣΤ’ τάξης στο Πολεμικό Μουσείο. Παιδιά και εκπαιδευτικοί ξεναγήθηκαν στους χώρους, είδαν τα εντυπωσιακά εκθέματα και γύρισαν ενθουσιασμένοι στο σχολείο! 
19 Μαΐου – Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου
Η 19η Μαΐου αποτελεί, για τους απανταχού Έλληνες ποντιακής καταγωγής, μια ημέρα ορόσημο, ημέρα τιμής και μνήμης της Γενοκτονίας των προγόνων μας. Παράλληλα, αποτελεί την κορύφωση των δράσεων υπέρ των επιδιώξεών μας για τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Ανατολής, αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος με αφορμή τις εκδηλώσεις Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. 
«Απώτερος σκοπός του αγώνα μας για Διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας, τίθεται η πρόληψη και η αποτροπή παρόμοιων εγκλημάτων, τα οποία, δυστυχώς, εξακολουθούν να ταλανίζουν την ανθρωπότητα», υπογραμμίζει η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος.
Η λέξη «εξολοθρεύτηκαν», είναι μάλλον λίγη για να περιγράψει τη φρίκη εκείνης της εποχής. Ομαδικές εκτελέσεις, αποκεφαλισμοί, παλουκώματα. Για τα γυναικόπαιδα και τους ηλικιωμένους, η «συνταγή» εξολόθρευσης είχε πορείες θανάτου στην ενδοχώρα. Επρόκειτο για εξοντωτικές, χωρίς στοιχειώδη σίτιση, χωρίς νερό, χωρίς ανάπαυση πορείες. Σε αυτή τη φρίκη, όσοι πέθαιναν από την ταλαιπωρία ήταν οι «τυχεροί». Υπό τα αδιάφορα βλέμματα Τούρκων χωροφυλάκων, οι Τσέτες άρπαζαν τυχαία θύματα, τους οποίους εκτελούσαν με φρικιαστικούς και βασανιστικούς τρόπους. Οι δε βιασμοί γυναικών, νεαρών και ηλικιωμένων, εγκύων, ανηλίκων κοριτσιών και αγοριών ήταν στην ημερήσια διάταξη. Για τους άνδρες, οι Νεότουρκοι επεφύλασσαν υποχρεωτική «στρατολόγηση» στα «Αμελέ Ταμπουρού», Τάγματα Εξοντώσεως σε στρατόπεδα συγκέντρωσης για εργασία χωρίς σίτιση, μέχρι θανάτου. Πρακτικές που ο Χίτλερ, αργότερα, θαύμασε και υιοθέτησε στη δική του «Τελική Λύση».
Αλλά δεν ήταν μόνο αυτά. Βιασμοί, ξυλοδαρμοί, βασανισμοί καταγράφονταν σε διάφορα μέρη του Πόντου, ενώ στα χωριά Πάτλαμα και Μάλαχα, οι κάτοικοι εξωθήθηκαν από τους Νεότουρκους να στριμωχτούν στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Εκεί μέσα βρήκαν φρικτό θάνατο, καθώς τους έκαψαν ζωντανούς. Πτώματα πεταμένα παντού, κεφάλια καρφωμένα επάνω σε παλούκια, σε εξοντωτικές και χωρίς στοιχειώδη σίτιση και ανάπαυση πορείες, έχασαν τη ζωή τους πολλοί Έλληνες.
Προηγουμένως, η επιχείρηση εξόντωσης των Ποντίων είχε στοχεύσει αρχικά στους προκρίτους. Δάσκαλοι, ιερείς, μητροπολίτες, έμποροι, δικηγόροι, γραμματικοί, δημοσιογράφοι, όλοι συνελήφθησαν. Ακολούθησαν πρόχειρες, γρήγορες, στημένες δίκες, με την ίδια, πάντα, ποινή: Εις θάνατον. Όλοι τους εκτελέστηκαν.
Ο Πόντος είχε γεμίσει πτώματα. Οι Τούρκοι δεν επέτρεπαν την ταφή. Όσοι δεν έφευγαν, θα εκτελούνταν. Και τα άψυχα σώματά τους θα γίνονταν βορά σε λύκους, σκυλιά, τσακάλια, γύπες. Έτσι, όσοι γλίτωσαν, είχαν μόνο ένα δρόμο: Αυτόν του ξεριζωμού. Οι μνήμες, οι περιουσίες τους, τα χωράφια, τα ζώα τους, τα σπίτια τους, όλα έμειναν πίσω. Μαζί τους, ό,τι χώραγε στο δισάκι. Κάμποσα ρούχα, τις εικόνες των Αγίων, ελάχιστα χρυσαφικά και στο στόμα η ελπίδα. “Η Ρωμανία κι αν επέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο”. Κι έφτασαν πίσω στην Ελλάδα, περιγράφοντας ότι «τραβήξαμε του Χριστού τα Πάθη».
Πίσω τους, έμειναν οι κόποι αιώνων. Δύσκολο να τους αποτιμήσει κανείς σε λεφτά. Επιστήμονες υπολογίζουν ότι η κτηματική περιουσία που άφησαν πίσω τους οι ξεριζωμένοι Έλληνες του Πόντου ξεπερνά τις 25 εκατ. χρυσών τουρκικών λιρών, ενώ οι Τούρκοι άρπαξαν και την κινητή περιουσία τους. Κοσμήματα, έπιπλα, ρούχα, λεφτά, χρεόγραφα, που αποτιμώνται σε 89,95 εκατομμύρια χρυσές τουρκικές λίρες.
Η καταστροφή ήταν ανείπωτη. Όσα κι αν έλεγαν, όποιος και αν έλεγε, όσες φωτογραφίες και αν τράβηξαν οι φωτογράφοι της εποχής, η φρίκη δεν ήταν δυνατό να αποτυπωθεί. Μεγάλη τεχνίτης του λόγου, η Αμερικανίδα δημοσιογράφος Έθελ Τόμσον, τη είδε με τα μάτια της, αλλά δυσκολευόταν να την αποδώσει: «Στο δρόμο», έγραφε η Τόμσον, «συναντούσαμε ομίλους γερόντων, παιδιών, σε μια ατέλειωτη πορεία μαρτυρίου, όπου έπεφταν νεκροί από την εξάντλησιν και από τα χτυπήματα των συνοδών Τούρκων. Οι περισσότεροι εκλιπαρούν τον θάνατον. Στην πόλη Μεζερέχ, ξαφνικά ακούσαμε φωνές περίπου τριακοσίων μικρών παιδιών μαζεμένα σε κύκλο. Είκοσι τσανταρμάδες – χωροφύλακες που κατέβηκαν από τα άλογα τους, χτυπούσαν σκληρά και ανελέητα τα παιδιά με τα μαστίγια και τα τρυπούσαν με τα ξίφη τους για να μην κλαίνε. Το θέαμα ήτο πρωτοφανές, φρικώδες! Τα παιδάκια έσκυβαν κι έβαζαν τα χεράκια τους πάνω στο κεφάλι για ν’ αποφύγουν τα χτυπήματα. Μία μητέρα που όρμησε για να σώσει το παιδί της, δέχτηκε το ξίφος στην καρδιά κι έπεσε κατά γης! Πάθαμε νευρική κρίση! Παντού βλέπαμε πτώματα γυναικών, παιδιών και γερόντων. Η Αμερικανική Υπηρεσία υπολογίζει τους ΄Ελληνες που εξολόθρευσαν οι Τούρκοι στην Σεβάστεια, σε τριάντα χιλιάδες».
Η Τόμσον ήταν υπό την προστασία Αμερικανικής Επιτροπής, η οποία περιόδευε στην περιοχή. Ο επικεφαλής της Επιτροπής, Ταγματάρχης Όουελ, καταγράφει: «Από τις 30.000 εκτοπισθέντες Έλληνες, εκ των παραλίων του Πόντου το 1921 στο Χαρπούτ, έφτασαν μόλις 5.000! Οι άλλοι εκτελέστηκαν ή πέθαναν στον μακρύ δρόμο της εξορίας. Μετρήσαμε καθ’ οδόν 3.000 πτώματα κατά μήκος των οδών, βορά των σκύλων, των λύκων και των γυπαετών, διότι απαγορεύουν οι Τούρκοι στους συγγενείς τους να τους θάψουν! Τούρκοι αξιωματικοί και στρατιώτες προβαίνουν σε ανήκουστους βιασμούς γυναικών και παρθένων, τας οποίας εγκαταλείπουν ημιθανείς επί των οδών «για να ψοφήσουν εκεί» όπως έλεγαν… Είναι απερίγραπτος ο κυνισμός τους, που ομολογούν ότι μέσα από τις μάζες των εκτοπισμένων συλλαμβάνουν γυναίκες και τις οδηγούν στα χαρέμια τους».
Μέχρι το 1944, η λέξη γενοκτονία δεν υπήρχε. Την εισήγαγε ο Πολωνοεβραίος δικηγόρος Ράφαελ Λέμκιν. Ο Λέμκιν, από τη δεκαετία του 1930, έκανε μια εκστρατεία για την ανάπτυξη διεθνούς δικαίου που θα βοηθούσε στην αποτροπή τέτοιων εγκλημάτων. Σε αυτό, τον ώθησαν η σφαγή περίπου 3.000 Ασσυρίων Χριστιανών από το Ιρακινό κράτος τον Αύγουστο του 1933, σε συνδυασμό με τις μνήμες των σφαγών Αρμενίων, Ασσυρίων και Ελλήνων από τους Τούρκους μεταξύ 1914 και 1924. Όταν ο Λέμκιν κατέγραφε τη σφαγή των Ελλήνων του Πόντου, δε φανταζόταν πως κάποτε θα σχημάτιζε με με το ελληνικό συνθετικό «γένος» και το λατινικό «cide» (δολοφονία) τη λέξη που θα την περιέγραφε και θα περιέγραφε τον αφανισμό των Εβραίων της Ευρώπης από τους ναζί.
Για τους αμφισβητίες της Γενοκτονίας, ο Λέμκιν ερμηνεύει τον όρο βάσει της ιδέας «ενός συντονισμένου σχεδίου το οποίο βασίζεται σε μια σειρά από συγκεκριμένες ενέργειες, οργανωμένου χαρακτήρα, και αποβλέπει στην καταστροφή των βασικών θεμελίων της ζωής εθνικών ομάδων, με απώτερο στόχο τη βιολογική εξάλειψή τους». Στην Ελλάδα, ο νόμος 2193/94, που δημοσιεύτηκε στις 11 Μαρτίου 1994 στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (Φύλλο 32 Α’) καθιερώνει την 19η Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Όχι ότι θα ξεχνιόταν ποτέ…
(Πηγή: https://www.protothema.gr)
Πασχαλινές κατασκευές
Τα παιδιά της ΣΤ’ τάξης υποδέχονται το Πάσχα φτιάχνοντας όμορφες λαμπάδες και τα παιδιά της Α’ τάξης πολύχρωμα πασχαλινά αυγά! Καλό Πάσχα και καλή Ανάσταση σε όλους!
Easter Egg Hunt
Σύμφωνα με το αγγλικό έθιμο, ο πασχαλινός λαγός (easter bunny) κρύβει τα πασχαλινά αυγά σε διάφορα μέρη και καλεί τα παιδιά να πάνε να τα βρουν. Ο λαγός αυτός επισκέφθηκε και το σχολείο μας και τα παιδιά επιδόθηκαν και φέτος με μεγάλη χαρά στο κυνήγι των κρυμμένων αυγών. Και του χρόνου!
Εμβολιασμός έναντι του κοκκύτη – Συστάσεις της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών
Ο κοκκύτης είναι μια μικροβιακή λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος με υψηλή μεταδοτικότητα. Η μετάδοση από άτομο σε άτομο γίνεται με σταγονίδια ή με άμεση επαφή με εκκρίσεις από το αναπνευστικό σύστημα νοσούντων ατόμων. Άτομα με ήπια συμπτωματολογία που δεν γνωρίζουν ότι έχουν το νόσημα μπορούν να το μεταδώσουν. Ο κοκκύτης μπορεί να προκαλέσει σοβαρή νόσο σε άτομα όλων των ηλικιών, αλλά τα βρέφη διατρέχουν το μεγαλύτερο κίνδυνο.
Τους τελευταίους μήνες αρκετές χώρες της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων και η χώρα μας, καταγράφουν αύξηση των κρουσμάτων κοκκύτη. Η προστασία των βρεφών από σοβαρή νόσηση και θάνατο επιτυγχάνεται μέσω του έγκαιρου εμβολιασμού, ο οποίος ξεκινά το δεύτερο μήνα της ζωής και ολοκληρώνεται σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα εμβολιασμού. Ειδικότερα, το εμβόλιο DtaP χορηγείται κατά το δεύτερο, τέταρτο, έκτο, δέκατο πέμπτο έως δέκατο όγδοο μήνα της ζωής και στα τέσσερα έως έξι έτη, ενώ το εμβόλιο TdaP χορηγείται στην ηλικία έντεκα έως δώδεκα ετών, μεταξύ δεκαοχτώ έως εικοσιπέντε ετών και μετά ως αναμνηστική δόση TdaP ανά δεκαετία.
Για περαιτέρω πληροφορίες και οδηγίες επικοινωνείτε με τους αρμόδιους ιατρούς.
22 Απριλίου – Ημέρα της Γης
Εργασίες των παιδιών της Ε’ τάξης όπου αποτυπώνονται οι προβληματισμοί τους για τα περιβαλλοντικά θέματα που αντιμετωπίζει ο πλανήτης μας και οι προτάσεις τους για ένα καλύτερο αύριο! 
Εκπαιδευτική επίσκεψη
Οι Α’ και Β’ τάξεις του σχολείου μας πραγματοποίησαν εκπαιδευτική επίσκεψη στο αγρόκτημα “Farma moo”, στο Διόνυσο Αττικής. Τα παιδιά ήρθαν σε άμεση επαφή με τη φύση παρατηρώντας τα ζώα της φάρμας, φυτεύοντας και παίζοντας σε μια υπέροχη έκταση ανάμεσα στα βουνά! 
Ο Ακάθιστος ύμνος
Βρισκόμαστε στο 626 μ.Χ. Η Κωνσταντινούπολη, η όμορφη και ισχυρή πρωτεύουσα του Βυζαντίου, βρίσκεται σε μεγάλο κίνδυνο. Ο αυτοκράτοράς της, ο Ηράκλειος, απουσιάζει σε μια μεγάλη εκστρατεία, με το πιο επίλεκτο μέρος του στρατού και πολεμάει τους Πέρσες, που ήταν γνωστοί εχθροί του Βυζαντίου. Κι έτσι η Πόλη έχει σχεδόν αδειάσει από στρατιώτες.
Σκοπός του αυτοκράτορα, να φέρει πίσω τον Τίμιο Σταυρό, που τον είχαν πάρει για λάφυρο οι Πέρσες. Κι ενώ τα μάτια όλων είναι στραμμένα στα μακρινά σύνορα του Κράτους, εκεί όπου πολεμούσε ο Ηράκλειος, ξαφνικά θλιβερές ειδήσεις αναστατώνουν τους κατοίκους της Κωνσταντινούπολης. Τι είχε συμβεί; Οι Πέρσες κατόρθωσαν να παραπλανήσουν τον Ηράκλειο. Κι ενώ αυτός πολεμούσε μαζί τους, Περσικός στρατός ήρθε από την ξηρά, περικύκλωσε την Κωνσταντινούπολη, ενώ ταυτόχρονα από τη θάλασσα παρουσιάστηκε κι άλλος εχθρός, οι Άβαροι, που συμμάχησαν με τους Πέρσες.
Η πολιορκία ήταν τρομερή: οι Πέρσες πολιορκούσαν από τη στεριά και οι Άβαροι από τη θάλασσα. Η θέση της Πρωτεύουσας γινόταν πολύ δύσκολη, καθώς ήταν περικυκλωμένη από 100.000 περίπου στρατιώτες. Οι πολιορκητές, με περισσή αλαζονεία έστειλαν το μήνυμά τους, στους κατοίκους: «Μόνο αν γίνετε πουλιά για να πετάξετε ή ψάρια για να κολυμπήσετε, θα σωθείτε από την καταστροφή που σας περιμένει». Όμως στην Πόλη βρισκόταν ένας γενναίος και άγιος άνθρωπος: ο πατριάρχης Σέργιος, ο οποίος αναπτέρωσε το ηθικό των πιστών, με τα φτερά της πίστης στη βοήθεια του Θεού.
Χωρίς να χάσει καιρό έκανε δύο επιστρατεύσεις:
α. Κάλεσε όλους όσοι μπορούσαν να πάρουν όπλα, να τρέξουν στα τείχη, στις επάλξεις για να πολεμήσουν γενναία. Και κρατώντας στα χέρια του, μια θαυματουργό εικόνα της Παναγίας, ευλογούσε τους ηρωικούς υπερασπιστές και τους εμψύχωνε.
β. Ταυτόχρονα, έκανε και μια δεύτερη επιστράτευση, σπουδαιότερη από την πρώτη. Όσοι δεν μπορούσαν να πολεμήσουν, γέροντες, γυναίκες και μικρά παιδιά, επιστρατεύτηκαν στη μεγάλη μάχη της προσευχής. Την ώρα, που γονατιστοί οι στρατιώτες, πάνω στα τείχη, με το χέρι στο όπλο, πολεμούσαν, γονατιστός κι ο λαός, μέσα στις εκκλησιές, με τα χέρια υψωμένα στον ουρανό, έστελνε θερμή ικεσία και προσευχή στον Θεό και στην Υπεραγία Θεοτόκο, την Υπέρμαχο Στρατηγό του Γένους των χριστιανών, παρακαλώντας την να λυπηθεί την Πόλη της και να σπεύσει σε βοήθεια.
Τότε σηκώθηκε σφοδρός άνεμος στη θάλασσα του Βόσπορου και υψώθηκαν πελώρια κύματα. Φοβερός ανεμοστρόβιλος παρασύρει τα πάντα. Πρωτοφανής θαλασσοταραχή. Το ένα μετά το άλλο, τα καράβια των εχθρών αρχίζουν να βουλιάζουν. Πανικός καταλαμβάνει τους εχθρούς. Τρομαγμένοι λύνουν την πολιορκία και αναχωρούν. Οι χριστιανοί από τα τείχη βλέπουν αυτή την απότομη έκβαση της μάχης και κλαίνε από χαρά και συγκίνηση. Κανένας δεν αμφιβάλλει, πως αυτό που έγινε ήταν ένα θαύμα, ένα μεγάλο θαύμα, που έκανε η Παναγία Μητέρα του Χριστού. Αυτή άκουσε τις προσευχές!
Το επόμενο βράδυ, όλοι οι πιστοί μαζεύτηκαν στον ναό της Παναγίας Βλαχερνών. Ο Άγιος Πατριάρχης Σέργιος, οι άρχοντες, οι γενναίοι υπερασπιστές, όλος ο κλήρος και οι χιλιάδες του λαού, εκεί μπροστά στην εικόνα της Παναγίας, που σώζεται μέχρι σήμερα, όρθιοι όλη τη νύχτα, έψαλλαν τον Ύμνο προς την Παναγία, ευχαριστώντας την για τη μεγάλη νίκη.
Ήταν γραμμένος λίγα χρόνια πριν, ο Ακάθιστος Ύμνος, μα εκείνο το βράδυ τον έψαλλαν όλοι μαζί όρθιοι, χωρίς να κάθεται κανένας. Γι’ αυτό και λέγεται Ακάθιστος, επειδή κανένας δεν καθόταν. Κι εκείνο το βράδυ έγινε η σύνθεση του γνωστού μας τροπαρίου: «Τῇ Ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ τά νικητήρια…». Ο Ακαθιστος Ύμνος είναι γνωστός και ως Χαιρετισμοί. Τα θαυμάσια «Χαίρε», 144 τον αριθμό, που απευθύνουμε προς την Παναγία επαναλαμβάνοντας το «Χαίρε» του αρχαγγέλου Γαβριήλ, όταν παρουσιάστηκε την Παναγία και της είπε ότι θα γεννήσει τον Σωτήρα του κόσμου. «Χαίρε Κεχαριτωμένη» της είπε ο άγγελος.
Οι Χαιρετισμοί αποτελούνται από 24 τροπάρια, που το καθένα αρχίζει από ένα γράμμα του αλφαβήτου. Αρχίζει από το Α και τελειώνει στο Ω. Όλα αυτά τα τροπάρια έχουν σαν περιεχόμενό τους, τα σπουδαιότερα γεγονότα της ανθρωπότητας: τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και τη Γέννηση του Χριστού μας, που είχαν θαυμάσια και σωτήρια αποτελέσματα για όλη την ανθρωπότητα.
Αυτό τον Ακάθιστο Ύμνο τον ακούμε τη Μεγάλη Σαρακοστή. Κάθε Παρασκευή ψέλνεται μια στάση του Ακάθιστου Ύμνου, με 6 γράμματα. Και την τελευταία Παρασκευή ψέλνεται ολόκληρος ο Ακάθιστος Ύμνος, δηλαδή και τα 24 γράμματα του.
Ο Ακάθιστος Ύμνος αποτέλεσε πρότυπο πολλών καλλιτεχνικών δημιουργιών, όπως του «Άξιον Εστί» του Ελύτη.
Ορισμένες εκφράσεις της ακολουθίας των Χαιρετισμών έχουν περάσει στη λαϊκή γλώσσα και χρησιμοποιούνται ως καθημερινές εκφράσεις. Οι δύο πιο γνωστές από αυτές είναι:
– «Απορώ και εξίσταμαι»: λέγεται όταν κάποιος θέλει να εκφράσει ιδιαίτερη έκπληξη και απορία για κάτι.
– «Χαίρε βάθος αμέτρητο»: λέγεται για κάτι το οποίο είναι δυσεξήγητο και δε μπορεί εύκολα να κατανοηθεί.
Μεγάλος αριθμός εικόνων με θέμα τον Ακάθιστο Υμνο έχουν αγιογραφηθεί στο βάθος των χρόνων από το 626 και μετά και απεικονίζουν την Παναγία και γύρω της μικρές εικόνες που η κάθε μία από αυτές αντιστοιχεί σε κάθε έναν από τους οίκους του ύμνου. Υπάρχουν επίσης τοιχογραφίες με το ίδιο θέμα σε πολλούς ορθόδοξους χριστιανικούς ναούς.
Σεμινάριο Α’ Βοηθειών
Τη Δευτέρα 15 Απριλίου 2024 το Σωματείο Απόφοιτων του Εθνικού Προγράμματος “Προστατεύω Τον Εαυτό Και Τους Άλλους ” ΠΡΟ.Τ.Ε.Κ.Τ.Α. πραγματοποίησε δίωρο σεμινάριο Α’ Βοηθειών στο σχολείο μας. Το σεμινάριο παρακολούθησαν εκπαιδευτικοί και παιδιά μεγαλύτερων τάξεων με πολύ ενδιαφέρον και ενημερώθηκαν για τρόπους διαχείρισης κινδύνων και εκτάκτων αναγκών.
