Ζωγραφίζω σαν τον Πικάσο
Ο Πάμπλο Ρουίθ ι Πικάσο, περισσότερο γνωστός ως Πάμπλο Πικάσο, ήταν Ισπανός ζωγράφος, χαράκτης, γλύπτης, ποιητής, σκηνογράφος και δραματουργός.
Άρθρα ανά μήνα: Νοέμβριος 2022
Ζω καλύτερα – Ευζην: Υγεία – Ευαισθητοποίηση σε θέματα αναπηρίας και ευαλωτότητας – Είμαι εγώ! Είμαι μοναδικός ! – 6ο Εργαστήριο Δεξιοτήτων: Βάζω στόχους και προχωρώ
Σήμερα ήταν μια ξεχωριστή ημέρα για το σχολείο μας. Και οι δύο τάξεις, μια ομάδα, πήγαμε επίσκεψη στη γειτονιά μας έχοντας μαζί μας το αναπηρικό αμαξίδιο. Το αμαξίδιο άνηκε στον παραολυμπιονίκη Χρήστο Αγγουράκη.
Ο Χρήστος Αγγουράκης ήταν Έλληνας παραολυμπιονίκης στίβου στις ρίψεις: σφαίρα, ακόντιο, δίσκος. Κατέκτησε ένα αργυρό (1992) και τρία χάλκινα μετάλλια (1988, 1992, 2004). Αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής ακοντισμού το 1994, πρωταθλητής Ευρώπης στο δίσκο το 2003 και κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ ακοντισμού. Συμμετείχε σε παραολυμπιακούς αγώνες από το 1976. Το 2005 τιμήθηκε με το βραβείο ΠΣΑΤ καλύτερου Έλληνα αθλητή ΑΜΕΑ. Ήταν ο παλαιότερος εν ενεργεία Έλληνας αθλητής με κινητικά προβλήματα.
Η οικογένεια του είχε την ευγενή καλοσύνη να μας δανείσει το αναπηρικό αμαξίδιο ώστε να έχουμε την ευκαιρία να ολοκληρώσουμε τις δράσεις των εργαστηρίων δεξιοτήτων που σχεδιάσαμε με τρόπο βιωματικό που μόνο θετικά μπορεί να μας προσφέρει.
Η επίσκεψη στην πλατεία και στον πεζόδρομο μας προβλημάτισε. Τα ερωτήματα πολλά….!
- Είναι εύκολη η πρόσβαση με το αμαξίδιο;
- Τι γίνεται όταν θέλουμε να κατεβούμε το πεζοδρόμιο;
- Η περιοχή μας έχει λάβει μέτρα για να κάνει την μετακίνηση των ατόμων ΑΜΕΑ πιο εύκολη;
Η παρατήρηση του χώρου μας οδήγησε σε πλήθος προβληματισμών. Καταγράψαμε τις παραλείψεις που διαπιστώσαμε, παρατηρήσαμε οτι δε διαθέτουν όλα τα πεζοδρόμια ράμπες διευκόλυνσης για να ανέβει και να κατέβει το αμαξίδιο.
Συζητήσαμε τρόπους βελτίωσης των συνθηκών για τους ανθρώπους που έχουν κινητικά προβλήματα και κάνουν χρήση αναπηρικού αμαξιδίου.
Ζω καλύτερα – Ευζην: Υγεία – Ευαισθητοποίηση σε θέματα αναπηρίας και ευαλωτότητας – Είμαι εγώ! Είμαι μοναδικός ! – 5ο Εργαστήριο Δεξιοτήτων: Μπαίνω στη θέση σου
Παρακολουθήσαμε εικόνες και βίντεο από παραολυμπιακούς αγώνες. Τα παιδιά περιέγραψαν όσα είδαν και εξέφρασαν τα συναισθήματα τους.
Απάντησαν σε ερωτήματα όπως:
- Ποιες δυσκολίες συναντούν αυτοί οι αθλητές/ριες;
- Με ποιους τρόπους δείχνουν να τις αντιμετωπίζουν;
Αναρωτηθήκαμε αν κάποιοι άνθρωποι γεννιούνται με αναπηρία ή είχαν ένα ατύχημα στην ζωή τους και βρέθηκαν σε αυτή την θέση.
Είχαμε την ευκαιρία να έχουμε στο σχολείο μας ένα αναπηρικό αμαξίδιο ενός παραολυμπιονίκης. Τα παιδιά το παρατήρησαν και κλήθηκαν, όσα επιθυμούσαν, να δοκιμάσουν να καθίσουν. Ομολογώ ότι όλα τα παιδιά θέλησαν να το περιεργαστούν. Άρχισαν να κινούνται στο χώρο με το αμαξίδιο. Να αντιμετωπίσουν δυσκολίες και εμπόδια που στην καθημερινότητα μας δεν υπάρχουν. Όταν ένα παιδί δυσκολεύτηκε να κινηθεί μόνο του κάποιος φίλος του τον βοήθησε. Μιλήσαμε για τις δυσκολίες στην κίνηση, αν ήταν εύκολο ή δύσκολο. Σκεφτήκαμε αν μπορούμε να ανέβουμε ένα σκαλοπάτι. Εκφράσαμε τον προβληματισμό μας.
Ζω καλύτερα – Ευ ζην. Ευαισθητοποίηση σε θέματα αναπηρίας και ευαλωτοτητας. 5ο Εργαστήριο Δεξιοτήτων. “Μπορώ να σε καταλάβω”
Στο 5ο Εργαστήριο Δεξιοτήτων είδαμε εικόνες και βίντεο από αθλητές με αναπηρίες και από Παραολυμπιακούς αγώνες. Είδαμε πως η αναπηρία δε μπορεί να σταματήσει τους ανθρώπους να κατακτούν τους στόχους και τα όνειρα τους.
Ένας καλός τρόπος για να μπορέσουν τα παιδιά να μπουν στη θέση του αλλού και να υιοθετήσουν συμπεριφορές που προάγουν την αποδοχή του διαφορετικού, ήταν να δουν από κοντά ένα αναπηρικό αμαξίδιο, να ανέβουν σε αυτό και να κινηθούν στο χώρο της τάξης. Επίσης, μπήκαμε στη διαδικασία να σκεφτούμε αν υπήρχε κάποιος συμμαθητής μας που ήταν σε αναπηρικό αμαξίδιο πως θα μπορούσε να κινηθεί στο χώρο. Το αποτέλεσμα ήταν πραγματικά εξαιρετικό. Όλα τα παιδιά έδειξαν ενδιαφέρον, ήθελαν να ανέβουν στο αμαξίδιο και να κινηθούν μέσα στη τάξη με αυτό.
Παρατηρήσαμε το χώρο μέσα στη τάξη και στην αυλή ώστε να εντοπίσουμε εάν υπάρχουν σημεία που ένα αναπηρικό αμαξίδιο δεν έχει πρόσβαση. Επειδή η σχολική μας μονάδα δεν έχει ορόφους, εντοπίσαμε ότι το μόνο σημείο που θα δυσκόλευε ένα αμαξίδιο να ανέβει, είναι το μπροστινό σκαλί στην είσοδο του σχολείου, οπότε θα χρειαζόταν να τοποθετηθεί ειδική μπάρα.
Στο τελευταίο μας Εργαστήριο Δεξιοτήτων θα βγούμε έξω, γύρω από το χώρο του σχολείου μας, ώστε να εντοπίσουμε σημεία που τα αναπηρικά αμαξίδια έχουν πρόσβαση και σημεία όπου απουσιάζουν οι μπάρες στα πεζοδρόμια και κατά συνέπεια εμποδίζουν τους ανάπηρους να κινούνται ανεξάρτητοι.
Ζω καλύτερα – Ευζην: Υγεία – Ευαισθητοποίηση σε θέματα αναπηρίας και ευαλωτότητας – Είμαι εγώ! Είμαι μοναδικός ! – 4ο Εργαστήριο Δεξιοτήτων: Κλείσε τα μάτια!
Με αφορμή ένα βίντεο όπου μία δασκάλα μαθαίνει ένα κοριτσάκι με απώλεια όρασης να ανεβαίνει και να κατεβαίνει το πεζοδρόμιο, αναρωτηθήκαμε πως νιώθουν άραγε όσοι δεν έχουν την όρασή τους. Τότε αποφασίσαμε να ζωγραφίσουμε χρησιμοποιώντας τους μαρκαδόρους με τα μάτια κλειστά.
Δε σταμάτησε όμως η αναζήτηση μας σε αυτό. Ζωγραφίσαμε με τους καρπούς μας αλλά και με τα πόδια. Όταν τελειώσαμε, παρατηρήσαμε τις δημιουργίες μας και εκφράσαμε τα συναισθήματα που νιώσαμε όσο ζωγραφίζαμε.
Ζω καλύτερα – Ευζην: Υγεία – Ευαισθητοποίηση σε θέματα αναπηρίας και ευαλωτότητας – Είμαι εγώ! Είμαι μοναδικός ! – 3ο Εργαστήριο Δεξιοτήτων: Εγώ και εσύ μαζί μπορούμε καλύτερα!
Διαβάσαμε το παραμύθι «Ένας για όλους και όλοι για έναν» (Συγγραφέας: Weninger Brigitte). Μία ιστορία με ένα ξεχωριστό ποντικάκι που έχει γεννηθεί με το ένα πόδι του μεγαλύτερο από το άλλο. Ένα ανήσυχο πνεύμα που θέλει να γνωρίσει τον κόσμο έχοντας συνεχώς στο μυαλό του τη συμβουλή της μαμάς του: «Να ακολουθείς πάντα τα όνειρα σου, Μαξ, και να μην ξεχνάς ποτέ πως είσαι ξεχωριστός».
Επεξεργαστήκαμε την ιστορία του παραμυθιού και απαντήσαμε σε πολλά ερωτήματα και προβληματισμούς. Αναρωτηθήκαμε πως νιώθουν όσοι αντιμετωπίζουν κινητικά προβλήματα, έχουν απώλεια ακοής ή όρασης, αντιμετωπίζουν δυσκολία στην ομιλία και δραματοποιήσαμε την ιστορία με δικό μας τρόπο.
Χωριστήκαμε σε ομάδες και ψάξαμε να βρούμε τρόπους να φτάσουμε σε συγκεκριμένο σημείο στην αίθουσα χρησιμοποιώντας το ένα τους πόδι. Βαδίζοντας «κουτσό». Προσπαθήσαμε να μιλήσουμε στη νοηματική γλώσσα. Κλείσαμε τα μάτια μας και αρχικά μόνοι και έπειτα με τη βοήθεια “οδηγού” περπατήσαμε στην τάξη χωρίς εμπόδια και χωρίς. Κληθήκαμε όλοι μαζί να σκεφτούμε και να αξιολογήσουμε αν η τάξη μας θα έδινε την δυνατότητα να φοιτήσουν και μαθητές/ριες με ειδικές ικανότητες χωρίς δυσκολίες.
Ζωγραφίσαμε ότι μας έκανε εντύπωση από την ιστορία και παρουσιάσαμε τις δημιουργίες μας σε όλους.
Ζω καλύτερα – Ευ ζην. Ευαισθητοποίηση σε θέματα αναπηρίας και ευαλωτοτητας. 4ο Εργαστήριο δεξιοτήτων. “Ένας για όλους και όλοι για έναν”
Στο 4ο Εργαστήριο δεξιοτήτων διαβάσαμε την ιστορία “Ένας για όλους και όλοι για έναν” της Μπριγκίττε Βενιγκερ, εκδ. Πατάκης. Οι ήρωες της ιστορίας έχουν κάποια αναπηρία ωστόσο τίποτα δεν τους εμπόδισε στο να ανακαλύψουν τον κόσμο, βοηθώντας ο ένας τον άλλο. Έπειτα συζητήσαμε για την ιστορία, είπαν ποια εικόνα τους άρεσε και την ζωγράφισαν.
Στη συνέχεια, προσπαθήσαμε να μπούμε στη θέση του ήρωα Μαξ του ποντικιού οποίος δεν περπατάει καλά γιατί το ένα του πόδι είναι πιο κοντό. Τα παιδιά χωρίστηκαν σε ομάδες και προσπαθούσαν να περπατήσουν μέσα στη τάξη με κουτσό.
Στη συνέχεια είδαμε μια βραβευμένη μικρού μήκους ταινία που μας προκάλεσε ποικίλα συναισθήματα, κινητοποίησε τα παιδιά και προσέφερε ένα μήνυμα αγάπης.
Η επόμενη δραστηριότητα ήταν να μπουν τα παιδιά στη θέση της Μόλλυ της τυφλοποντικινας, η οποία δεν έβλεπε καλά. Κλείσανε, λοιπόν, τα μάτια με ένα μαντήλι και προσπαθούσαν να προχωρήσουν στην τάξη είτε χωρίς βοήθεια, είτε με οδηγό κάποιον συμμαθητή, είτε με ένα μπαστούνι. Επίσης προσπάθησαν να ζωγραφίσουν με κλειστά τα μάτια. Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν με αυτές τις δραστηριότητες! Ήταν σίγουρα κάτι πολύ διαφορετικό.
Ο επόμενος ήρωας που προσπαθήσαμε να μπούμε στη θέση του ήταν ο Φρέντυ ο βάτραχος ο οποίος δεν ακούει. Τα παιδιά έκατσαν απέναντι το ένα από το άλλο. Ο ένας μιλούσε χωρίς να ακούγεται κανένας ήχος και ο άλλος μάντευε τι έλεγε διαβάζοντας τα χείλη του.
Έπειτα, είπαμε πως όλοι οι άνθρωποι μπορούν να επικοινωνήσουν ακόμα και αν αντιμετωπίζουν κάποια αναπηρία. Για παράδειγμα, υπάρχει η νοηματική γλώσσα για τους κωφούς και η γραφή Braille για τους τυφλούς. Είδαμε μάλιστα και το ελληνικό αλφάβητο στη νοηματική Γλώσσα και στη γραφή Braille.
Και φυσικά το αποτυπώσαμε στο χαρτί. Τα παιδιά έμαθαν το γράμμα Αα στη νοηματική αλλά και στη γραφή Braille.
Τα εργαστήρια δεξιοτήτων σε αυτή την ενότητα συνεχίζονται και θα ολοκληρωθούν την επόμενη εβδομάδα.
Ζω καλύτερα – Ευ ζην. Ευαισθητοποίηση σε θέματα αναπηρίας και ευαλωτοτητας. 3ο Εργαστήριο Δεξιοτήτων. “Ο εαυτός μου είναι πολύτιμο δώρο”
Στο 3ο Εργαστήριο δεξιοτήτων υπήρχε για τα παιδιά ένα δώρο σε ένα κουτί. Τους εξήγησα ότι μέσα σε αυτό το κουτί βρίσκεται μέσα ένα δώρο για τον καθένα μοναδικό, ξεχωριστό, πολύτιμο. Αυτό το δώρο θα πρέπει να το αγαπάμε και το φροντίζουμε καθημερινά για όλη μας την ζωή. Θα έπρεπε να κοιτάξει ένας ένας ξεχωριστά μέσα και δεν θα πρέπει να μαρτυρήσει το δώρο για να είναι έκπληξη για όλους. Τα παιδιά είχαν πολλές προσδοκίες και άρχισε σιγά σιγά η αποκάλυψη.
Μα φυσικά το πιο πολύτιμο δώρο είναι ο εαυτός μας!!!
Στην επόμενη δραστηριότητα τα παιδιά θα έπρεπε να σκεφτούν κάτι όμορφο για κάποιον συμμαθητή τους. Έφτιαξαν λοιπόν το περίγραμμα του χεριού τους, το έκοψαν, έγραψαν το όνομα τους επάνω και στη συνέχεια τα βάλαμε σε ένα κουτί. Έπειτα, κάθε παιδί τραβούσε στην τύχη ένα χεράκι και σκεφτόταν κάτι καλό για το συμμαθητή του. Έπειτα φτιάξαμε ένα ομαδικό κολλάζ που δώσαμε τον τίτλο “Ο Κήπος με τα γλυκά λόγια”
Ζω καλύτερα – Ευζην: Υγεία – Ευαισθητοποίηση σε θέματα αναπηρίας και ευαλωτότητας – Είμαι εγώ! Είμαι μοναδικός ! – 2ο Εργαστήριο Δεξιοτήτων: Η ταυτότητα μου / Το αποτύπωμα μου
Αρχικά δείξαμε στα παιδιά την αστυνομική μας ταυτότητα και διαβάσαμε τα στοιχεία που αναγράφονται πάνω σε αυτήν.
Παροτρύναμε τα παιδιά να σκεφτούν αν τα στοιχεία του ύψους, του χρώματος των ματιών μας, του ονόματός μας, των ονομάτων των γονιών μας, είναι αυτά που μάς κάνουν μοναδικούς. Φτιάξαμε τις δικές μας «ταυτότητες» και σας τις παρουσιάζουμε. Βάλαμε το δακτυλικό μας αποτύπωμα, χρησιμοποιώντας το ταμπόν μελανιού για τις σφραγίδες.
Ζωγραφίσαμε το αρχικό μας γράμμα με την τεχνική Zentangle Art (Τα γράμματα που χρησιμοποιήθηκαν είναι από την ιστοσελίδα της εξαίρετης συναδέλφου Τάνιας Μάνεση (Δραστηριότητες, παιδαγωγικό και εποπτικό υλικό για το Νηπιαγωγείο και το Δημοτικό).
Το 2ο Εργαστήριο τέλειωσε με το παιχνίδι “Μάντεψε το αρχικό μου γράμμα”.
Ζω καλύτερα – Ευζην: Υγεία – Ευαισθητοποίηση σε θέματα αναπηρίας και ευαλωτότητας – Είμαι εγώ! Είμαι μοναδικός ! – 1ο Εργαστήριο Δεξιοτήτων: Είμαι μοναδικός γιατί είμαι εγώ
Το σύνολο των εργαστηρίων της συγκεκριμένης θεματικής ενότητας έχει ως βάση το σχέδιο δράσης με τίτλο «Είμαι εγώ! Είμαι μοναδικός!» που δημιουργήθηκε από την κυρία Κανακάρη Ελένη και αναρτήθηκε στο ΙΕΠ.
Αρχικά πραγματοποιήθηκε συζήτηση με την ολομέλεια της τάξης και ανιχνεύτηκαν οι πρότερες γνώσεις και εμπειρίες των μαθητών/ριών για την διαφορετικότητα. Προσφέρθηκαν κατάλληλα ερεθίσματα στοχεύοντας στην διατύπωση των ερωτημάτων τους και στην εξωτερίκευση της σκέψης τους.
Τα παιδιά κλήθηκαν να μιλήσουν για τον εαυτό τους και να τον περιγράψουν. Αναφερθήκαμε αρχικά στα εξωτερικά μας χαρακτηριστικά και έπειτα στα εσωτερικά μας. Παρουσιάσαμε τον εαυτό μας από την τηλεόραση της τάξης μας….!
Παρατηρήσαμε τον εαυτό μας και τους συμμαθητές μας. Διαπιστώσαμε ότι δεν είμαστε ίδιοι με τους άλλους. Δεν έχουμε το ίδιο χρώμα στο δέρμα, στα μάτια, στα μαλλιά, δεν έχουμε το ίδιο ύψος και βάρος, αλλά είμαστε όλοι ίσοι και όλοι έχουμε τα ίδια δικαιώματα.
1η αποστολή: Τα παιδιά κλήθηκαν να ζωγραφίσουν τον εαυτό τους και σε κάθε συννεφάκι να γράψουν με τη βοήθεια των γονέων αφού πρώτα ζωγραφίσουν πράγματα που τα κάνουν μοναδικά.
Στόχοι της αποστολής:
- Να αναπτύξουν ικανότητες αυτογνωσίας και δεξιότητες ενσυναίσθησης.
- Να συνειδητοποιήσουν την διαφορετικότητά τους, να μάθουν να σέβονται και να αποδέχονται την ιδιαιτερότητα του άλλου.
- Να μπορούν να εκφράζονται χρησιμοποιώντας τον προφορικό λόγο.
Η αποστολή στέφθηκε με επιτυχία και η παρουσίαση, μας οδήγησε σε νέους δρόμους γνώσης τόσο του εαυτού μας όσο και των φίλων μας.
Είδαμε εικόνες και βίντεο με παιδιά με ειδικές ικανότητες και τα παιδιά παρακινήθηκαν να εκφραστούν θέτοντας τους ποικίλα ερωτήματα.
Αύριο θα δημιουργήσουμε εναν εννοιολογικό χάρτη με το τι θέλουμε να ασχοληθούμε. Τέλος θα παίξουμε ένα παιχνίδι που περιμένουμε μέρες. Φωτογραφίσαμε τα δόντια μας και θα προσπαθήσουμε να μαντέψουμε ποιανού είναι.
