Σήμερα, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, περάσαμε μια μέρα στο νηπιαγωγείο που άφησε στα παιδιά πολλά περισσότερα από μια απλή «εντύπωση». Άφησε σκέψη, συναίσθημα και – το σημαντικότερο – κατανόηση.

Ξεκινήσαμε με μια μικρή ιστορία, απλή αλλά ουσιαστική. Τα παιδιά άκουσαν, είδαν, ρώτησαν, προβληματίστηκαν.  Κατάλαβαν πως η διαφορετικότητα δεν είναι κάτι «περίεργο», αλλά κάτι πραγματικό και καθημερινό, που αξίζει σεβασμό.

Στη συνέχεια γνωρίσαμε το σύστημα γραφής Braille. Τα παιδιά δοκίμασαν να «διαβάσουν» με τα δάχτυλα και εντυπωσιάστηκαν που η αφή μπορεί να γίνει… βιβλίο. Κι εμείς χαρήκαμε που είδαν πως η επινοητικότητα των ανθρώπων δεν έχει όρια όταν υπάρχει ανάγκη.

Φτιάξαμε μια όμορφη κατασκευή, για να μείνει ως μικρή υπενθύμιση ότι η γνώση δεν μένει μόνο στο μυαλό — πιάνεται, κολλιέται, κόβεται.

Επίσης προσπαθήσαμε να μπούμε έστω για λίγο στη θέση ατόμων με κινητικές ή αισθητηριακές δυσκολίες. Ζωγραφίσαμε με το στόμα και με τα πόδια· τα παιδιά προσπάθησαν, δυσκολεύτηκαν. Κατάλαβαν όμως πως αυτό που για εμάς είναι παιχνίδι, για κάποιους είναι καθημερινότητα.

Περπατήσαμε με λευκό μπαστούνι και με «σκύλο–οδηγό». Με αυτόν τον τρόπο τα παιδιά αντιλήφθηκαν τι σημαίνει να στηρίζεσαι σε άλλα ερεθίσματα, να εμπιστεύεσαι, να προσέχεις περισσότερο.

Η μέρα έκλεισε με το πιο σημαντικό συμπέρασμα:

ότι η αποδοχή δεν μαθαίνεται με θεωρίες, αλλά με εμπειρίες που ακουμπάνε την καρδιά.

Και σήμερα, τα παιδιά έκαναν ακριβώς αυτό.

Έμαθαν με τον απλό, διαχρονικό τρόπο: ζώντας το.

Σήμερα το σχολείο μας πήρε… άρωμα γιορτών. Το χριστουγεννιάτικο δέντρο μας περίμενε στο σχολείο, και τα παιδιά –όπως κάθε χρόνο– έφτασαν φορτωμένα με ενθουσιασμό και χαρά.

Οι δασκάλες έκρυψαν όλα τα στολίδια στις τάξεις. Οι μικροί… ντετέκτιβ δεν έχασαν χρόνο: άνοιγαν κουτιά, έψαχναν σε ράφια, αναποδογύριζαν καλαθάκια… Μόλις βρήκαν τα στολίδια, οι φωνές χαράς ακούστηκαν ως την αυλή!!!.

Κάθε τάξη στόλισε με τη σειρά το δέντρο με μπάλες και στολίδια, στο τέλος, το σχολείο έλαμπε. Όχι μόνο από τα φωτάκια, αλλά από το βλέμμα των παιδιών που ένιωσαν ότι συνέβαλαν σε κάτι όμορφο και κοινό. Έτσι ήταν πάντα, έτσι θέλουμε να συνεχίσει: γιορτές με συνεργασία, παιχνίδι και χαρά!!!

  

Στο τέλος τα παιδιά πήραν ένα ημερολόγιο μέτρησης ημερών μέχρι τα Χριστούγεννα.

Και του χρόνου, λοιπόν, με την ίδια ζεστασιά και ακόμη περισσότερα χαμόγελα. 🎄

Ο Νοέμβριος κύλησε δημιουργικά και με πολλές μικρές ανακαλύψεις. Μιλήσαμε για το ταξίδι της σταγόνας και τον κύκλο του νερού, φτιάξαμε ουράνιο τόξο και φυσικά παίξαμε — γιατί η μάθηση θέλει κίνηση.

Με αφορμή το βιβλίο «Η σοφή ελιά» γνωρίσαμε την ελιά, τον μύθο της Αθηνάς και του Ποσειδώνα και αναπαραστήσαμε την ιστορία με playmobil. Παρατηρήσαμε αληθινές ελιές, μάθαμε για το λιομάζωμα και εξερευνήσαμε τον δικό μας καρπό με μεγεθυντικό φακό.

Οι ατομικές μας εργασίες ολοκλήρωσαν το ταξίδι:

• λιομάζωμα τρισδιάστατη κατασκευή  σε χαρτόνι και αγγείο λαδιού,

• ελιά με αποτύπωμα παλάμης,

• και κατασκευή ελιάς πάνω σε χαρτί.

Επιπλέον ανασυνθέσαμε τη λέξη ελιά και λάδι και μετρήσαμε ελίτσες.

Ένας μήνας γεμάτος παράδοση, παιχνίδι και περιέργεια.

Την επόμενη εβδομάδα με αφορμή το βιβλίο ” Η μικρή μουντζούρα” ασχοληθήκαμε με τα χρώματα, ξεκινώντας από τα χρώματα του Φθινοπώρου. Δημιουργήσαμε ομαδική κατασκευή τον Φθινοπωρούλη με φύλλα που μαζέψαμε από την αυλή μας και το αποτέλεσμα ήταν υπέροχο.  Τα παιδιά με κηρομπογιές έκαναν το γράμμα Φ.

Με αφορμή το Ξενοδοχείο των Συναισθημάτων ανοίξαμε έναν κόσμο που όλοι κουβαλάμε μέσα μας, αλλά σπάνια του δίνουμε τον χρόνο που χρειάζεται: χαρά, λύπη, θυμός, φόβος—όλα εμφανίστηκαν μπροστά μας κι εμείς βρήκαμε ευκαιρία να συζητήσουμε. Διαβάσαμε το βιβλίο και μιλήσαμε ανοιχτά για όσα νιώθουμε. Στη συνέχεια, φτιάξαμε το δικό μας “ξενοδοχείο”, δίνοντας σε κάθε συναίσθημα ένα χρώμα στο δωμάτιό του, γιατί καθετί που νιώθουμε δικαιούται τον χώρο του. Ζωγραφίσαμε το πορτρέτο μας όπως πραγματικά αισθανόμασταν εκείνη τη στιγμή—όχι όπως “θα έπρεπε”. Και κλείσαμε με την παλέτα των συναισθημάτων, για να θυμόμαστε ότι η ζωή είναι πάντα μια ανάμιξη από αποχρώσεις, εμπειρίες και αλήθειες.

Φέτος, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού, ασχοληθήκαμε με όσα αξίζει να γνωρίζει κάθε παιδί: σεβασμό, φροντίδα και ασφάλεια. Τα προσεγγίσαμε  με τρόπο απλό και κατανοητό για τα παιδιά.

Ξεκινήσαμε γνωρίζοντας τα δικαιώματα ένα προς ένα. Παρακολουθήσαμε σχετικά βίντεο που μας βοήθησαν να καταλάβουμε τι σημαίνει «έχω φωνή» και «μετράει αυτό που νιώθω». Τα παιδιά αντέδρασαν αυθόρμητα, σχολίασαν και έδειξαν για άλλη μια φορά ότι μπορούν να καταλάβουν περισσότερα απ’ όσα νομίζουμε.

Στη συνέχεια περάσαμε στα παιχνίδια μνήμης, βασισμένα στα δικαιώματα, για να τα εμπεδώσουμε με τρόπο ευχάριστο και ζωντανό. Στις ατομικές κατασκευές τα παιδιά δημιούργησαν μαγνητάκια για το ψυγείο και κατασκευή σε  χάρτινο πιάτο και χαρτόνι, καθένα με το δικό του μήνυμα, έτοιμα να ταξιδέψουν στο σπίτι τους.

Τα ομαδικά μας έργα ήταν ένα μεγάλο αερόστατο γεμάτο δικαιώματα, που συμβολίζει πως κάθε παιδί πρέπει να μπορεί να ανεβαίνει ψηλά με σιγουριά. Επίσης δημιουργήσαμε δυο  αφίσες που  τις  έφτιαξαν όλοι μαζί, ζωγραφίζοντας και κολλώντας τα δικαιώματα των παιδιών. Τα παιδιά συνεργάστηκαν και το αποτέλεσμα είναι μοναδικό.