Στα πλαίσια του προγράμματος eTwinning στο οποίο συμμετέχει η Γ1 τάξη του σχολείου μας, οι μαθητές μας είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν τον παραολυμπιονίκη Καρυπίδη Δημήτρη και να του πάρουν συνέντευξη. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε διαδικτυακά και συμμετείχαν σε αυτή και το Δ.Σ. Ριζίων και το 3ο Δ.Σ. Πετρούπολης. Ο κύριος Καρυπίδης μίλησε αρχικά στα παιδιά και στη συνέχεια απάντησε σε όλες τους τις ερωτήσεις. Τα λόγια του έμπνευση για όλους!
Όταν ήσασταν μικρός δεχτήκατε bullying στο σχολικό σας περιβάλλον;
Το Δημοτικό Σχολείο που πήγαινα δεν είχε ράμπα, είχε μόνο σκάλα. Οπότε δεν μπορούσα να βγω στα διαλλείματα. Οι συμμαθητές μου μού κάνανε παρέα και δεν με έκαναν ποτέ να αισθανθώ μόνος ή άσχημα. Μετά από επεμβάσεις, ερχόταν στο σπίτι μου, μου έφερναν τα μαθήματα, διαβάζαμε μαζί. Δεν υπήρχε bullying ή εκφοβισμός, δεν υπήρχαν ακραίες συμπεριφορές. Ήταν πολύ σημαντικό και όμορφο να κυλήσουν όλα ομαλά. Αυτό με βοήθησε και μετά να κάνω πράγματα στη ζωή μου.
Τι σας δυσκολεύει πιο πολύ στην καθημερινότητά σας;
Αυτό που με δυσκολεύει είναι ότι κάποιες φορές δεν μπορώ να μετακινηθώ εύκολα έξω, γιατί έχει παρκάρει ο κόσμος πάνω στις ράμπες, δεν τηρεί τους κανόνες, κλείνει τις διαβάσεις. Είναι κάτι που αντιμετωπίζουμε συνέχεια όλοι μας και οι μητέρες που είναι με τα καρότσια στο δρόμο. Νομίζω είναι η πιο συχνή δυσκολία που αντιμετωπίζουμε όλοι μας.
Πότε ξεκινήσατε να ασχολείστε με την κολύμβηση;
Το 2012 μπήκα στο νερό και τον Απρίλιο του 2013 πήγα στους πρώτους μου αγώνες. Ουσιαστικά τότε ξεκίνησα αγωνιστικά. Ξεκίνησα να κολυμπάω για μένα, για τον εαυτό μου, για να γυμναστώ. Ο Προπονητής μου πρότεινε να πάω στους αγώνες. Οι ολυμπιακοί αγώνες ήταν όνειρό μου.
Είναι δύσκολο να κολυμπάει κανείς με αναπηρία;
Έχει κάποιες δυσκολίες, αλλά μαθαίνεις να κολυμπάς ανάλογα με την αναπηρία σου, τις δυνατότητές σου, το πόσο μπορείς να κουνήσεις τα χέρια σου ή τα πόδια σου, πόσο μπορείς να κουνήσεις το σώμα σου. Προσαρμόζεις την κολύμβηση πάνω σου, πάνω στο σώμα σου. Στην αρχή σίγουρα ήταν πολύ δύσκολο. Μετά μάθαμε τεχνικές και τρόπους και ήταν αρκετά πιο εύκολο. Το δύσκολο δεν είναι να μπορείς να κολυμπήσεις. Το δύσκολο είναι να βγουν οι προπονήσεις, οι εντάσεις, τα μέτρα που είναι πάρα πολλά και παίρνει πολύ ώρα. Αυτό είναι το πιο δύσκολο στην προετοιμασία.
Πώς νιώθετε όταν είστε μέσα στην πισίνα;
Μέσα στην πισίνα νιώθω ελεύθερος, νιώθω ότι μπορώ να κουνηθώ πιο εύκολα, πιο άνετα. Το σώμα μου χαλαρώνει πολύ. Νιώθεις σαν να χορεύεις μες στο νερό. Είναι πολύ ωραία η αίσθηση. Μπορείς να πας σε όποιο μέρος της πισίνας θέλεις, είναι πολύ όμορφο!
Πώς νιώσατε την πρώτη φορά που μπήκατε στη πισίνα και ξεκινήσατε την κολύμβηση επαγγελματικά;
Όταν μπήκα στην πισίνα και κολύμπησα στον πρώτο μου αγώνα δεν ήμουν αρκετά προπονημένος, γιατί δεν προπονούμουν πολύ καιρό. Στους πρώτους μου αγώνες πήγα για την εμπειρία. Ένιωσα όμορφα, δεν ήξερα αν θα καταφέρω να τερματίσω. Ο προπονητής μου βέβαια μου είπε ότι δεν έχει σημασία πόση ώρα θα μου πάρει. Ήταν μεγάλη ικανοποίηση που κατάφερα να κολυμπήσω 50 μέτρα συνεχόμενα και ένιωσα ότι το ταξίδι ξεκινάει.
Πώς νιώθετε όταν παίρνετε μετάλλιο;
Ένα μετάλλιο είναι η υλική ανταμοιβή των κόπων και των προσπαθειών. Σίγουρα νιώθω πολύ όμορφα, ειδικά όταν το μετάλλιο είναι από κάποιο πανευρωπαϊκό ή παγκόσμιο όπου η προσπάθεια είναι μεγαλύτερη. Νιώθω υπέροχα! Έχω πολλά μετάλλια σε όλα αυτά τα χρόνια που μου φέρνουν αναμνήσεις και έχω εικόνες. Κάθε μετάλλιο έχει την ιστορία του και την αξία του. Σίγουρα είναι μια πολύ καλή ανταμοιβή των κόπων και των προσπαθειών.
Πόσες ώρες την ημέρα κάνατε προπόνηση για να καταφέρετε να πάτε στους παραολυμπιακούς αγώνες;
Η προπόνηση είναι ανάλογη με τους αγώνες που έχουμε, σε ποια περίοδο βρισκόμαστε. Κάνω συνήθως έξι μέρες της εβδομάδας και έχω μία μέρα κενό. Η Δευτέρα είναι η μοναδική μέρα που δεν έχω προπόνηση. Η προπόνηση διαρκεί μιάμιση με δυόμιση ώρες, δηλαδή μέχρι 3 χιλιόμετρα. Έκτος από το νερό και την προπόνηση στο νερό κάνω γυμναστική, φυσικοθεραπεία, μασάζ, βελονισμό, κάνω διάφορα πράγματα για να μπορώ να είμαι σε καλή κατάσταση. Το βασικό είναι το κολύμπι, αλλά υπάρχει και μια ομάδα από πίσω που με στηρίζει και σ’ άλλα πράγματα.
Αγχωθήκατε την πρώτη φορά που πήρατε μέρος στους παραολυμπιακούς αγώνες;
Είχα πολύ άγχος. Ήμουν νέος αθλητής, άπειρος… Ήταν απίστευτη στιγμή όταν πήγα στον τελικό του αγωνίσματός μου, όταν ο εκφωνητής έλεγε “Dimitris Karypidis, Greece”. Ήξερα ότι με βλέπει δισεκατομμύρια κόσμου, ότι εκπροσωπώ τη χώρα μου και ήταν αρκετά μεγάλο το άγχος και το βάρος εκείνη τη στιγμή, αλλά ήταν υπέροχα! Ήταν πολύ μεγάλη η συγκίνηση και η χαρά!
Πόσες φορές έχετε συμμετάσχει σε παραολυμπιακούς αγώνες;
Δύο φορές. Στο Ρίο το 2016 και στο Τόκιο πριν από λίγους μήνες, το 2022. Τώρα συνεχίζω την προπόνηση για τους παραολυμπιακούς αγώνες του Παρισίου που θα είναι σε δύο χρόνια.
Τι σας έχει διδάξει η αναπηρία σας;
Δεν ξέρω… Επειδή γεννήθηκα με την αναπηρία, έμαθα να ζω με αυτήν, δεν έχω ζήσει διαφορετικά. Χρησιμοποιώ αναπηρικό αμαξίδιο, κινούμαι με αυτό. Δεν ξέρω τι θα έκανα αν δεν ήμουν ανάπηρος, δεν το έχω σκεφτεί καν. Νομίζω ότι με διδάσκει, αν μπορώ να το πω έτσι, να πραγματοποιώ τους στόχους μου, τα όνειρά μου και να μη βλέπω την αναπηρία καθόλου. Θέλω να κάνω πράγματα που δεν με νοιάζει αν μπορώ να τα κάνω ή όχι. Δεν ξέρω αν αυτό είναι δίδαγμα, αλλά δεν δίνω σημασία και δεν με νοιάζει καν η αναπηρία μου. Από κει και πέρα προσπαθώ να δώσω να καταλάβουν οι υπόλοιποι ότι μπορείς να κάνεις πάρα πολλά και να ζεις πολύ ωραία, ακόμα κι αν έχεις αναπηρία.
