Το πρόγραμμα «Κάθε αλλαγή μια φωτεινή αρχή!», αποτελεί μία δομημένη πρόταση επτά τρίωρων εργαστηρίων δεξιοτήτων που στοχεύει στην κοινωνικοσυναισθηματική υποστήριξη και ομαλή προσαρμογή των παιδιών στο σχολείο μέσα από μία θετική, αισιόδοξη προοπτική που επενδύει στα αποθέματα δεξιοτήτων, ικανοτήτων, αξιών και εμπειριών των μαθητών/-τριών, στη σύνδεση με την ομάδα των συνομηλίκων και το χώρο του νέου σχολείου ως τόπου χαράς και
δημιουργίας, και τελικά, στην καλλιέργεια δεξιοτήτων του 21ου αιώνα (4cs) και δεξιοτήτων ζωής και του νου, με έμφαση στην ενίσχυση της ψυχικής ανθεκτικότητας.
1ο Εργαστήριο: Ένα γράμμα & μια επίσκεψη/Εισαγωγή-Σύνδεση-Συμβόλαιο. Σκοπός του 1ου εργαστηρίου είναι: Να γνωριστούν τα παιδιά, να νιώσουν ασφάλεια στην ομάδα, να εξοικειωθούν με τον χώρο της τάξης και να αρχίσουν να διαμορφώνουν κοινά αποδεκτούς κανόνες.
«Καλημέρα με ηχώ»: Κάθε παιδί είπε «Καλημέρα» με έναν δικό του τρόπο (με χειρονομία, πόζα ή κίνηση). Τα υπόλοιπα παιδιά στην τάξη επανέλαβαν τη λέξη και την κίνηση ακριβώς όπως την έκανε ο συμμαθητής τους.
Η Μικρή Ηλιαχτίδα (η κούκλα) έκανε μια απρόσμενη, εντυπωσιακή είσοδο από το παράθυρο της τάξης μας φέρνοντας μαζί της ένα γράμμα.
Διαβάσαμε το γράμμα του Ήλιου και συζητήαμε με τα παιδιά αξιοποιώντας τη ρουτίνα σκέψης «See (Listen), Think, Wonder» (Τι ακούσαμε / Τι σκέφτομαι / Τι αναρωτιέμαι).
Παίξαμε «Το κουβάρι της Μικρής Ηλιαχτίδας»: Καθισμένοι στον κύκλο, ξετυλίχτηκε ένα κίτρινο κουβάρι περνώντας από χέρι σε χέρι: κάθε παιδί είπε το όνομά του «Είμαι ο/η…») και η ομάδα το χαιρέτησε («Γεια σου…»)φτιάχνοντας έναν «αχτινο-ιστό» που ένωσε όλη την ομάδα.
Συμπληρώσαμε το 1ο Φύλλο Εργασίας (Portfolio):«Μια ακτινοκορδέλα από το σπίτι στο σχολείο».
Χρησιμοποιώντας τη ρουτίνα σκέψης Color, Symbol, Image (Χρώμα, Σύμβολο, Εικόνα), ρωτήσαμε τα παιδιά: «Αν ο δρόμος που οδηγεί στο σχολείο ήταν χρωματιστός, τι χρώμα θα είχε και
γιατί;».
Παίξαμε παιχνίδια Προσανατολισμού και Εξερεύνησης της Τάξης «Η Ηλιαχτίδα Οδηγός»: Τα παιδιά σχημάτισαν ένα τρενάκι και ένα παιδί φορώντας το κίτρινο καπέλο της ηλιαχτίδας καθοδηγούσε το τρενάκι σε «δαιδαλώδεις» διαδρομές μέσα στην τάξη, συνδέοντας νοητά το σπίτι με το σχολείο.
«Ο Χορός της Ηλιαχτίδας» και Εξοικείωση με τον Χώρο: Τα παιδιά κινούνταν ελεύθερα με χορευτική μουσική ως ηλιαχτίδες. Όταν η μουσική σταματούσε, η Μικρή Ηλιαχτίδα έδινε οδηγίες στα παιδιά (π.χ. «καθήστε κάτω», «περπατήστε σαν βατραχάκια», «ακουμπήστε κάτι κόκκινο»).«Οι μικροί Ηλιο-εξερευνητές» συνέχισαν το παιχνίδι στην αυλή.
Τα παιδιά συμπλήρωσαν το φύλλο αξιολόγησης («Πώς νιώθω που ήρθε η Μικρή Ηλιαχτίδα στο σχολείο μου;»).
Ακολούθησε η Συνεργατική Δράση: «Ο Ήλιος της τάξης μας»: Σε έναν μεγάλο κίτρινο κύκλο (τον Ήλιο) κάθε παιδί έφτιαξε τη δική του ακτίνα (μία λωρίδα χαρτονιού), πάνω στην οποία έγραψε το όνομά του και η εκπαιδευτικός σημείωσε μια λέξη-συναίσθημα ή σκέψη του.
Θέσπιση Κανόνων Τάξης: Οι πρώτοι βασικοί κανόνες συζητήθηκαν, καταγράφηκαν και ζωγραφίστηκαν από τα παιδιά, δημιουργώντας το συμβόλαιο της τάξης μας.
Τα παιδιά ενημερώθηκαν ότι για το επόμενο εργαστήριο θα φέρουν ένα αγαπημένο τους αντικείμενο από το σπίτι και η Ηλιαχτίδα τα αποχαιρέτησε. Η κούκλα έφυγε πάλι από το παράθυρο, λέγοντας τη σταθερή της ατάκα: «Γεια σας παιδιά. Μέχρι την επόμενη συνάντησή μας, να φροντίζετε τον εαυτό σας. Παίζουμε, χαμογελάμε, ονειρευόμαστε. Θα τα πούμε σύντομα!».
Ένα μικρό αλλά ξεχωριστό ενθύμιο που συμβολίζει τη συμμετοχή, την προσπάθεια και τη χαρά που μοιραστήκαμε όλοι μαζί.
