Με μεγάλη συγκίνηση λάβαμε την ευχαριστήρια επιστολή της WinCancer για τη συμμετοχή του σχολείου μας στη δράση «Επισκεπτήριο Αγάπης». Οι κάρτες που έφτιαξαν οι μαθητές μας ταξίδεψαν μέχρι τα νοσοκομεία, μεταφέροντας χρώμα, ελπίδα και φως σε ανθρώπους που το είχαν ανάγκη.

Όπως μας έγραψαν οι εθελοντές της οργάνωσης:

• Οι δημιουργίες των παιδιών δεν ήταν απλώς ευχές, αλλά «αγκαλιές από χαρτί».
• Κάθε ζωγραφιά και μήνυμα έγινε μια μεγάλη πράξη αγάπης.
• Τα παιδιά μας απέδειξαν πως μια μικρή κάρτα μπορεί να χαρίσει χαμόγελα σε δύσκολες στιγμές.

Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη την επιστολή που στάλθηκε στο σχολείο μας παρακάτω:

Δεν λάβαμε μόνο την επιστολή, αλλά και μερικές πολύ συγκινητικές φωτογραφίες. Σε αυτές, οι εθελοντές της WinCancer μοιράζουν τις κάρτες των παιδιών  στους ασθενείς των νοσοκομείων

Κλείνοντας, η WinCancer ευχαριστεί τα παιδιά μας που γίνονται η γενιά που επιλέγει να νοιάζεται  και μας προσκαλεί να γίνουμε ξανά μια «αλυσίδα αγάπης» τα Χριστούγεννα του 2026.

Υποσχόμαστε να γεμίσουμε ξανά τα νοσοκομεία με ζωγραφιές και μηνύματα που λένε σε κάθε ασθενή: «Δεν είσαι μόνος».

Όπως είχαμε υποσχεθεί στο προηγούμενο άρθρο μας, η δράση μας «Τα χέρια μας αγκαλιάζουν, δεν πληγώνουν» κορυφώθηκε με τη συμμετοχή του νηπιαγωγείου μας στην πανελλαδική εκστρατεία «ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ».

Με αφορμή την 6η Μαρτίου – Πανελλήνια Σχολική Ημέρα Ενάντια στην Ενδοσχολική Βία και τον Εκφοβισμό, ενώσαμε τις φωνές μας με χιλιάδες άλλους μαθητές από όλη την Ελλάδα, συμμετέχοντας για 12η συνεχή χρονιά στην πρωτοβουλία που διοργανώνει «Το Χαμόγελο του Παιδιού».

Στο νηπιαγωγείο, μαθαίνουμε από νωρίς ότι η σιωπή δεν είναι πάντα χρυσός. Μέσα από συζητήσεις στην παρεούλα, εξηγήσαμε στα παιδιά ότι το να «μιλάμε» όταν βλέπουμε κάτι που μας στενοχωρεί ή μας φοβίζει —είτε συμβαίνει σε εμάς είτε σε κάποιον φίλο μας— είναι μια πράξη θάρρους και αγάπης.

Οι μικροί μας μαθητές έγιναν οι ίδιοι πρεσβευτές του μηνύματος. Με μεγάλο ενθουσιασμό:

Δημιούργησαν τη δική τους αφίσα: Με πολύ μεράκι, χρώματα και φαντασία, φιλοτέχνησαν μια ομαδική εργασία με το κεντρικό μήνυμα: «ΑΝ  ΚΑΤΙ ΣΕ ΣΤΕΝΑΧΩΡΕΙ.  ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ». Έτσι, έστειλαν ένα ηχηρό μήνυμα θάρρους σε όλη τη σχολική κοινότητα.

Δεσμεύτηκαν να γίνουν «φύλακες-άγγελοι» της τάξης: Υποσχέθηκαν πως αν δουν κάποιο παιδάκι μόνο του ή λυπημένο, θα τρέξουν κοντά του και θα ενημερώσουν τις δασκάλες τους.

Με τα χαμόγελά τους και τις δημιουργίες τους, έγιναν μέρος της μεγάλης αλυσίδας προστασίας που δημιουργεί «Το Χαμόγελο του Παιδιού».

Δείτε την επίσημη συμμετοχή του σχολείου μας και την αφίσα μας εδώ: Η Αφίσα μας στην εκστρατεία «ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ»

Με τη συμμετοχή μας αυτή, ολοκληρώνουμε τον κύριο κύκλο δράσεων για τη σχολική βία, παραμένοντας όμως πάντα σε εγρήγορση. Το σχολείο μας θα συνεχίσει να είναι μια μεγάλη αγκαλιά, όπου κάθε παιδί νιώθει μοναδικό, ασφαλές και αγαπητό.

Δείτε παρακάτω τις φωτογραφίες από τη συμμετοχή μας στην εκστρατεία:

Το μήνυμά μας προς τους γονείς:

Ο σχολικός εκφοβισμός μπορεί να προληφθεί όταν τα παιδιά νιώθουν την ασφάλεια να εκφραστούν. Ενθαρρύνουμε τα παιδιά μας να μοιράζονται τα συναισθήματά τους και τους υπενθυμίζουμε καθημερινά ότι:

«Όταν μιλάς, ο φόβος μικραίνει και η φιλία μεγαλώνει!»

Κατά το 2ο δεκαπενθήμερο του Φεβρουαρίου, στο νηπιαγωγείο μας υλοποιήσαμε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο δράσης με θέμα τη σχολική βία και τον σχολικό εκφοβισμό, με στόχο την καλλιέργεια του σεβασμού, της ενσυναίσθησης και της θετικής διαχείρισης των συναισθημάτων.

Η δράση ξεκίνησε με την ανάγνωση του βιβλίου Τα χέρια δεν είναι για να δέρνουμε της Martine Agassi (εκδόσεις Μεταίχμιο). Μέσα από την ιστορία, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να συζητήσουν για τη σημασία της μη βίαιης συμπεριφοράς και να κατανοήσουν ότι τα χέρια μας είναι για να βοηθούν, να αγκαλιάζουν, να δημιουργούν και όχι για να χτυπούν.

Για να εμπεδώσουμε το μήνυμα του βιβλίου με βιωματικό τρόπο, μάθαμε, τραγουδήσαμε και χορέψαμε το τραγούδι «Χέρια σαν κι αυτά». Τα παιδιά, ακολουθώντας τον ρυθμό, συνόδευσαν τους στίχους με κινήσεις, δείχνοντας στην πράξη πώς τα χέρια μας μπορούν να γίνουν μια μεγάλη αγκαλιά, να χαιρετούν φιλικά και να συνεργάζονται, μετατρέποντας το μήνυμα του βιβλίου σε μια χαρούμενη ομαδική εμπειρία.

Στη συνέχεια, εστιάσαμε στα συναισθήματά μας και ιδιαίτερα στον θυμό. Συζητήσαμε για το πώς νιώθουμε όταν θυμώνουμε και αναζητήσαμε τρόπους διαχείρισης του θυμού χωρίς να πληγώνουμε τους άλλους. Τα παιδιά αποτύπωσαν τις σκέψεις τους σε εικαστική εργασία με τίτλο: «Τι κάνω όταν θυμώνω χωρίς να χτυπάω», προτείνοντας λύσεις όπως το να παίρνουν βαθιές ανάσες, να μετρούν έως το 5 για να φύγει ο θυμός,  να μιλούν σε έναν φίλο ή να ζητούν βοήθεια από έναν ενήλικα.

Παράλληλα, εργαστήκαμε με Φύλλα Εργασίας  Αναγνώρισης  Συναισθημάτων, όπου τα παιδιά κλήθηκαν να παρατηρήσουν διάφορες καταστάσεις και να ταυτιστούν με τους ήρωες, επιλέγοντας το ανάλογο συναίσθημα (χαρά ή λύπη). Η δραστηριότητα αυτή αποτέλεσε τη βάση για τη μετάβασή μας στα Φύλλα Εργασίας  Καλές & Κακές Συμπεριφορές : μέσα από τη διάκριση και την επιλογή εικόνων, τα παιδιά εξασκήθηκαν στο να αναγνωρίζουν ποιες πράξεις προάγουν τη φιλία, τον σεβασμό και τη συνεργασία, απορρίπτοντας κάθε μορφή βίας στο σχολικό περιβάλλον. Έτσι, η κατανόηση του πώς νιώθουν οι άλλοι έγινε το κίνητρο για να υιοθετήσουμε θετικές στάσεις ζωής.

Ακολούθησε κουκλοθέατρο με θέμα τον σχολικό εκφοβισμό. Η ιστορία της Έλλης της Καμηλοπάρδαλης και του Κουάξ-Κουάξ του Βατραχάκου ανέδειξε πώς μια λανθασμένη συμπεριφορά μπορεί να στενοχωρήσει και να πληγώσει τους φίλους μας, αλλά και πώς η συζήτηση, η κατανόηση και η συγγνώμη μπορούν να αποκαταστήσουν τις σχέσεις. Το κουκλοθέατρο αποτέλεσε αφορμή για προβληματισμό και οδήγησε στη δημιουργία της ομαδικής αφίσας με τίτλο «Το σχολείο που θέλουμε». Τα παιδιά ζωγράφισαν ένα σχολείο χωρίς φωνές και χτυπήματα, με φίλους που βοηθούν ο ένας τον άλλον και συνεργάζονται.

• Η θεματική ενισχύθηκε με την προβολή του βίντεο Το σκαντζοχοιράκι που ένιωθε μόνο του. Τα παιδιά το παρακολούθησαν σε ήρεμο κλίμα και έγινε παύση σε κομβικά σημεία, ώστε να εκφράσουν σκέψεις και συναισθήματα. Μέσα από ερωτήσεις κατανόησης, όπως «Πώς ένιωθε το σκαντζοχοιράκι;», «Γιατί δεν το πλησίαζαν οι άλλοι;» και «Το ήθελε ή όχι να είναι μόνο του;» ενισχύθηκε η συναισθηματική τους επίγνωση και η ενσυναίσθηση.

Τέλος, σε συνεργασία με την ψυχολόγο και την κοινωνική λειτουργό του σχολείου, παρακολουθήσαμε το βίντεο Σχολική Βία – Το παιχνίδι με τα μήλα. Το κεντρικό μήνυμα του βίντεο ήταν ότι οι άνθρωποι που δέχονται bullying μπορεί εξωτερικά να φαίνονται καλά, όμως τα σκληρά λόγια δημιουργούν εσωτερικές «πληγές» που δεν φαίνονται με την πρώτη ματιά. Παράλληλα με τη συζήτηση, τα παιδιά δημιούργησαν μια αφίσα χωρισμένη στη μέση: από τη μία πλευρά μια καρδιά λυπημένη και από την άλλη μια καρδιά χαμογελαστή, με γενικό τίτλο «Δεν πληγώνω τους άλλους – Δείχνω καλοσύνη».

Μέσα από όλες αυτές τις βιωματικές δράσεις, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να εκφραστούν, να αναγνωρίσουν συναισθήματα, να κατανοήσουν τις συνέπειες της βίαιης συμπεριφοράς και να διαμορφώσουν, με τον δικό τους τρόπο, το πλαίσιο ενός σχολείου που βασίζεται στη φιλία, τον σεβασμό και την αποδοχή.

Με αφορμή τη 6η Μαρτίου – Πανελλήνια Σχολική Ημέρα Ενάντια στην Ενδοσχολική Βία και τον Εκφοβισμό, θα συμμετέχουμε και φέτος στην πανελλαδική εκστρατεία «ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ», που υλοποιείται για 12η συνεχή χρονιά από το Το Χαμόγελο του Παιδιού. Η συμμετοχή μας στη δράση «ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ» θα παρουσιαστεί αναλυτικά σε νέο άρθρο στο ιστολόγιο του σχολείου μας

Με τη συμμετοχή μας στην εκστρατεία αυτή ολοκληρώνονται οι δράσεις μας για τη σχολική βία και τον εκφοβισμό, ενισχύοντας το μήνυμα ότι όλοι μαζί μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα σχολείο γεμάτο σεβασμό, ασφάλεια και καλοσύνη.

Δείτε στο παρακάτω βίντεο τα στιγμιότυπα από το βιωματικό μας οδοιπορικό ενάντια στον σχολικό εκφοβισμό.

(Στο βίντεο ακούγεται το τραγούδι: Χέρια σαν κι αυτά – Locomondo )