Ο Μάρτης παραπάτησε,
στο γκρίζο μέσα πέφτει
σπάνε κομμάτια οι μέρες του
γυαλί από καθρέπτη.
Τον πήρε το παράπονο
φυσάει, χιονίζει, βρέχει,
στην τσέπη του ένα σύννεφο
για συντροφιά του έχει.
Παίρνει ο ουρανός άσπρη κλωστή
με κόκκινη τη δένει,
βραχιόλι στην τριανταφυλλιά
κρέμασε και προσμένει.
Το γκρίζο ο Μάρτης να σκορπά,
στ’ ανέμου το κατάρτι
κόκκινα κι άσπρα να φοράει
να μην τον λένε “γδάρτη”.
Μαριάνθη Πλειώνη
Είναι η αρχαιότερη από τις μεγάλες νηστείες της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Καθιερώθηκε τον 4ο αιώνα. Αρχικά διαρκούσε έξι εβδομάδες ενώ αργότερα, προστέθηκε και η έβδομη εβδομάδα, έτσι πλέον διαρκεί 48 ημέρες.
Επισήμως, η Μεγάλη Τεσσαρακοστή αρχίζει την Καθαρά Δευτέρα, επτά εβδομάδες πριν το Πάσχα και διαρκεί για 40 συνεχόμενες ημέρες, ολοκληρώνοντας με την Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία της Παρασκευής την Έκτη Εβδομάδα.
Η επόμενη ημέρα, ονομάζεται το Σάββατο του Λαζάρου, που είναι η ημέρα πριν την Κυριακή των Βαΐων.
Η νηστεία συνεχίζεται καθ’ όλη την επόμενη εβδομάδα, την Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα (γνωστή και ως Εβδομάδα των Παθών ή Αγία Εβδομάδα ή Μεγάλη Εβδομάδα) και δεν τελειώνει παρά μόνο μετά την Πασχαλινή Αγρυπνία, νωρίς το πρωί του Πάσχα (Κυριακή του Πάσχα).
Ο σκοπός της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, είναι να προετοιμάσει τους πιστούς, όχι μόνο για να τιμήσουν, αλλά και να εισέλθουν στα Άγια Πάθη και την Ανάσταση του Ιησού.
Όταν κάνουνε πόλεμο
η γη έχει πονόλαιμο
πονάει η καρδιά της
και κλαίνε τα παιδιά της
κι όλο κάνουνε πόλεμο
κι άντε με τον πονόλαιμο
τον άρρωστο λαιμό της
από τον πόλεμό της.
Ενάντια στον πονόλαιμο
στον πόνο και τον πόλεμο
υπάρχει μια ασπιρίνη
άνθρωποι, πέστε ΕΙΡΗΝΗ.
