Το μάθημα της ελληνικής γλώσσας δεν είναι δυνατό να είναι δομημένο σε συγκεκριμένα και αυστηρά  στερεότυπα, δεν  μπορούμε να το βλέπουμε αποκλειστικά ως ένα γραμματικό μάθημα το οποίο είναι αποκομμένο από άλλες δραστηριότητες. Προκειμένου η κάθε ενότητα, το κάθε μάθημα να γίνει βίωμα των μαθητών και όχι ένα ακόμη κεφάλαιο μιας κάποιας ύλης που πρέπει να ολοκληρώσουμε σε συγκεκριμένο αυστηρό χρονοδιάγραμμα θα πρέπει να το αντιμετωπίσουμε ως ένα ζωντανό οργανισμό που μας καλεί να τον παρατηρήσουμε από πολλές και διαφορετικές οπτικές γωνίες. Οι μαθητές μας επεξεργάστηκαν το μάθημα “Αιολική γη” του Ηλία Βενέζη τόσο μέσα από γλωσσικές-γραμματικές δραστηριότητες όσο και δια μέσου της εικαστικής παρέμβασης, η οποία μας έδωσε την αφορμή να συζητήσουμε για την περιοχή της Σμύρνης, την οικονομίας της αλλά και για την Μικρασιατική καταστροφή που είχε σαν αποτέλεσμα το βίαιο θάνατο και τον ξεριζωμό χιλιάδων Ελλήνων και τη επιστροφή τους στη μητέρα Ελλάδα αλλά με τη μορφή των προσφύγων. Οι μαθητές μας μέσα από τη δραστηριότητα που αναπτύχθηκε με τη μορφή της εικαστικής παρέμβασης βίωσαν την πορεία του Πέτρου και της οικογενείας του από την εστία τους προς την Ελλάδα, ένιωσαν τον πόνο και τη θλίψη τους, κατανόησαν τις συνέπειες, ενός πολέμου, που προήλθαν από λανθασμένους χειρισμούς. Κυρίως όμως αντιλήφθηκαν μέσα από την επαφή τους με το συγκεκριμένο μάθημα ότι ο σύγχρονος άνθρωπος, ο σύγχρονος Έλληνας δε πρέπει να ξεχνά την ιστορία του γιατί πολύ απλά κάποια στιγμή μπορεί αυτή να επαναληφθεί με χειρότερες ίσως συνέπειες. Βέβαια δε θα πρέπει να αντιλαμβάνεται σήμερα τους ανθρώπους από χώρες που κάποτε είμαστε πολεμικά αντίπαλοι ως  μόνιμους εχθρούς και να έχει μέσα στην καρδιά του ένα αχαλίνωτο μίσος, το σύνθημά μας ως τάξη είναι “ΔΕ ΜΙΣΏ ΑΛΛΆ ΔΕΝ ΞΕΧΝΏ”

Ο δάσκαλος του ΣΤ2 Ηλίας Βλάχος

ακολουθούν οι εικαστικές παρεμβάσεις των μαθητών

Τα 2 τμήματα της ΣΤ τάξης ανέλαβαν την ευθύνη για τη διοργάνωση των εκδηλώσεων για το Πολυτεχνείο. Οι μαθητές και οι δάσκαλοι προσπάθησαν να μεταφέρουν στα υπόλοιπα παιδιά του σχολείου μας την εικόνα, τα συνθήματα, τις απόψεις αλλά και τα συναισθήματα από μία άλλη, όχι και τόσο μακρινή εποχή. Ο συνδυασμός των θεατρικών δρώμενων -ποιημάτων και σύγχρονης τεχνολογίας σημάδεψε θετικά τη δική μας παρέμβαση και ανάδειξη ενός σημαντικού σταθμού στη νεώτερη ελληνική ιστορία.

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τους μαθητές μας για την εικόνα που παρουσίασαν αλλά και τη σοβαρότητα με την οποία αντιμετώπισαν την όλη διαδικασία από τις πρόβες έως και την τελική παρουσίαση.

Οι δάσκαλοι Αβραμίδου Ξένια και Ηλίας Βλάχος

ακολουθούν ενδεικτικές φωτογραφίες της δικής μας εκδήλωσης

Στα πλαίσια εορτασμού της επετείου της 28ης Οκτωβρίου οι μαθητές της Γ΄ τάξης δημοτικού σχολείου Κομοτηνής επισκέφθηκαν το στρατιωτικό μουσείο της πόλης μας. Οι μικροί μαθητές ξεναγήθηκαν στους χώρους του μουσείου, ενημερώθηκαν για τα οπλικά συστήματα, για τις δράσεις της ταξιαρχίας αλλά και για σημαντικές πτυχές του ελληνικού αγώνα.

Οι δασκάλες: Χατζοπούλου Εύη και Ραλλού Καραγιάννη

Οι μαθητές του ΣΤ2 για μία εβδομάδα ασχολήθηκαν με τη γιορτή της 28ης Οκτωβρίου. Επανέφεραν στη μνήμη τους όσα είχαν μάθει από τα προηγούμενα έτη, τόσο από το σχολείο όσο και από την οικογένειά τους, επεξεργάστηκαν ζητήματα σχετικά με τα αίτια εμπλοκής των Ελλήνων στον πόλεμο, για τις πραγματικές συνθήκες  πολέμου, για το μεγάλο αγώνα των Ελλήνων εναντίον τόσο των Ιταλών όσο και των Γερμανών, για τα δύσκολα χρόνια της κατοχής όπου πολλοί συνάνθρωποί μας πέθαναν από την πείνα, το κρύο και τις εκτελέσεις του κατοχικού στρατού. Τέλος τα παιδιά ζωγράφισαν (ακολουθούν ενδεικτικά έργα τους) για το έπος του ’40 και τα έργα τους αναρτήθηκαν στους χώρους του σχολείου. Μέσα από τη συζήτηση, το διάλογο, την εργασία σε ομάδες και τη σύνδεση με άλλα γνωστικά αντικείμενα αυτό το οποίο μας έμεινε είναι το απόφθεγμα “δε μισώ αλλά δεν ξεχνώ”. Πρέπει να γνωρίζουμε την ιστορία μας, τους αγώνες του έθνους μας αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να διακατεχόμαστε από αισθήματα μίσους για τους σύγχρονους ανθρώπους, για τους πολίτες μιας χώρας με την οποία συγκρουστήκαμε στα πεδία της μάχης.

Ο δάσκαλος της τάξης Ηλίας Βλάχος

Το σχολείο μας είναι το τέταρτο δημοτικό σχολείο Κομοτηνής.Το τέταρτο δημοτικό βρήσκεται στην οδό Βαμβακά με αριθμό 30.Είναι ένα γωνιακό κτίριο που δεν είναι  πολύ μεγάλο.

Στην τάξη του Στ2΄ στον πρώτο όροφο του σχολείου τα βλέπουνε  κριβώς τον αυτοκινητόδρομο.

Υπάρχει θόρυβoς στο μάθημα ειδικά κατά τις 10 η ώρα. Ο θορυβoς αυτός είναι ενοχλητικός και στο τέλος,σου έρχεται πονοκέφαλος.Οι οδηγοί των αυτοκινήτων είναι ανεύθυνοι ιδίος οι μηχανόβιοι.

Ελπίζουμε η κατάσταση αυτή αυτό να αλλάξει και να μπορούν τα παιδιά να κάνουν ένα ήσυχο μάθημα.

Αυτοκινητόδρομος

Μεγάλο πρόβλημα προκαλεί η ηχορύπανση στο χώρο όπου βρίσκεται το 4^ο δημοτικό σχολείο Κομοτηνής στην περιοχή της Ρέμβης.

Η κίνηση στο δρόμο είναι πολλή μεγάλη κατά τις πρωινές ώρες. Ο θόρυβος είναι πολύ ενοχλητικός για μας τους μαθητές γιατί δεν μπορούμε να παρακολουθήσουμε με ησυχία την ώρα της διδασκαλίας.Οταν τα παράθυρα είναι ανοιχτά για να αεριστούν οι χώροι τότε το πρόβλημα γίνεται πιο έντονο. Οι δάσκαλοι δυσκολεύονται και αυτοί να διδάξουν με αποτέλεσμα να εκνευρίζονται και να φωνάζουν για να τους ακούμε.

Η ηχορύπανση προκαλεί και στους δασκάλους και στους μαθητές πολλά προβλήματα. Απειλεί την υγεία μας και μας προκαλεί εκνευρισμό,πονοκέφαλο,άγχος και κούραση.

Πρέπει λοιπόν ο δήμος να πάρει άμεσα μέτρα. Αν γίνεται να χρησιμοποιηθεί άλλος δρόμος κυκλοφορίας κατά τις ώρες 8 εως 2μμ γιατί η ηχορύπανση είναι βλαβερή όχι μόνο για τη μόρφωσή μας αλλά και για την υγεία μας.

Το 4ο Δημοτικό Σχολείο Κομοτηνής βρίσκεται στην οδό Βαμβακά, δίπλα στο δρόμο που πηγαίνει στην Ξάνθη.

Το σχολείο μας είναι διώροφο. Έχει δώδεκα  αίθουσες και δώδεκα  τμήματα. Επίσης, έχει είκοσι  δασκάλους και περίπου διακόσιους σαράντα μαθητές.

Μπροστά από το σχολείο υπάρχει μια αυλή με δύο μπασκέτες και ένα κιόσκι. Μέσα στο σχολείο υπάρχει ακόμη η αίθουσα του ολοήμερου, το γραφείο των δασκάλων και το γυμναστήριο. Στο υπόγειο υπάρχουν μια αίθουσα εικαστικών, μια αίθουσα πληροφορικής, μια αίθουσα μουσικής και μία αίθουσα αγγλικών. Το υπόγειο επίσης έχει  έναν προτζέκτορα και βλέπουμε ταινίες.

Δυστυχώς το σχολείο μας  έχει δύο προβλήματα· το ένα είναι ότι δεν έχει καθόλου πράσινο και γι’ αυτό δεν είναι ωραίο. Το άλλο πρόβλημα είναι ότι έχει παρά πολύ θόρυβο από τα αυτοκίνητα, που δε μας αφήνουν να κάνουμε μάθημα. Εύχομαι αυτά τα προβλήματα να λυθούν κάποια μέρα.

Η σύγχρονη κατάκτηση της γνώσης απαιτεί μια διαθεματική προσέγγιση μέσα από περισσότερα του ενός γνωστικών αντικειμένων, έτσι οι μαθητές του ΣΤ2 προσπάθησαν να συνδυάσουν το μάθημα της ελληνικής γλώσσας και το μάθημα της ευέλικτης ζώνης και να επεξεργαστούν  το θέμα «η θέση του σχολείου μας» τόσο με τα μάτια τους (θέση, χώρος) όσο και μέσα από τα μάτια της ψυχής τους (προσδοκίες από αυτούς που μπορούν και …θέλουν).

ο δάσκαλος του τμήματος Ηλίας Βλάχος

Οι μαθητές και οι μαθήτριες των τάξεων Ε΄ και ΣΤ΄ συνοδευόμενοι από τους δασκάλους τους επισκέφτηκαντη 2η Γιορτή Τοπικών Προϊόντων και Υπηρεσιών και ενημερώθηκαν για τα προϊόντα που παράγει η Περιφερειακή Ενότητα (Νομός) Ροδόπης και για τη σημασία του να προτιμούμε ντόπια προϊόντα και όχι εισαγόμενα προϊόντα.