Σήμερα, 12 Δεκεμβρίου 2024, ήρθε στο σχολείο μας το εργαστήρι έκφρασης και φαντασίας για παιδιά “Παραμυθοπλάστης”. Τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν την αφήγηση δύο ιστοριών από την κυρία Παναγιώτα Κολοκυθά, η οποία ως παραμυθοπλάστης, χρησιμοποίησε τις μοναδικές της αφηγηματικές ικανότητες για να ζωντανέψει την ιστορία, ενσωματώνοντας τη φωνή, τις κινήσεις και την εκφραστικότητα στη διήγηση της, δημιουργώντας έτσι, μια ατμόσφαιρα μαγείας και ενθουσιασμού και κάνοντας το παραμύθι ζωντανό και διαδραστικό για τα παιδιά του νηπιαγωγείου.
Η ιστορία “Η νύχτα των Χριστουγέννων” αναδεικνύει τη σημασία της ευγνωμοσύνης και της προσφοράς. Ένα μικρό παιδί ζητούσε καινούργια παπούτσια από τη μητέρα του, αλλά εκείνη προσπαθούσε να το κάνει να εκτιμήσει τα παπούτσια που είχε από τα αδέρφια του. Καθώς περπατούσε στην αγορά, συνάντησε ένα άλλο παιδάκι χωρίς παπούτσια και, νιώθοντας ευγνωμοσύνη για ό,τι είχε, του έδωσε τα δικά του. Συνεχίζοντας να προσφέρει στους γύρω του, έμεινε μόνο με το φανελάκι και το σορτσάκι του. Το βράδυ των Χριστουγέννων, είδε αστέρια να πέφτουν και να μετατρέπονται σε χρυσάφι, το οποίο πήρε και το πήγε στην οικογένειά του. Η καλοσύνη του επιστράφηκε και η οικογένεια συνέχισε να προσφέρει στους άλλους.
Η δεύτερη ιστορία με την «Πλούμπω και την Μαλάμω» αφορά δύο κόρες, η μία θετή και η άλλη βιολογική. Η θετή κόρη, υπό την πίεση της μητριάς της, πήγε στο μύλο να αλέσει σιτάρι και, όταν οι καλικάντζαροι την πλησίασαν, κατάφερε να τους ξεγελάσει ζητώντας τους διάφορα πράγματα για να αποφύγει να χορέψει μαζί τους. Έτσι, όταν ξημέρωσε, γύρισε σπίτι με δώρα και οι καλικάντζαροι εξαφανίστηκαν. Αντίθετα, η βιολογική κόρη, βιαστική και απρόσεκτη, ζήτησε όλα τα δώρα αμέσως και δεν είχε υπομονή. Όταν οι καλικάντζαροι της τα έφεραν, εκείνη αρνήθηκε να χορέψει, και τελικά, οι καλικάντζαροι την “χόρεψαν” σε ένα ταψί, παίρνοντάς της τα δώρα. Έμαθε έτσι να έχει υπομονή και να μην παραπονιέται.
Μετά την αφήγηση των παραμυθιών, ακολούθησε εργαστήρι με πηλό όπου τα παιδιά έφτιαξαν τις φωλιές της αγάπης.
