Αν ήμουν βιβλίο……..
Ένα βιωματικό εργαστήρι που τα παιδιά μέσα από τις αισθήσεις τους αποτύπωσαν τις σκέψεις και τις ιδέες τους δημιουργώντας ένα δικό τους βιβλίο.
Άρθρα κατηγορίας Εκπαιδευτικά προγράμματα
Ηφαίστεια
Στα πλαίσια των εργαστηρίων δεξιοτήτων ασχοληθήκαμε με τις φυσικές καταστροφές και συγκεκριμένα με τα ηφαίστεια.
Μάθαμε από που πήραν το όνομά τους, το εσωτερικό τους μέρος και διακρίναμε πότε είναι ενεργά και πότε όχι
Φτιάξαμε βιβλίο με τα μέρη του ηφαιστείου
Βρήκαμε στον χάρτη κάποια από τα σημαντικότερα ηφαίστεια που υπάρχουν στον κόσμο
Δραματοποιήσαμε το ξύπνημα του ηφαιστείου
Δημιουργήσαμε τα δικά μας ηφαίστεια
Και για το τέλος προκαλέσαμε έκρηξη
Η Λίζα & οι επτά ζωγράφοι
Ένα βιωματικό εργαστήρι με καλεσμένη την συγγραφέα του βιβλίου κα. Χριστίνα Ανδρέου, τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με τη ζωή και το έργο μεγάλων ζωγράφων, όπως ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, ο Πάμπλο Πικάσο, η Φρίντα Κάλο κ.α. Ανέλαβαν ρόλους μοντέλου, ποζάροντας για να φτιάξουν το πορτρέτο τους, άλλα χαμογελώντας και άλλα όχι. Ανακάλυψαν τι μπορούν να κάνουν με μια οδοντόβουρτσα, ένα κλαράκι λεβάντας και τρεις τέμπερες δημιουργώντας ένα έργο του Τζάκσον Πόλοκ. Στο τέλος το βιβλίο μοιράστηκε σε κάθε ένα παιδί με την υπογραφή της συγγραφέας.
Πρόγραμμα Συνεκπαίδευσης με το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο
Στα πλαίσια του προγράμματος Συνεκπαίδευση με το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο, υλοποιήσαμε την πρώτη μας δράση εν όψη Χριστουγέννων. Σκοπός του προγράμματος αυτού είναι:
- Η προώθηση της ένταξης και των ίσων ευκαιριών στην εκπαίδευση
- Η ευαισθητοποίηση των μαθητών/τριών των σχολείων Γενικής και Ειδικής Εκπαίδευσης σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και καλλιέργειας σεβασμού στη διαφορετικότητα
- Η ανάπτυξη της ενσυναίσθησης στους μαθητές/τριες και των δύο σχολικών μονάδων.
Παιδιά και εκπαιδευτικοί και των δυο σχολείων τραγουδήσαμε όλοι μαζί τα Κάλαντα , χριστουγεννιάτικα τραγούδια και ανταλλάξαμε δώρα.
“Η εκπαίδευση του μυαλού, χωρίς την εκπαίδευση της καρδιάς, δεν είναι εκπαίδευση!” – Αριστοτέλης.
Εργαστήρι σοκολάτας
Το σχολείο μας μύρισε σοκολάτα!!!
Τα παιδιά μέσα από το εκπαιδευτικό – βιωματικό πρόγραμμα ” Από τον κόκκο του κακάο στη σοκολάτα”, είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν την προέλευση του κακάο και της σοκολάτας από την καλλιέργεια ως το τελευταίο στάδιο επεξεργασίας κακαόσπορων.
Να γνωρίσουν τα είδη της καθώς και τα οφέλη της για την υγεία μας στα πλαίσια μιας ισορροπημένης διατροφής.
Και φυσικά “οι μικροί ζαχαροπλάστες” σήκωσαν τα μανίκια, φόρεσαν την ποδιά τους και το σκούφο τους και δημιούργησαν σοκολατολιχουδιές……..όλο γλύκα!!!
Καλή απόλαυση!!!
“Η Ομαλή μετάβαση από το Νηπιαγωγείο στο Δημοτικό”
H μετάβαση των νηπίων από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό σχολείο θεωρείται μια εξαιρετικά κρίσιμη εμπειρία, συνδέεται με αλλαγές ρόλων και περιβαλλοντικών συνθηκών και θέτει τις βάσεις για την πνευματική ολοκλήρωση και επιτυχία των παιδιών. Επειδή το νηπιαγωγείο παίζει τον διαμεσολαβητικό ρόλο στην ένταξη και προσαρμογή των παιδιών στο περιβάλλον του δημοτικού σχολείου και έχει ως βασικό του σκοπό να εναρμονίσει και να διασφαλίσει την ομαλή μετάβαση των παιδιών σε αυτό σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε η συγκεκριμένη δράση.
Στα πλαίσια του σχεδίου δράσης επισκεφτήκαμε το 3ο Δημοτικό Σχολείο Αιγάλεω, τρεις φορές.
1η επίσκεψη το Δεκέμβριο: Προσφέραμε δώρα στα παιδιά του Δημοτικού, είπαμε όλοι μαζί τα κάλαντα και διαβάσαμε παραμύθι
2η επίσκεψη το Μάρτιο: Γυμναστήκαμε όλοι μαζί στον αύλειο χώρο του Δημοτικού σχολείου
3η επίσκεψη τον Μάιο: Χωριστήκαμε στις δύο αίθουσες της Α’ Δημοτικού και κάναμε συνδιδασκαλία. Το ένα τμήμα στο μάθημα της Μελέτης Περιβάλλοντος και το άλλο ανάγνωση Ανθολόγιου.
Σε όλα τα παιδιά μας ευχόμαστε
ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ
&
ΚΑΛΗ ΠΡΟΟΔΟ!!!
“Το παλιό και νέο σχολείο”
Στα πλαίσια του προγράμματος το παλιό και νέο σχολείο επισκεφτήκαμε το Μουσείο Σχολικής Ζωής. Εκεί τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να δουν από κοντά παλιά αντικείμενα και φωτογραφίες, να μάθουν για τις συνθήκες και τον τρόπο ζωής των μαθητών στα σχολεία, να γνωρίσουν τη Λόλα, το Μίμη και την Άννα από τα παλιά Ανθολόγια, να γίνουν μαθητές μιας άλλης εποχής φορώντας ποδιές, να κάτσουν στα ξύλινα θρανία, να αγγίξουν τις σάκες, τις πλάκες και τα αριθμητήρια που χρησιμοποιούσαν οι μαθητές τότε, να ζωγραφίσουν τη δική τους Λόλα και Μίμη και να μοιράσουν το δικό τους συσσίτιο.
“Τόσο διαφορετικοί μα και τόσο ίδιοι…”
Τα άτομα με αναπηρία είναι ένα θέμα που ευαισθητοποιεί μικρούς και μεγάλους. Φαίνεται τόσο μακρινό αλλά ταυτόχρονα και τόσο οικείο αφού τους ανθρώπους αυτούς με τις ιδιαίτερες ικανότητες τους συναντάμε στην καθημερινή μας ζωή (στις βόλτες, στα πάρκα, στα ψώνια, στα σχολεία κ.α.). Αυτό όμως που μπορεί να μην συνειδητοποιούμε είναι πως οι άνθρωποι αυτοί είναι τόσο διαφορετικοί μα και τόσο ίδιοι με εμάς που το μόνο που χρειάζονται είναι αποδοχή και αγάπη.
Την ευαισθητοποίηση, την αποδοχή και την αγάπη για τα άτομα αυτά θελήσαμε να καλλιεργήσουμε στα παιδιά μέσα από διάφορες δραστηριότητες όπως παραμύθια, βιωματικά παιχνίδια, βίντεο και κατασκευές.
Άτομα με κινητικά προβλήματα
Η αφορμή δόθηκε με τη βοήθεια “της Μόζας της γάτας και της μάγισσας Αμπουλίνας” ,ένα παραμύθι της Ιωάννας Σταματοπούλου. Αφού συζητήσαμε για τα όσα είδε η Μόζα, στη συνέχεια θελήσαμε με βιωματικό τρόπο να μπούμε στη θέση αυτών των ανθρώπων και των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν στην αρχή προσπαθώντας να ντυθούμε, να ξαπλώσουμε, να κατέβουμε και να ανέβουμε από το αμαξίδιο κ.α.
Όμως θελήσαμε να βιώσουμε και όλα αυτά που μπορούν να καταφέρουν, όπως να αθλούνται, να χορεύουν, να ζωγραφίζουν είτε με το στόμα είτε με τα πόδια κ.α.
Στη συνέχεια καταγράψαμε όλα όσα μάθαμε σε χαρτόνια και τα ζωγραφίσαμε φτιάχνοντας δυο αφίσες για την τάξη μας. Η πρώτη ήταν για όλα όσα μπορούν να καταφέρουν οι άνθρωποι με κινητικά προβλήματα και η δεύτερη για όλα όσα μπορούμε να κάνουμε εμείς για να βοηθήσουμε αυτούς τους ανθρώπους και η ζωή τους να γίνει ευκολότερη.
Τέλος, γνωρίσαμε τη ζωή και το έργο της Frida kahlo. Μεξικανή ζωγράφος η οποία αντιμετώπιζε από νεαρή ηλικία κινητικά προβλήματα με αποτέλεσμα τα τελευταία χρόνια της ζωής της να βρίσκεται σε αναπηρικό καροτσάκι. Ενώ συζητήσαμε για κάποιους πίνακές της στο τέλος φτιάξαμε το πορτρέτο της.
Άτομα με προβλήματα όρασης
Τα παιδιά κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης του παραμυθιού “Η λευκή Μόλι” της Ιωάννας Στασινοπούλου, προβληματίστηκαν ως προς τον τρόπο που οι άνθρωποι με προβλήματα ακοής μπορούν και επικοινωνούν. Έμαθαν για τη νοηματική γλώσσα, τον τρόπο που μπορούν να την χρησιμοποιήσουν όλοι οι άνθρωποι και θέλησαν τόσο να γράψουν το όνομά τους στη νοηματική όσο και να επικοινωνήσουν μεταξύ τους στη νοηματική προσπαθώντας να δείξουν με τα δάχτυλά τους κάποιες λέξεις που ήθελαν να πουν.
Δε θα μπορούσαμε βέβαια να μη μιλήσουμε και για τον μεγαλύτερο συνθέτη, τον Beethoven, ο οποίος στα 25 του χρόνια έχασε τελείως την ακοή του αλλά δε τον εμπόδισε σε τίποτα αυτό να γράψει τις “εννέα συμφωνίες” που αποτελούν το σπουδαιότερο έργο του. Ακούσαμε κάποιες συνθέσεις τους και στη συνέχεια φτιάξαμε το πορτρέτο του φτιάχνοντας πάνω νότες.
Άτομα με προβλήματα όρασης
Ήταν πιο εύκολο στο σημείο αυτό για τα παιδιά να αντιληφθούν τις δυσκολίες των ατόμων με προβλήματα όρασης. Αρχικά κλείσανε τα μάτια τους με μαντήλια, πήραν μπαστουνάκια και προσπάθησαν να κινηθούν στο χώρο χωρίς να σκοντάψουν ο ένας πάνω στον άλλο και στα έπιπλα. Έπειτα χωρίστηκαν σε ζευγάρια και το ένα από τα δυο παιδιά που είχε ανοιχτά τα μάτια προσπαθούσε να καθοδηγήσει το άλλο δίνοντάς του οδηγίες.
Μιλήσαμε για τη γραφή Braille και για τον άνθρωπο που την εφηύρε. Εξηγήσαμε τον τρόπο που μπορεί κανείς να τη διαβάσει ενώ γράψαμε και το όνομά μας με τον τρόπο αυτό.
Ολοκληρώνοντας το πρόγραμμα αυτό αναφέραμε όλα όσα μπορούμε να κάνουμε μαζί με τα άτομα με αναπηρίες και διαπιστώσαμε πως δεν υπάρχει κάτι που δεν μπορούμε να κάνουμε όλοι μαζί γιατί όλοι είμαστε ίσοι και έχουμε τα ίδια δικαιώματα στη ζωή.
“Δεν υπάρχει δεν μπορώ παρά μόνο προσπαθώ”
Ο κόσμος των Δεινοσαύρων
Τα ζώα γενικά αποτελούν ένα αγαπημένο γνωστικό αντικείμενο των παιδιών. Πόσο μάλλον εκείνων που δεν υπάρχουν πια.
Το πρόγραμμα μας ξεκίνησε με ένα ζώο που έχει εξαφανιστεί εδώ και εκατομμύρια χρόνια και δεν είναι άλλο από τους δεινόσαυρους. Τα παιδιά με ενθουσιασμό ανέφεραν όλα όσα γνώριζαν γι΄αυτούς ( τις ονομασίες τους, τα γενικά χαρακτηριστικά τους κ.α.) ενώ κάποια από τα παιδιά την επόμενη μέρα μας έφεραν στο σχολείο ότι σχετικό είχαν στο σπίτι τους με δεινόσαυρους π.χ. παιχνίδια, βιβλία κ.α. και το ταξίδι μας ξεκίνησε.
Αφού συγκεντρώσαμε όλα όσα θέλαμε να μάθουμε για τους δεινόσαυρους αρχίσαμε να τους κατηγοριοποιούμε ανάλογα με το πόσα πόδια είχαν, αν είχαν κέρατα ή όχι, ποιοι ήταν σαρκοφάγοι και ποιοι φυτοφάγοι, το ύψος και το βάρος τους, τα αποτυπώματά τους κ.α.
Το ερώτημα όμως που τέθηκε για το “πώς γνωρίζουμε τόσα πολλά πράγματα για τους δεινόσαυρους αφού δεν υπάρχουν?” μας οδήγησε να ανακαλύψουμε το επάγγελμα του παλαιοντολόγου.
Τα παιδιά μέσα από το παιχνίδι κατανόησαν τον τρόπο που οι παλαιοντολόγοι συνέλεξαν όλες αυτές τις πληροφορίες για τους δεινόσαυρους π.χ. συσχετίζοντας τα αποτυπώματά τους με το ύψος τους και το βάρος τους ενώ στη συνέχεια θέλησαν να συγκρίνουν το ύψος τους και το αποτύπωμά τους σε σχέση με των δεινοσαύρων και να βγάλουν τα δικά τους συμπεράσματα.
Ένα άλλο ερώτημα που τέθηκε ήταν “γιατί εξαφανίστηκαν οι δεινόσαυροι?”. Οι απαντήσεις ήταν πολλές και τα ερωτήματα μεγάλα. Ενώ παρακολουθήσαμε κάποια βίντεο και διαβάσαμε κάποια βιβλία καταλήξαμε σε τρεις λόγους που μπορεί να εξαφανίστηκαν οι δεινόσαυροι και θελήσαμε να τους αποτυπώσουμε σ΄ένα χαρτί μέτρου για να στολίσει την τάξη μας.
Το ταξίδι στην εποχή των δεινοσαύρων ολοκληρώθηκε με παιχνίδι και κατασκευές.
JOAN MIRO” Το ημερολόγιο του κόκκινου ήλιου”
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ : JOAN MIRO” Το ημερολόγιο του κόκκινου ήλιου ” Φεβρουάριος- Μάιος 2022
ΜΕΡΟΣ Α΄’
Το πρόγραμμα ξεκίνησε με την παρουσίαση του βιβλίου :Τέχνη για παιδιά,Joan Miro ,To ημερολόγιο του κόκκινου ήλιου Εκδ Οδυσσέας.
Πρόκειται για ένα εξαιρετικό παραμύθι βασισμένο σε πίνακες του ζωγράφου Miro’που θα επεξεργαστούμε μαζί με τα παιδιά αφού γνωρίσουμε την ζωή και τα έργα του Miro, παρακολουθήσουμε video κι animation και δοκιμάσουμε να ζωγραφίσουμε κι εμείς σαν μικροί ζωγράφοι χρησιμοποιώντας διάφορα υλικά.
1.ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΖΩΓΡΑΦΟ JOAN MIRO
Ο Μιρό λένε…”Ζωγράφιζε σαν παιδί, αλλά γεννήθηκε παππούς”
Το όνομα του έχει συνδεθεί συχνά με την εικόνα ενός ναΐφ ζωγράφου, ο οποίος μάλιστα έχει κατηγορηθεί ουκ ολίγες φορές για την κραυγαλέα και επιδεικτική “ευκολία” της ζωγραφικής του. Οι μικροσκοπικές μορφές που εμφανίζονται στους πίνακες του και παραπέμπουν σε παιδικό χέρι αντιμετωπίζονται από πολλούς σαν ένα παιχνίδι. Ωστόσο, καμία ερμηνεία δεν είναι, ενδεχομένως πιο επιφανειακή από αυτή ούτε και απέχει περισσότερο από την ουσιαστική κατανόηση ενός καλλιτέχνη του δικού του διαμετρήματος!
Μαζί με τον Πικάσο θεωρούνται από τους πατέρες της Μοντέρνας ζωγραφικής. Εντυπωσιακά πολυδιάστατος και παραγωγικός καλλιτέχνης
Ένας ποιητής της εικόνας, σουρεαλιστής που το ιδίωμά του χαρακτηρίζεται από σημεία και σύμβολα, μεταφορικά φωτισμένα και φορτισμένα που αναδύονται απ’ τα βάθη του υποσυνείδητου. Τα οράματά του παιγνιώδη κι αλλόκοτα, περιλαμβάνοντας παραμορφωμένες φιγούρες ζώων κι οργανικές φόρμες, καθώς επίσης και παράξενες γεωμετρικές κατασκευές. Αυτές οι εικόνες φιλοτεχνηθήκαν με φαινομενική λεπτότητα, σ’ επίπεδο κι ουδέτερο φόντο, με περιορισμένη γκάμα έντονων χρωμάτων, με έμφαση στο μπλε, κόκκινο, κίτρινο, πράσινο και μαύρο
Αργότερα πειραματίστηκε μ’ άλλα υλικά και φιλοτέχνησε λιθογραφίες, οξυγραφίες, κολάζ, γλυπτά, τοιχογραφίες, κεραμικά κι υφάσματα.
Γεννήθηκε στις 20 Απρίλη, στη Βαρκελώνη και 14 ετών φοιτά στην Εμπορική Σχολή. Κρυφά παρακολουθεί μαθήματα στη Σχολή Καλών Τεχνών
Το 1912 γράφεται στη Σχολή Τέχνης του Νταλί κι 6 χρόνια μετά, διοργανώνεται η πρώτη προσωπική του έκθεση στη Galleria Dalman, στη γενέτειρά του.Το 1921, βρίσκεται στο Παρίσι, και κάνει παρέα με τους, Αντρέ Μπρετόν, Έρνεστ Χεμινγουαίη και Χένρι Μίλερ. Η Gallerie Licorne διοργανώνει προσωπική του έκθεση.
Το 1929 παντρεύεται τη Πιλάρ Χουνκόσα, με την οποία αποκτά μια κόρη, τη Ντολόρες και 3 χρόνια μετά, επιστρέφει στη Βαρκελώνη. Ασχολείται με τη σκηνογραφία και σχεδιάζει τα κοστούμια για τα Ρώσικα Μπαλέτα Ντιαγκίλεφ. Με το ξέσπασμα του Εμφυλίου, το 1936, επιστρέφει στο Παρίσι με την οικογένειά του.
Το 1941, το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης Νέας Υόρκης, διοργανώνει αναδρομική του έκθεση. Την επόμενη χρονιά, επιστρέφει για εγκατάσταση, στο πατρικό του.
Το 1955 σταματά να ζωγραφίζει κι ασχολείται με τις Γραφικές Τέχνες και τα Κεραμικά. Τον επόμενο χρόνο, μετακομίζει στη Πάλμα της Μαγιόρ. Ξαναρχίζει να ζωγραφίζει και τέσσερα χρόνια μετά, εκθέτει στην Αμερική και την Ιαπωνία
Το 1975 ιδρύει το Ίδρυμα Χουάν Μιρό Κέντρο Σπουδών Σύγχρονης Τέχνης. Ο Μιρό ήταν κλειστός άνθρωπος, χαμηλών τόνων. Τα έκανε όλα με πρόγραμμα, τον ενδιέφερε μόνο να είναι υγιής ώστε να δουλεύει συνεχώς
Το 1983, ανήμερα Χριστούγεννα, πεθαίνει στο ατελιέ του στη Πάλμα της Μαγιόρκα, σε ηλικία 90 ετών.
VIDEO KI ANIMATION που παρακολουθήσαμε
ΧΡΩΜΑΤΟΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΙΡΟ
Miro
Στα όνειρα του Μιρό
the garden joan miro animated painting
Πηγές :
http://prasinasporakia.blogspot.gr/2013/01/miro-juan-1893-1983.html