4o ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΗΣ

Με στόχο την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση της παγκόσμιας κοινότητας σε θέματα περιβάλλοντος, ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) θεσμοθέτησε το 1972 την 5η Ιουνίου ως Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος. Στο πλαίσιο του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος και του Ενεργού Πολίτη, οργανώθηκαν δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης κατά το χρονικό διάστημα από την Τετάρτη 4 Ιουνίου έως και την Παρασκευή 6 Ιουνίου 2025, σχετικά με

• την εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση για περιβαλλοντικά θέματα

• την αειφορία ως παγκόσμια πρόκληση για το περιβάλλον και την κλιματική αλλαγή

• την προστασία της βιοποικιλότητας και των οικοσυστημικών υπηρεσιών

και γενικά οποιαδήποτε θεματική η οποία συμβάλει στην ενίσχυση της περιβαλλοντικής συνείδησης και κουλτούρας των μαθητών και μαθητριών. Επιπλέον, για το σχολικό έτος 2024-25 εφαρμόστηκε η παρακάτω δράση ενίσχυσης της ενεργού πολιτειότητας στο πλαίσιο του Προγράμματος Σπουδών «Δράσεις Ενεργού Πολίτη»:

Τίτλος δράσης: « Μνημεία και γειτονιά χωρίς σκουπίδια».

Η δράσεις κορυφώθηκαν με την εορτή λήξης του σχολικού έτους, την Πέμπτη 5 Ιουνίου 2025,βασισμένο στο βιβλίο με τίτλο “Για έναν πιο όμορφο κόσμο, το όνειρο του Αδάμ”, της Μαριέτα Βανχάλεβιν, εκδόσεις Σ.Ι. Ζαχαρόπουλος.

Βασισμένοι στο παραμύθι: “Το τερατάκι των χρωμάτων”.

https://youtu.be/ep-oVIxglF0?si=toE658Yb5hurNmQg

Μέσα από τις δραστηριότητες της δράσης:

• Μαθαίνουμε τα συναισθήματα
• Ανακαλύπτουμε και αναγνωρίζουμε τα συναισθήματά μας
• Εκφράζουμε τα συναισθήματά μας και τα προσαρμόζουμε σε κάθε περίσταση
• Αντιλαμβανόμαστε πως όλα τα συναισθήματα είναι φυσιολογικά και αποδεκτά
• Διαχειριζόμαστε τη συμπεριφορά μας μέσα από κοινωνικές καταστάσεις
• Δραματοποιούμε τα συναισθήματα με τεχνική του καθρέπτη
• Επιλέγουμε ένα τυχαίο συναίσθημα και μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας

Ένα υπέροχο παραμύθι που προσέφερε συζητήσεις με τα παιδιά… όταν οι λέξεις πληγώνουν την καρδιά μας, γινόμαστε σαν ένα κομμάτι χαρτί που τσαλακώνεται και δε γίνεται να επανέλθει στην αρχική του κατάσταση.

https://youtu.be/ASEElzMw2Vg?si=-3d2GwHF2cVzNycM

Λήψη αρχείου

ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΟΥ ΝΟΡΜΑΝ

Σε αυτή τη δράση χρησιμοποιήσαμε το βιβλίο του Tom Percival «Τα φτερά του Νόρμαν» από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Ο Νόρμαν ήταν πάντα φυσιολογικός, απολύτως φυσιολογικός… μέχρι που μια μέρα… έβγαλε φτερά. Κι ενώ στην αρχή τα απολαμβάνει, στη συνέχεια αρχίζει να νιώθει άσχημα γι’ αυτά. Έτσι βρίσκει τρόπο να τα κρύψει όμως αυτό έχει και κάποιες συνέπειες.

Σκοπός της δράσης ήταν να αντιληφθούμε όλοι τα στοιχεία του εαυτού μας που μας κάνουν ξεχωριστούς και μοναδικούς, να διαπιστώσουμε ότι είναι ανούσιο και επιβλαβές να τα κρύβουμε και να νιώθουμε ντροπή αλλά και να κατανοήσουμε πως τα χαρακτηριστικά του καθενός μας είναι αυτά που κάνουν την κοινωνία μας πιο μοναδική και αξιόλογη.

Με τη βοήθεια των γονιών τους, οι μικροί μαθητές καταγράφουν στα δικά τους “φτερά” τα μοναδικά τους χαρακτηριστικά.

Δύο αρκούδες. Ένα περιπετειώδες ταξίδι με οδηγό την ελπίδα.

Τί θα συμβεί όταν δύο διαφορετικές αρκούδες, από δύο διαφορετικούς κόσμους, ξεκινήσουν ένα μεγάλο ταξίδι προς το άγνωστο; Άραγε, έχει σημασία η διαφορά στο χρώμα τους;

“…Οι αρκούδες ανακάλυψαν ότι είχαν πολλά κοινά, παρά το διαφορετικό χρώμα τους. Αυτά που τους ένωναν ήταν πολύ σημαντικά…”

Τα παιδιά μοιράστηκαν μεταξύ τους  σκέψεις, όπως ότι  οι  αρκούδες  ενώθηκαν  από  την  αγάπη,  την  φροντίδα  και  τη  συντροφιά! Ερωτεύτηκαν  και  γιορτάζουν  τη  γιορτή  του  Αγ. Βαλεντίνου.

Ο Φεγγαροσκεπαστής – μια ιστορία για την αλληλεγγύη

Ο γέρο-Ναπολέων, που κάνει το επάγγελμα του φεγγαροσκεπαστή εδώ και τριακόσια χρόνια κουράστηκε πια και θέλει να βγει στη σύνταξη! Τη θέση του αποφασίζει να πάρει ο μικρός Τιμολέων, ο οποίος τελειώνει με επιτυχία τη σχολή του φεγγαροσκεπαστή αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα: Μόνος του δεν βρίσκει τον τρόπο να φτάσει το φεγγάρι!

Μια ιστορία για τη δύναμη της φιλίας και της αλληλεγγύης που μας δίνει το μήνυμα πως όταν ενωθούμε όλοι μαζί μπορούμε να τα καταφέρουμε!

Αρχικά, ρωτήσαμε τα παιδιά γιατί ο ήρωας σκεπάζει το φεγγάρι. Ήταν μία ευκαιρία να μιλήσουμε για τις φάσεις της σελήνης, γιατί κάποιες φορές βλέπουμε το φεγγάρι ολόκληρο στον ουρανό ενώ υπάρχουν νύχτες που ίσα ίσα αχνοφαίνεται; Τι σχήμα θυμούνται πως έχει το φεγγάρι; Βλέπουν κάθε βράδυ το φεγγάρι στον ουρανό; Φάγαμε στρογγυλά μπισκότα για να αναγνωρίσουν τα παιδιά τα μεγέθη του φεγγαριού,” ολόκληρο, μισοφέγγαρο, σαν φλούδα από πεπόνι”.

Στη συνέχεια, κάθε παιδί ανέβηκε στη σκάλα να πιάσει το δικό του φεγγάρι.

Η αμυγδαλιά είναι ένα φυλλοβόλο δέντρο της οικογένειας των «ροδίδων». Ζει στις χώρες που έχουν μεσογειακό κλίμα, έχει δηλαδή ζέστη το καλοκαίρι και βροχούλες το χειμώνα, και έχει πολλές ποικιλίες όπως η « αμυγδαλιά η άγρια», η αμυγδαλιά η γλυκόκαρπη » και η «αμυγδαλιά η κοινή», που είναι και η πιο συνηθισμένη. Ο κορμός της είναι χοντρός και τα κλαδιά της είναι μεγάλα και ξερά.

Η αμυγδαλιά αποτέλεσε πηγή έμπνευσης στην τέχνη. Πολλοί ζωγράφοι θαύμαζαν την ομορφιά της και θέλησαν να την αποτυπώσουν με πινέλα και χρώματα στον καμβά τους! Έγινε έμπνευση και για εμάς…

Δραστηριότητα 2η: “Ο άνθρωπος με την κόκκινη μύτη”.

“Ένας ξένος με ένα ασυνήθιστο καπέλο κι ένα κόκκινο κασκόλ παρουσιάζεται στην πόλη. Έχει μια μεγάλη, κατακόκκινη μύτη και όλοι τον φωνάζουνε Ντομάτα. Είναι διαφορετικός και τους φοβίζει”.

Γιατί τους φοβίζει, γιατί κρύβεται, γιατί τρέχει; είναι μερικά ερωτήματα που γίνονται στα παιδιά έπειτα από την αφήγηση του παραμυθιού “Ο άνθρωπος με την κόκκινη μύτη” του Ούρζελ Σέφλερ, απόδοση Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη, εκδ. Μίνωας.

Δραστηριότητα 1η:”Ο εαυτός μου”

Με τη βοήθεια των γονιών μου αποτυπώνω ζωγραφίζοντας την προσωπογραφία μου και τα κύρια στοιχεία του εαυτού μου. Έπειτα, τα παρουσιάζω στους φίλους μου.